Κυριακή, 17 Ιουλίου 2016

8717 - Ο Γέροντας Παΐσιος ως δόκιμος και αρχάριος Μοναχός στην Ι. Μονή Εσφιγμένου

Στὰ μέσα Αὐγούστου τοῦ 1953 ὁ Ἀρσένιος ἔφθασε στὸ ἀσφαλὲς «λιμάνι» τοῦ Κοινοβίου τῆς Μονῆς Ἐσφιγμένου. Ἄνοιξε τὴν καρδιά του στὸν Ἡγούμενο Καλλίνικο, τοῦ φανέρωσε τὸν μεγάλο του πόθο νὰ ζήση ὡς ἀσκητὴς καὶ τὸν παρακάλεσε νὰ τὸν δεχθῆ γιὰ λίγα χρόνια στὴν Μονή. Ὁ Ἡγούμενος τὸν δέχθηκε. Καὶ ἔτσι, τὸ Κοινόβιο τῆς Ἐσφιγμένου, μὲ τὸ αὐστηρὸ πρόγραμμα, τὰ κοπιαστικὰ διακονήματα, τὴν πνευματικὴ παρακολούθηση καὶ καθοδήγηση, θὰ γινόταν τὸ στέρεο πνευματικὸ ἔδαφος, ἀπὸ ὅπου ὁ παιδιόθεν ἐραστὴς τῆς ἐρήμου θὰ μποροῦσε νὰ κάνει μὲ ἀσφάλεια τὸ πνευματικὸ ἅλμα γιὰ τὴν ἔρημο.
Γιὰ νὰ τὸν γράψουν στὸ Δοκιμολόγιο τῆς Μονῆς, ζήτησαν ἕνα πιστοποιητικὸ ἀπὸ τὴν Ἀστυνομία Κονίτσης, καὶ ἔτσι ἔμαθαν οἱ γονεῖς του ὅτι εἶχε πάει στὸ Ἅγιον Ὄρος. Ὕστερα ἀπὸ λίγο καιρὸ τοὺς ἔστειλε καὶ ἐπιστολή, ὅπως εἶχε γράψει καὶ στὸν π. Παῦλο Ζησάκη, στὸν ὁποῖο ἔγραψε:

8716 - Ταξίδι στο Άγιο Όρος (4ο μέρος)

Προηγούμενα: 1ο2ο3ο
Αιμίλιος Γάσπαρης 
(Αγιορείτικα Στοιχεία από ένα ταξίδι στη δεκαετία 70-80)
Οι μοναχοί δεν αντάλλασαν πολλές κουβέντες με τους λαϊκούς, μόνο λίγες και τυπικές. Κλεισμένοι στον δικό τους κόσμο και αφοσιωμένοι στην πίστη τους κρατούσαν μακριά κάθε νέο που θα μπορούσε να τους αποσπάσει, να τους παρασύρει και να τους επηρεάσει στον ερμητικά κλειστό τους κόσμο. Στο χώρο που αποφάσισαν να κλείσουν την ψυχή τους. Καμιά κουβέντα, ευγενικοί και απροσπέλαστοι.
Πραγματικά ένα αυστηρό μοναστήρι, το πιο πολύ σ’ όλο τον Άθωνα. Από τις λίγες αληθινά μοναστικές κοινότητες.

8715 - Αγρυπνεί απόψε το Άγιο Όρος για τον κοινό Πατέρα και πανηγυρίζει η Μεγίστη Λαύρα για τον κτίτορά της Όσιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη

Αρχίζει απόψε, με Αγρυπνία, ο πανηγυρικός εορτασμός της Μνήμης του κοινού Πατέρα των Αγιορειτών και θεμελιωτή του Κοινοβιακού Μοναχισμού στον Άθω, του Οσίου Αθανασίου του Αθωνίτη (5/18 Ιουλίου).
Επίκεντρο του εορτασμού η Μεγίστη Λαύρα, το πρώτο αγιορείτικο κοινόβιο μοναστήρι (963).
Στην Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας οι πανηγυρικές εκδηλώσεις της εορτής του Άγιου Αθανασίου θα αρχίσουν αργά το απόγευμα με τριπλή πανηγυρική κωδωνοκρουσία.
Θα ακολουθήσει η λιτάνευση της εφεστίου σεβασμίας και θαυματουργού εικόνας Παναγίας της Κουκουζέλισσας από το ομώνυμο παρεκκλήσιό της στον Ι. Ναό του Καθολικού της Μονής, τέλεση Μικρού Εσπερινού και παράθεση δαψιλούς Τραπέζης.
Στις 7.30 μ.μ. θα αρχίσει η αγρυπνία με την τέλεση Μεγάλου Εσπερινού με αργά Ανοιξαντάρια του Ιωάννου του Κουκουζέλη.

