Κυριακή, 7 Αυγούστου 2016

8824 - Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης «Περί της Αγάπης στον Πλησίον: Με τη Σιωπή, την Ανοχή και κυρίως την Προσευχή ωφελούμε τον άλλον μυστικά.»

...Όταν βλέπουμε τους συνανθρώπους μας να μην αγαπούν τον Θεό, στενοχωρούμαστε. Με τη στενοχώρια δεν κάνουμε απολύτως τίποτα. Ούτε και με τις υποδείξεις. Ούτε αυτό είναι σωστό. Υπάρχει ένα μυστικό· αν το καταλάβουμε, θα βοηθήσομε. Το μυστικό είναι η Προσευχή μας, η αφοσίωσή μας στον Θεό, ώστε να ενεργήσει η χάρις Του. Εμείς, με την αγάπη μας, με τη λαχτάρα μας στην Αγάπη του Θεού, θα προσελκύσουμε την Χάρη, ώστε να περιλούσει τους άλλους, που είναι πλησίον μας, να τους ξυπνήσει, να τους διεγείρει προς το Θείο Έρωτα.
Ή, μάλλον, ο Θεός θα στείλει την αγάπη Του να τους ξυπνήσει όλους. Ό,τι εμείς δεν μπορούμε, θα το κάνει η Χάρις Του. Με τις Προσευχές μας θα κάνουμε όλους άξιους της Αγάπης του Θεού.
Να γνωρίζετε και το άλλο. Οι ψυχές οι πεπονημένες, οι ταλαιπωρημένες, που ταλαιπωρούνται από τα πάθη τους, αυτές κερδίζουν πολύ την Αγάπη και την Χάρη του Θεού.

8823 - Επαγγελματίες φωτογράφοι φωτογραφίζουν το Άγιο Όρος (5) Σμαραγδής Ανδρέας


8822 - Γέροντας Ιωαννίκιος Διονυσιάτης, ένα γνήσιο παιδί του Τιμίου Προδρόμου (22 Ιουλίου 1942 - 26 Μαΐου 2006)

Μοναχός Ιωσήφ Διονυσιάτης
Ομολογώ ότι ανέμενα από την Μονήν μας ν’ αναλάβη επισήμως να συγγράψη σχετικά με τον ενάρετον και αθόρυβον βίον του αγαπητού μου αδελφού αειμνήστου Ιωαννικίου, όμως εκ του προχείρου τολμώ να γράψω κάτι στην ιστοσελίδα της Πεμπτουσίας. Ευχαριστώ τον υπεύθυνον της ιστοσελίδας για την τιμητικήν παρακίνησιν και εύχομαι η απαρχή αυτή να γίνη αφορμή μιας πιο σοβαρής μελέτης περί του εν λόγω αδελφού προς κοινήν ωφέλειαν, προς δόξαν Κυρίου, αλλά και δόξαν του ιδίου, ο οποίος μετά σπουδής έφυγεν δόξες και τιμές ανθρώπων, ίνα κερδίση Χριστόν.
Τον ως άνω αείμνηστον αδελφόν, είχα την ευλογίαν να γνωρίσω από τα παιδικά μου χρόνια. Το κατά κόσμον όνομά του λεγόταν Αλέξανδρος Ανθίμου και όπως όλος ο κόσμος τον ήξερε Αλέκκον. Συμπατριώτες μεν, αλλά από ξεχωριστή επαρχία. Αυτός καταγόταν από ένα ωραίο μικρό χωριό της επαρχίας Κυρηνείας ονομαζόμενο Αγριδάκι. Εγώ καταγόμουν από την επαρχία Λάρνακος, από ένα επίσης παραθαλάσσιο χωριό ονομαζόμενο Μαρώνι· δύο αποστάσεις άκρως αντίθετες.
Οι γονείς του ένα σεμνό και εναρετο ανδρόγυνο Άνθιμος και Παναγιώτα εκ των οποίον στη σειρά πρώτος ο Αλέξανδρος (η Αλέκκος όπως ολοι τον γνωρίζαμε). Κατά γενική ομολογία όλος ο κόσμος έλεγε: «Μπράβο του Άνθμου όλα τα παιδιά του καλά είναι όμως ο Αλέκκος είναι κάτι που ξεχωρίζει. Πράγματι φαίνεται ότι εκ κοιλίας μητρός ήταν ηγιασμένος και πλήρης Πνεύματος αγίου και τα σημεία αυτά ήτανε εμφανή και στην εξωτερική του παρουσία.

