Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2016

7973 - Μοναχός Βαρνάβας Σταυροβουνιώτης (1864 - 17 Φεβρ. 1948)

Γεννήθηκε στο προάστιο της Λευκωσίας Κύπρου Καϊμακλί το έτος 1864. Νέος εργάσθηκε ως οικοδόμος. Το 1888 αναχώρησε με δύο αδέλφια του για το Άγιον Όρος. Τους πρώτους μοναχικούς αγώνες του έζησε στο αυστηρό κοινόβιο του Καρακάλλου, όπου εκάρη μεγολόσχημος μοναχός και συνδέθηκε πνευματικά με τον λίαν ενάρετο Γέροντα Κοδράτο (1940). Από εδώ επέστρεψε στο αγιασμένο του νησί την Κύ­προ το 1897. Εισήλθε στην ιερά μονή Σταυροβουνίου και παρέμεινε σε αυτή επί έξι δεκαετίες. Το 1902 ανέλαβε τη διεύθυνσή της και το 1911 ενθρονίσθηκε επίσημα ηγούμενος της υψιβάμονης αυτής μονής.
Η αγαθή δραστηριότητα, η συνετή και σοβαρή του παρουσία, η ευαγγελική πραότητα και η παροιμιώδης ανεξικακία του τον διέκριναν πάντοτε. Ποτέ δεν τον είδε κανείς ταραγμένο, νευρικό και ανήσυχο. Η ισόβια επιλεγμένη πενία του, η λιτότητα στην αμφίεση και τη διατροφή, η εγκράτεια και η πνευματική εγρήγορση τον συνόδευαν παντού. Το μόνο του ποτό σε όλη του τη ζωή ήταν το νερό.

7972 - Μοναχός Ιλαρίων Διονυσιάτης (1823 - 17 Φεβρουαρίου 1918)

Το νησί της Μυτιλήνης ήταν η ιδιαίτερη πατρίδα του. 
Κατά τον φιλάρετο μοναχό Λάζαρο Διονυσιάτη (†1974), «ήτο κατά την κλήσιν και την πράξιν ιλαρός και πράος και πλήρης αγάπης. Όταν σου ωμιλούσεν, έλεγεν ο γηροκόμος Χαρίτων, μέλι έτρεχε από το στόμα του. Έψαλλε μέχρις εσχάτου γήρατος εις τον δεξιόν χορόν μετά πολλής σεμνότητος, ευλαβείας και καλλιφωνίας».

7971 - Λαυριώτες Μοναχοί διακονούν ασθενείς

(1894-1978)
(Φωτ.: Τάκης Τλούπας, 1969)
Καὶ ἡ πτωχοτέρα ἀκόμη μοναχικὴ Καλύβη ἐν Ἁγίῳ Ὄρει δέχεται καὶ φιλοξενεῖ, κατὰ τρόπον ἀληθῶς Ἀβραμιαῖον, πάντα ἐπισκέπτην. Δὲν εἶναι δὲ αὕτη ἡ μόνη ἐκδήλωσις τῆς ἀγάπη τῶν μοναχῶν. Ὅσο καὶ ἂν δὲν ποιῶσι τὰ καλά των ἔργα «ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων» καὶ δὲν σαλπίζωσιν, αἱ ἐκδηλώσεις τῆς ἐμπράκτου καὶ θαυμαστῆς ἀγάπης των εἶναι πολλαί. Ἀναφέρω τρία μόνον περιστατικά.
Ὁ Πατὴρ Ἀββακούμ, νηστευτὴς μέγας, κατέχων τὴν Ἁγίαν Γραφὴν ὅσον ὀλίγοι, ἀκάματος ἐργάτης τοῦ καλοῦ, μὲ πολλὴν τὴν αὐταπάρνησιν καὶ αὐτοθυσίαν, ἐδέχθη εἰς τὸ κελλίον του καὶ περιεποιήθη στοργικῶς, ἐπὶ μῆνας πολλούς, νέον τινα μὲ προχωρημένην πνευμονικὴν φυματίωσιν. Κατέφυγεν ὁ δυστυχὴς εἰς τὴν Μονήν. Εἶχε κήρινη τὴν ὄψιν, ἀποστεωμένον τὸ σῶμα, ἀνεσκαμμένας τὰς παρειάς, βαθουλωμένους τοὺς ὀφθαλμούς. Ἤμην Ἀρχοντάρης. Μοὶ ἐξέθεσε μὲ εἰλικρίνειαν τὴν κατάστασίν του. Τελείως ἀπογοητευμένος, ἵστατο εἰς τὸ χεῖλος τῆς ἀβύσσου τῆς ἀπελπισίας. Ἐζήτει μετὰ δακρύων προστασίαν. Ἄλλως. Τὴν στιγμὴν ἐκείνην ἐσκέφθην, ποῖον; Τὸν π. Ἀββακούμ. Μὲ πόσην συγκίνησιν τὸ ἤκουσεν! Ἐδέχθη μὲ χαρὰν νὰ τὸν προστατεύσει. Τὸν παρέλαβεν εἰς τὸ κελλίον του καὶ τὸν ἐφρόντιζε ὡς φιλόστοργος μήτηρ του.

7970 - Χειροτονία διακόνου στην Ιερά Μονή Ιβήρων από τον Μητροπολίτη Εδέσσης

Την Κυριακή 14 Φεβρουαρίου, το βράδυ, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ προέστη στην Αγρυπνία επί τη εορτή της Υπαπαντής στην Ιερά Μονή Ιβήρων Αγίου Όρους.
Κατά την Θεία Λειτουργία ο Σεβασμιώτατος τέλεσε την εις διάκονον χειροτονία του μοναχού Αλεξίου, αδελφού της Μονής, ο οποίος έλκει την καταγωγή του από την Άρνισσα του Ν. Πέλλης. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Σεβασμιώτατος ως ιεροκήρυξ ακόμη της Ι. Μητροπόλεως είχε τελέσει τον γάμο των κατά σάρκα γονέων του πατρός Αλεξίου αλλά και την βάπτισή του.

7969 - Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων. Τοιχογραφία του Πανσέληνου στον Ιερό Ναό του Πρωτάτου (Καρυές Αγίου Όρους)


Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΤΗΡΩΝ: Απο τους επιβλητικώτερους στρατιωτικούς αγίους του Πανσέληνου, κρατάει με το δεξί του χέρι το δόρυ διαγώνια μπροστά στο στήθος.