Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2016

7913 - Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης. Ο θαυμαστός προφήτης του Γένους μας

Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου
Όταν το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο διακήρυξε την αγιότητα του οσίου Παϊσίου του Αγιορείτη και τον ενέταξε στο Αγιολόγιο της καθ᾽ ημάς Ορθοδόξου Εκκλησίας, έγραψα τα εξής: «Τον άγιο Παΐσιο τον γνώρισα το 1982, όταν ήμουν φοιτητής Νομικής. Ήταν ο άνθρωπος, που περίμενε ν’ ακούσει κάτι το πονεμένο, για να έχει καρδιακή προσευχή, κι ήταν πάντοτε εν αναμονή στο ακουστικό, για να αφουγκραστεί τον πόνο του σύγχρονου κόσμου.
Ήταν ένας ασκητής για τον κόσμο. Του άνοιγες την καρδιά σου, και σου άνοιγε τον νου. Πραγματικά, δεν νομίζω να υπήρξε στις μέρες μας άλλος Γέροντας, που να είδε, να μίλησε με τόσο πολύ κόσμο. Κι αυτός ο άνθρωπος, παρόλο που γεννήθηκε ασκητής, τελικά κατέληξε να είναι η μεγάλη μάνα όλων των πονεμένων ανθρώπων. ‘‘Φως Χριστού έφαινε πάσι’’, δια του Γέροντος Παϊσίου.

7912 - Ο εξαίσιος Άθωνας


Κοψίδης Ράλλης, Ο εξαίσιος Άθωνας. Αθήνα 1964
Πηγή Αγιορειτική Βιβλιοθήκη: http://athoslibrary.blogspot.gr

7911 - Μοναχός Νικόδημος Γρηγοριάτης (1955 - 5 Φεβρουαρίου 2009)


«Ένας άγγελος έφυγε από ανάμεσα μας»
Με αύτη την φράση, την οποία πολλές φορές επανέ­λαβε ό σεβαστός Γέροντας μας π. Γεώργιος, εξέφρασε αυτό πού ένοιωθε όλη ή αδελφότητα μας αλλά και όλοι όσοι έζησαν τον π. Νικόδημο στο σύντομο χρονικό δι­άστημα πού ή αγάπη του Θεού τον άφησε κοντά μας.
Και όντως! Ό π. Νικόδημος ήταν μία αγγελική ύπαρξης, ολοκληρωτικά αφιερωμένη στον Θεό εξ απαλών ο­νύχων.
Όπως οι άγιοι Άγγελοι έχουν ως κύριο έργο τους την ακατάπαυστο δοξολογία του Θεού, έτσι και ό π. Νικό­δημος. Λάτρευε από μικράς ηλικίας τον Άγιο Θεό με όλη την ψυχή του και την καρδία του και Τον δόξαζε με έργα και λόγους.

7910 - Μοναχός Δαυίδ Διονυσιάτης (1890 - 5 Φεβρουαρίου 1983)

Το ασκητικό μοναστήρι του Διονυσίου στα μικρά κελλιά του έκρυψε και φύλαξε μεγάλους αγωνιστές, καλούς φίλους του Θεού, διαδόχους αγίων. Μια τέτοια οσιακή μορφή, με αγγελική ψυχή, είναι του ταπεινού και πράου, απλού και άκακου, χαριτωμένου και χαρούμενου π. Δαυίδ.
Ο κατά κόσμον Δήμος Φλώρος του Βασιλείου και της Μαρίας γεννήθηκε στο χωριό Κτιστάδες της Άρτας το 1890. «Το πιο σπουδαίο, έλεγε, που του έμαθαν οι γονείς του ήταν ν’ αγαπά πολύ τον Θεό».
Πεντάχρονος είδε τον ουρανό ν’ ανοίγει και ν’ αντικρίζει τ’ αγγελικά τάγματα και τους αγίους του Θεού. Πάλι κάτι είδε όταν ήταν έφηβος.
Άφοβος υπόμενε τις δαιμονικές παγίδες. Με το σημείο του σταυρού και την επίκληση της Παναγίας πάντοτε ελευθερωνόταν. Οι γονείς του όμως δεν τον άφηναν να μονάσει. Έτσι τον νύμφευσαν.

7909 - Τιμητική διάκριση της Ουκρανικής Εκκλησίας στον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου Γέροντα Γρηγόριο

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα τελέστηκε η μνήμη του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου. Κατ΄αυτήν την ημέρα άγει τα ονομαστήρια του ο σεβαστός Καθηγούμενος της Μονής Γέροντας Γρηγόριος.
Της ιεράς πανηγύρεως προεξήρχε ο Επίσκοπος Ιρπέν κ. Κλήμης, εκπρόσωπος του Αρχιεπισκόπου Ουκρανίας κ. κ. Ονουφρίου.
Σκοπός της επισκέψεως του Επισκόπου Ιρπέν κ Κλήμη ήταν η παρασημοφόρηση του Γέροντα Γρηγορίου με το Μετάλλιο Πρώτης Τάξεως της Ουκρανικής Εκκλησίας των Σπηλαίων του Κιέβου ως ένδειξη τιμής και αναγνώρισης στο έργο και την πνευματική προσφορά του Γέροντα Γρηγορίου.
Ο Γέροντας Γρηγόριος υπόδειγμα εναρέτου Γέροντα και γνησίου μοναχού αφιερωμένου στη διακονία της Παναγίας Γοργοεπήκόου. Διακρίνεται δε για το αφτιασίδωτο και ειλικρινές του χαρακτήρος του. Ας είναι πολλά τα έτη του και ευλογημένα τα έργα του προς δόξαν της Κυρίας του Αγίου Όρους Παναγίας Θεοτόκου.