Πώς έγινε η γνωριμία μας.

8821 - Ιερομόναχος Ευστάθιος Νεοσκητιώτης (1922 - 7 Αυγούστου 1981)

Ο κατά κόσμον Ευστάθιος Παπαγεωργίου του Γεωργίου γεννήθηκε στο Παλαιοχώρι Λευκωσίας Κύπρου το 1922. Οι φτωχοί γονείς του μικρό τον έστειλαν στη Λευκωσία να μάθει την τέχνη του ξυλουργού. Η αγάπη του για την Εκκλησία και ο τακτικός εκκλησιασμός του συγκίνησε αγαθούς κληρικούς και τον συνέδραμαν να σπουδάσει τη θεολογία στην Αθήνα.
Το 1949 εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε διάκονος και το 1957 πρεσβύτερος. Αμέσως μετά αναλαμβάνει καίριες θέσεις στην Εκκλησία της Κύπρου. Το 1960 τοποθετείται αρχιερατικός επίτροπος Αμμόχωστου και πρόεδρος του εκεί εκκλησιαστικού δικαστηρίου. Δεν άργησαν να φανούν οι ποιμαντικές του ικανότητες και το κάλλος της ψυχής του. Οι θείες Λειτουργίες, τα κηρύγματα και οι εξομολογήσεις του φανέρωναν το ψυχικό του μεγαλείο. Επικαλούμενος λόγους υγείας αρνείτο επίμονα την ανάδειξή του σε επίσκοπο. Συνέχεια

8820 - Μοναχός Καλλίνικος Κατουνακιώτης (1853 - 7 Αυγούστου 1930)

Μεγάλωσε πνευματικά στα πανσέβαστα Κατουνάκια. Εκεί που κτυπά πιό δυνατά η καρδιά του Αγίου Όρους. Στην αγιοτρόφο και αγιότεκνο έρημο. Στην πενιχρή Καλύβη του Όσιου Γερασίμου του Νέου, υπό τον αυστηρό Γέροντα παπα-Δανιήλ τον Ζαγοραίο, υποτάχθηκε ο Αθηναίος Κωνσταντίνος το 1870. Αγωνίσθηκε υπομονετικά κι επίμονα, με πρόθυμη υπακοή και άσκηση, για να κατορθώσει τη δυσκολοκατόρθωτη απάθεια, να υπερβεί τα γήινα, να πλησιάσει τα ουράνια, με συνεχή νήψη. Στάθηκε ένας καλλίνικος αγωνιστής.
Συνέδραμε ουσιαστικά στην πρόοδό του η προσεκτική μελέτη της Αγίας Γραφής και των σπουδαίων έργων των αγίων και θεοφόρων Πατέρων. Αγάπησε τον πόνο, τον κόπο, τον μόχθο, τη στέρηση, τη μοναξιά, τη σιωπή, τη φυγοδοξία. Απέκτησε κουβέντα με τον Θεό. Αναπαύθηκε στη συντροφιά Του. Νιβόταν με τον τίμιο Ιδρώτα του και τα καυτά δάκρυά του. Μετά την κουρά του δεν λούστηκε ποτέ. Συνέχεια

8819 - Μοναχός Αθανάσιος Κουτλουμουσιανός (1875 - 7 Αυγούστου 1945)

Ο κατά κόσμον Αστέριος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1875. Το 1900 ήλθε να μονάσει στη μονή Διονυσίου. Από τη μονή τον έστειλαν στο μετόχι τους τον Μονοξυλίτη, για να διάκονε! στα εκεί κτήματα των αμπελώνων και ελαιώνων.
Ο πατέρας του αντέδρασε για την απόφασή του να γίνει μοναχός και ήλθε δύο φορές στο Άγιον Όρος για να τον πάρει πίσω στον κόσμο, δίχως να τα καταφέρει. Δυστυχώς κατέφυγε στους Τούρκους και Εβραίους μάγους της Θεσσαλονίκης, για να τον βοηθήσουν με τις μαγείες τους να φέρουν πίσω το παιδί του. Συνέχεια

8818 - Αγιορείτες Άγιοι εορτάζοντες την 7η Αυγούστου