Τρίτη, 19 Ιουλίου 2016

8726 - Κυπριανός μοναχός Καρεώτης (1907-1984)

φωτογραφίες: Zbigniew Kosc

8725 - Ο Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ κι εγώ

Τσοχαντάρη Ελένη, Δικηγόρος
Το 2009, όταν χειρουργήθηκα από καρκίνο στομάχου, νοσηλεύτηκα στο ίδιο δωμάτιο με την Αλεξάνδρα, μια νέα κοπέλα με θυρεοειδή (δεν ήταν πολύ σοβαρό και πήρε εξιτήριο μετά από τρεις ημέρες). Το επόμενο διάστημα η Αλεξάνδρα προσπάθησε να κρατήσουμε επικοινωνία, παρότι της έδειχνα ότι δεν ήθελα καινούριες φιλίες εκείνη την περίοδο. Μετά από μήνες, αφού ολοκληρώθηκαν οι χημειοθεραπείες και οι ακτινοβολίες, η Αλεξάνδρα με παρακάλεσε να βρεθούμε. Ήθελε να με ξαναδεί και κάτι να μου δώσει οπωσδήποτε.

8724 - Πανήγυρις Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτη στην Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας (βίντεο 2016). Η λιτάνευση της εφεστίου σεβασμίας και θαυματουργού εικόνας Παναγίας της Κουκουζέλισσας από το ομώνυμο παρεκκλήσιό της στο Καθολικό της Μονής


8723 - Ο Χριστός θέλει να Τον φωνάξουμε (Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός)


Ο μακαριστός Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός (†2009) επισημαίνει την αξία της αδιάλειπτης προσευχής, την οποία δέχεται ως εξομολογητική κραυγή του μετανοούντος πιστού ο Χριστός, χαρίζοντας άφθονη τη χάρη Του σε όσους βαδίζουν με αυταπάρνηση την οδό του πνευματικού αγώνα της υπακοής, της φιλοπονίας και της μετάνοιας.

8722 - Ο νερόμυλος της Μονής Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους




Μαμαλούκος Στ. – Πορφύριος μον. Σιμωνοπετρίτης, 
«Ο νερόμυλος της Μονής Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους», 
Ο άρτος ημών”: Από το σιτάρι στο ψωμί, 
Γ’ Τριήμερο εργασίας, Πήλιο 1992, σ. 139-151. 
Αθήνα 1994

Πηγή Αγιορειτική Βιβλιοθήκη

8721 - Ο Γέροντας Παΐσιος ασκητεύοντας στην Ι. Σκήτη των Ιβήρων και η σοβαρή περιπέτεια της υγείας του

Παΐσιος μοναχός ο Αγιορείτης (1924-1994),
στο ασκητήριό του στη μονή Σινά, 1962/3
Στὴν Καλύβη τῶν Ἀρχαγγέλων.
Ὁ Πατὴρ Παΐσιος ἐπέστρεψε στὸ Ἅγιον Ὄρος ἀπὸ τὸ Σινᾶ, τὸν Μάϊο τοῦ 1964, καὶ πρῶτο μέλημά του ἦταν νὰ βρῆ Γέροντα, γιὰ νὰ κάνει ὑπακοή. Ἄφησε τὰ λίγα πράγματά του σὲ ἕνα κατάστημα στὶς Καρυὲς καὶ πῆγε στὴν Καψάλα, ὅπου ἀσκήτευε ὁ Ῥῶσος Πνευματικὸς παπα-Τύχων, τὸν ὁποῖο εἶχε γνωρίσει πρὶν ἀπὸ 10 χρόνια στὴν Μονὴ Ἐσφιγμένου. Τοῦ ζήτησε νὰ τὸν ἀναλάβει καὶ μάλιστα βρῆκε ἕνα Κελλὶ σ’ ἐκείνη τὴν περιοχή. Ὅταν ὅμως ἐπέστρεψε στὶς Καρυές, γιὰ νὰ πάρει τὰ πράγματά του, τὸν συνάντησε ὁ Ἀντιπρόσωπος τῆς Μονῆς Φιλοθέου καὶ τοῦ πρότεινε νὰ πάρει τὸ Κελλὶ τοῦ γερο-Αὐγουστίνου, τὸν ὁποῖο γηροκομοῦσαν στὴν Μονή. Ὁ Πατὴρ Παΐσιος δὲν ἤθελε, ἀφοῦ εἶχε βρῆ Κελλί, ἀλλὰ στὴν ἐπιμονὴ τοῦ Ἀντιπροσώπου εἶπε: «Νἆναι εὐλογημένο», καὶ τὸν ἀκολούθησε στὴν Φιλοθέου. Ἐκεῖ, ἕνας ἄλλος Προϊστάμενος, ποὺ δὲν συμφωνοῦσε, τοῦ εἶπε νὰ βρῆ Καλύβη στὴν Σκήτη τῶν Ἰβήρων. Ὁ Πατὴρ Παΐσιος εἶπε πάλι: «Νἆναι εὐλογημένο», καὶ πῆγε κατ’ εὐθεῖαν στὴν Σκήτη, ὅπου οἱ Πατέρες τοῦ πρότειναν τὴν Καλύβη τῶν Ἀρχαγγέλων.
Οἱ 15 Καλύβες τῆς Ἰβηριτικῆς Σκήτης τοῦ Τιμίου Προδρόμου εἶναι ἁπλωμένες στὶς πλαγιὲς μιᾶς κατάφυτης ῥεματιᾶς. Ἡ Καλύβη τῶν Ἀρχαγγέλων βρισκόταν ψηλά, στὴν πλαγιά, τὴν ὁποία ἔβλεπε περισσότερο ὁ ἥλιος.