Σάββατο, 5 Μαρτίου 2016

8062 - Η τελική κρίση και ο ελάχιστος αδελφός (Αρχιμ. Χριστόδουλος Κουτλουμουσιανός)

Η πιό χαρακτηριστική εικόνα της Δευτέρας Παρουσίας είναι εκείνη που μας παρουσιάζει η παραβολή της κρίσεως, όπως την καταγράφει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος.
Ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ … συναχθήσονται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφορίσει αὐτοὺς ἀπ᾽ ἀλλήλων, ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων, καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων. Τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, Δεῦτε, οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου· ἐπείνασα γὰρ καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην καὶ συνηγάγετέ με, γυμνὸς καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην καὶ ἤλθατε πρός με. Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες,

8061 - Η Αγία Σινδόνη και η εικονογραφία (Μοναχός Διονύσιος Κουτλουμουσιανός)

Ἡ ἱστορία τῆς ἁγίας Σινδόνης, μὲ τὴν ὁποία τύλιξαν καὶ ἔθαψαν τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου, συναρπαστικὴ σὲ ὅλες τὶς φάσεις της, ὑπάρχει σὲ ἀρκετὲς εἰδικὲς ἱστοσελίδες, ὁπότε θεωροῦμε περιττὴ ὁποιανδήποτε παρουσίασή της. Προτιθέμεθα νὰ ἐκθέτουμε κατὰ καιροὺς δικές μας παρατηρήσεις καὶ συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα πιθανὸν ν’ ἀποτελέσουν ἐλάχιστη συμβολὴ στὴν προώθηση τοῦ ἐνδιαφέροντος γιὰ τὸ συγκεκριμένο κειμήλιο.
Διαβάσαμε βιβλία ποὺ παρουσιάζουν τὴ Σινδόνη τοῦ Τορίνου καὶ τὰ ἐρωτήματα ποὺ αὐτὴ θέτει.

8060 - Η πνιγμονή του ισογείου (Ιερομ. Χρυσόστομος Κουτλουμουσιανός)

Διηγείται ένας ποιητής τοῦ 17ου αιώνα, ο Τζων Νταν, ένα φαιδρό όσο και πικρό περιστατικό από τη ζωή του.
“Επισκεπτόμενος για ένα μικρό διάστημα μια πόλη της Γερμανίας, εγκαταστάθηκα στο ισόγειο ενός κτηρίου πολυώροφου, όπου κατοικούσαν πολλές οικογένειες, και πραγματικά ήταν τόσο μεγάλο, ώστε θα μπορούσε να είναι μια ενορία. Αλλά κάθε άλλο παρά ενορία ήταν. Όταν λοιπόν ρώτησα ποιοί κατοικούν πάνω απ’ το κεφάλι μου, μου είπαν μια οικογένεια Προτεσταντών. Και πάνω από αυτούς ποιοί; Μια άλλη οικογένεια Προτεσταντών.

8059 - Από το Περιβόλι της Παναγίας στη Βασιλεύουσα Πόλη Της

8058 - Ψυχή Ορθρία (Ημερολόγιο Όρους 2015). Μέρος 12ο - τελευταίο

Ψάχνει ο Κύριος αφορμή για να δικαιολογήσει
Στο πλάσμα του το αγαπητό κρίμα να μην λογίσει…
Υπομονής η αρετή την πίστη θεραπεύει
Άσπλαχνη κάνει  οικτίρμονα, το άγριο ειρηνεύει!

Σαν χείμαρρος τα λόγια του, με αφοβιά ελέγχουν
Του μοναχού τα ρήματα τη νήψη  περιέχουν!
Επιστροφή απ τον Άθωνα στου δελφινιού τη ράχη!
Βοήθα Πορταΐτισσα να μην χαθεί η  μάχη!

Μάνα μου Προστατεύουσα  ευχαριστώ σε πάλι
Που έστειλες λέξεις να οδηγούν στου Υιού Σου την αγκάλη…
Απ το θρονί σου ευλόγησε οι μνήμες  να σε υμνούνε,
χάρη να λάβουν από σε, ποτέ να μην σβηστούνε…

8057 - Η Εικόνα του Άξιόν Εστι. Η Πρωταΐτισσα του Άθωνα και η ιστορία της

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις ΓΡΗΓΟΡΗ το νέο βιβλίο του πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου (εκπαιδευτικού – χημικού) με τίτλο:
Η Εικόνα του Άξιόν Εστι. Η Πρωταϊτισσα του Άθωνα και η ιστορία της.
Πρόκειται για ένα μικρό αφιερωματικό τόμο (μεγέθους 14x21)  στην αγγελοϋμνητη  εικόνα, ενώπιον της οποίας ο Αρχάγγελος Γαβριήλ έψαλε τον Θεομητορικό ύμνο «Άξιόν εστιν ως αληθώς μακαρίζειν Σε την Θεοτόκον, την αειμακάριστον και παναμώμητον και μητέρα του Θεού ημών. Την τιμιωτέρα των Χερουβίμ, και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφίμ, την αδιαφθόρως, Θεόν Λόγον τεκούσαν, την όντως Θεοτόκον, Σε μεγαλύνομεν.
Η εικόνα αρχικά βρισκόταν σε Αθωνικό κελί της περιοχής της Καψάλας. Εκεί ενώπιον της ιεράς εικόνας παραδόθηκε ο ύμνος « Άξιόν εστι» στον εκεί αγρυπνούντα μοναχό. Ο ύμνος κατά θαυματουργικό τρόπο γράφτηκε σε μαρμάρινη πλάκα που μεταφέρθηκε  στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η δε θαυματουργή εικόνα μεταφέρθηκε στον Πάνσεπτο ναό του Πρωτάτου, στην ταπεινή πρωτεύουσα της ιεράς Χερσονήσου του Άθωνα, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.
Το βιβλίο  έχει 175 σελίδες και το περιεχόμενό του χωρίζεται σε έξι κεφάλαια, ως εξής:

8056 - Στου δρυμού τα βάθη


ΣΤΟΥ ΔΡΥΜΟΥ ΤΑ ΒΑΘΗ
Του Βασίλη Χαραλάμπους

Στο ρυάκι
τους τόσους ίσκιους αντάμωσα
από τις λεύκες
τις καρυές
με τ΄ αγριοπούλια
βιαστικά να πίνουν δροσονέρι
δειλιασμένα
κι ο γέροντας παρέκει
ξεδιψούσε.

8055 - Ο Άγιος Νεομάρτυς Ιωάννης ο Βούλγαρος (†1784)








Αγιορείτης Άγιος
Μνήμη 5 Μαρτίου

8054 - Το παρεκκλήσιο των Αγίων Αναργύρων της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου

Ο ευσεβέστατος σέρβος δεσπότης 
Ιωάννης Ούγγλεσης (†1371)
ως κτίτορας του παρεκκλησίου 
των Αγίων Αναργύρων
της μονής Βατοπαιδίου
Ο ναός των Αγίων Αναργύρων 
(στη μέση)
και ο πύργος της Μεταμορφώσεως

     Το παρεκκλήσιο των Αγίων Αναργύρων, είναι ένα από τα κτήρια της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου που ανάγονται στους βυζαντινούς χρόνους. 
Πρόκειται για τρίκλιτη βασιλική μικρών διαστάσεων, με τοιχογραφίες του 14ου αιώνα. Κατά τον 19ο αιώνα το κτήριο δέχθηκε εκτεταμένες εργασίες επισκευών και επιζωγραφήσεις των τοιχογραφιών του. 
Κτίτορας του ναού θεωρείται ο Άγιος Σάββας ο Χιλανδαρινός, ο οποίος παριστάνεται στις τοιχογραφίες του νάρθηκα μαζί με τον σέρβο δεσπότη Ιωάννη Ούγκλεση. 
Από χρυσόβουλλο του 1368 πληροφορούμαστε ότι ανάμεσα στις ευεργεσίες του Ούγκλεση ήταν και ένα νοσοκομείο, ενδεχομένως εκείνο που σωζόταν ως τα μέσα του 19ου αιώνα στα βόρεια του ναού.

8053 - Τι σημαίνει η φράση «αιωνία η μνήμη» (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Στον μανάβη Μελέτιο Τζ. που ρωτά.
Σε ταλαιπωρεί το ότι δεν ξέρεις τη σημασία αυτών των λέξεων, που άκουγες πολλές φορές και ο ίδιος έλεγες επάνω από τους νεκρούς. Και καλά κάνεις που ρωτάς. Όσο καλύτερα γνωρίζει ο άνθρωπος την αρχαία και καλή ορθόδοξη πίστη μας, τόσο και περισσότερο την αγαπά.
«Αιωνία η μνήμη» σημαίνει: αιώνια να υπάρχει η μνήμη για σένα. Άκουσα μία φορά πως κάποιος στον επικήδειο λόγο επάνω από τον νεκρό φώναξε: «αιωνία σου η μνήμη στη γη!» Παραξενεύθηκα σε μια τόσο λανθασμένη ερμηνεία της πίστης μας. Μα μπορεί κάτι να είναι αιώνιο στη γη, όπου όλα περνούν βιαστικά σαν προσκεκλημένοι σε γάμο; Όντως, δεν ευχόμαστε στον νεκρό εντελώς μηδαμινό πλούτο, όταν του ευχόμαστε να τον μνημονεύουν σ’ αυτόν τον κόσμο, ο οποίος και ο ίδιος πλησιάζει στο τέλος του; Αλλά ας πούμε πως το όνομα κάποιου μνημονεύεται στη γη έως το τέλος του χρόνου – τί κερδίζει αυτός απ’ αυτό, εάν η μνήμη του στα ουράνια έχει ξεχαστεί;

8052 - Χριστός και Ευρώπη. Ένας δραματικός διάλογος

ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ
Ένας δραματικός διάλογος
Αγίου Νικολάου Επίσκοπου Αχρίδος και Ζίτσης (†1956), διά τού Αρχιμανδρίτου Ιουστίνου Πόποβιτς (1979)

Ο Χριστός ρωτά με λύπη:
Πώς μπορείτε εσείς οι άνθρωποι να ζείτε μόνο με τα ιμπεριαλιστικά, υλικά συμφέροντα, δηλαδή με την ζωώδη μόνο επιθυμία για την σωματική τροφή; Εγώ ήθελα να σας κάμω Θεούς και υιούς Θεού και σεις φεύγετε και επιδιώκετε να εξισωθείτε με τα υποζύγια.
 .
Σ' αυτό απαντά η Ευρώπη:

8051 - Άγιος Νικόλαος, επίσκοπος Αχρίδος και Ζίτσης (†1956)


Αγιορείτης Άγιος
Μνήμη 5 Μαρτίου



Σχετικά:
4539 - Λόγος εις την Δ’ Κυριακή των Νηστειών (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)