8714 - Φωτογραφίες της Ιεράς Σκήτης Αγίου Ανδρέα (Σεράι), τις οποίες, ίσως, δεν έχετε ξαναδεί.



Ο φιλαγιορείτης Ολλανδός Wim Voogd δημοσιεύει σε πρόσφατη ανάρτηση στο blog του, όμορφες φωτογραφίες από τον περιβάλλοντα χώρο της Ι. Σκήτης Αγίου Ανδρέα. 
Τις φωτογραφίες μπορείτε να δείτε εδώ: around Skiti Andreou: the garden
Τις υπόλοιπες αναρτήσεις, από την τελευταία επίσκεψη στο Άγιο Όρος (Σεπτέμβριος 2015), εδώ: trip 2015

8713 - Μοναχός Νείλος Σιμωνοπετρίτης (1871 - 17 Ιουλίου 1911)


[…] Ο μοναχός Νείλος είναι γνωστός για τη μόρφωσή του. την καταγωγή του και τις γνωριμίες του.
Απαρνήθηκε πλούτη. δόξες και τιμές, που είχε στην πρωτεύουσα και ήλθε να υπηρετήσει τη μονή του ταπεινά ως γραμματέας και βιβλιοθηκάριος. Διετέλεσε και αρχιγραμματέας της Ιεράς Κοινότητος. Ο Πατριάρχης Ιωακείμ ο Γ’ έλεγε πως «τα Πατριαρχεία είχαν δεκάδας ετών να λάβουν τοιαύτα γράμματα εκ της Ιεράς Κοινότητος». Αν κάποιος κάποτε του μιλούσε άπρεπα έλεγε με πραγματική πραότητα και ειλικρινή ταπείνωση: «Βλέπω τους πατέρας της Συνάξεως ως αγγέλους Θεού και εις τα σεπτά αυτών πρόσωπα αντικρύζω τους μακαρίους κτίτορας των Ιερών Μονών…». Η ψυχή του στολιζόταν από ένθεες αρετές. […] Περισσότερα

8712 - Ιερομόναχος Νικόδημος Κουτλουμουσιανοσκητιώτης (1926 - 17 Ιουλίου 1986)

[…]Στη συνέχεια έφυγε για το Άγιον Όρος, οπού έμεινε περίπου μία εικοσαετία για να μην τον τιμούν οι άνθρωποι και να δοθεί όλος στην προσευχή.
Προσήλθε το 1963 στην Καλύβη των Αγίων Αρχαγγέλων της ιεράς σκήτης Αγίου Παντελεήμονος-Κουτλουμουσίου, της οποίας διετέλεσε και Δίκαιος. Ήταν διακριτικός και ευπροσήγορος Πνευματικός και προσήρχοντο προς εξομολόγηση μοναχοί, λαϊκοί και μαθητές της Αθωνιάδος Σχολής.
Στο πετραχήλι του προσερχόταν να καταθέσει τους λογισμούς του και ο μακαριστός Γέροντας Παΐσιος (†1994). Είχε ένα βαρέλι, στο οποίο βάπτισε ετεροδόξους στην ’Ορθοδοξία. Ήταν πολύ αυστηρός στον εαυτό του και επιεικής στους άλλους.
Τον γνωρίσαμε λίγο κι εμείς. Υπήρξε ο ευλογημένος, πράος, μακρόθυμος, ανεξίκακος, φιλακόλουθος, ακτήμων και ελεήμων. Πολλές φορές προσευχόταν όλη τη νύχτα στο ύπαιθρο, με τα χέρια υψωμένα. Ένας προσκυνητής τον βρήκε δεόμενο κάτω από μία ελιά να λάμπει από τη θεία χάρη. Ήταν ταπεινός, ειρηνικός, ησύχιος, αφιλόνικος, χαριτωμένος, ακόμη και φιλόζωος.[…] Περισσότερα