Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

7647 - Τα αγιορείτικα κάλαντα - Μια σπάνια ηχογράφηση


Ο μακαριστός Γέροντας Σπυρίδωνας Μικραγιαννανίτης ψάλει τα κάλαντα σε μια αγιορείτικη εκδοχή, τη δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων  στο Συνοδικό της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου το 1987. Πρόκειται για μια σπάνια ηχογράφηση με την οποία διασώζεται ένα ιδιαίτερο μέλος εν πολλοίς άγνωστο στους νεότερους. Περισσότερα

7646 - Ιδρύθηκε σήμερα η «Χιλιανδαρινή Ιατρική Εταιρεία»

Με την ευλογία του Πατριάρχη Σερβίας κ.κ. Ειρηναίου, του Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Χιλιανδαρίου Αρχιμανδρίτη Μεθοδίου και την υποστήριξη του Υπουργείου Υγείας της Δημοκρατίας της Σερβίας, ιδρύθηκε σήμερα 24 Δεκεμβρίου 2015, στο Βελιγράδι, η «Χιλιανδαρινή Ιατρική Εταιρεία».
Η πρωτοβουλία ανήκει σε Σέρβους γιατρούς, οι οποίοι για πολλά χρόνια παρέχουν εθελοντική εργασία στο μοναστήρι. Ήδη υπάρχει εξοπλισμός που εξυπηρετεί οδοντιατρικά, παθολογικά, χειρουργικά και οφθαλμολογικά περιστατικά. Δεδομένου ότι στη Μονή Χιλιανδαρίου, που βρίσκεται σε απομονωμένο μέρος του Αγίου Όρους, σε καθημερινή βάση ζουν περίπου 100 άτομα, η αναβάθμιση του τομέα της υγείας ήταν επιβεβλημένη.

7645 - Μοναχός Λάζαρος Διονυσιάτης (1892 - 24 Δεκεμβρίου 1974)

Λάζαρος μοναχός Διονυσιάτης
(1892-1974)
(Πηγή: Μοναχολόγιο μονής Διονυσίου)
Γεννήθηκε, ο φιλόθεος, φιλάγιος και φιλάδελφος αυτός υποδειγματικός κοινοβιάτης, στο χωριό Αθάνατο της Λάρισας το 1892. Δεν είχε κλείσει τα είκοσι χρόνια του, όταν ανήλθε στον θεσπέσιο Άθωνα, για ν’ αγωνισθεί ισόβια για την κατάκτηση της θεοΰφαντης αρετής.
Το 1911 εισέρχεται στη μάνδρα του προστάτη των μοναχών Τιμίου Προδρόμου, που ίδρυσε ο όσιος Διονύσιος (†1388), και συγκαταλέγε­ται στη διακρινόμενη για τους ασκητικούς της αγώνες αδελφότητα της μονής Διονυσίου. Διήλθε διάφορα διακονήματα της μετανοίας του με ζήλο και αγάπη. Διακρίθηκε περισσότερο ως ανύστακτος τυπικάρης, επιμελής βιβλιοθηκάριος και πρόθυμος νοσοκόμος. Αγάπησε ολόψυχα τη θεία λατρεία, τη μελέτη και τη διακονία των νοσούντων αδελφών.
Υπήρξε μοναχός πολυτάλαντος, με κατάρτιση κι ευφυΐα, που δεν τον απομάκρυνε όμως από την υπακοή και την ταπείνωση. Η σοφία και η σύνεσή του τον έκαναν ν’ αγαπήσει πολύ την προσευχή. Αναδείχθηκε μυστικός εργάτης της νοεράς προσευχής. Δίδασκε και με τη σιωπή του. Έκρυβε μέσα στην καθαρή ψυχή του ένα πολύτιμο πνευματικό θησαυ­ρό. Οι συμμοναστές του δεν είχαν πολλά λόγια να σου πουν. Αρκούνταν σε λόγια στερεότυπα, αλλά που έλεγαν πολλά: ησυχαστικός τύπος, σι­ωπηλός μοναχός, υπάκουος κοινοβιάτης, ταπεινός, απλός και καλός.

7644 - Ιερομόναχος Χρύσανθος Ιβηρίτης (1881 - 24 Δεκεμβρίου 1957)

Ο κατά κόσμον Χαράλαμπος Ζαφειριού Ζαφείριος γεννήθηκε στην Ηρακλείτσα της Α. Θράκης το 1881. Στη μονή Ιβήρων προσήλθε το 1895 κι εκάρη μοναχός το 1898, λαβών το όνομα του Γέροντός του Χρυσάνθου (†1936) του εκ Στρωμνίτσης. Με την ευλογία του Γέρον­τός του και της Γεροντικής Συνάξεως σπούδασε στη Μεγάλη του Γέ­νους Σχολή της Κωνσταντινουπόλεως και έμαθε τη ρωσική και γαλλική γλώσσα. Ήταν και άριστος γνώστης της βυζαντινής μουσικής και διακόνησε επί έτη το αναλόγιο του ψάλτη της μονής.
Το 1912 απεστάλη υπό της Γεροντίας της μονής του στο μετόχιο του Αγίου Νικολάου της Μόσχας, στο οποίο διακόνησε μετά του τελευταίου ηγουμένου αυτού Γέροντος Παϊσίου (†1946). Έμεινε σε αυτό έως το 1925. Η παραμονή του σε αυτό ήταν λίαν περιπετειώδης, λόγω της επαναστάσεως του 1917.

7643 - Μοναχός Νικόλαος Νεοσκητιώτης (1883 - 24 Δεκεμβρίου 1964)

Γεννήθηκε ο κατά κόσμον Φώτιος Τριπίλας του Παναγιώτου, ο νέος αυτός πολύαθλος Ιώβ, στο χωριό Γκρέκα του νομού Ηλείας της Πελοποννήσου το 1883. Το 1910 ήλθε στην Καλύβη του Αγίου Νικολάου της Νέας Σκήτης, στην υπακοή του κατά σάρκα αδελφού του Γέροντος Χρυσοστόμου. Εκάρη μοναχός τω 1911. Επί δεκαετίες αγωνίσθηκε τα­πεινά υπομένοντας σκληρές δοκιμασίες, δαιμονικούς πειρασμούς, λογι­σμούς, δυσκολίες και προβλήματα.
Ηλικιωμένος αρρώστησε βαριά και υπέφερε δυνατούς πόνους. Τον φρόντιζε ο Γέροντάς του αλλά και άλλοι φιλάδελφοι συσκητιώτες του.

7642 - Ιερομονάχου Ισαάκ: Βίος και Λόγοι Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 12ο)


Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου μέρος 12ο.
Ανάγνωση απο το ομώνυμο βιβλίο του Ιερομονάχου Ισαάκ, εκδ. I.Ησυχ. Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου Μεταμορφώσεως Χαλκιδικής. 
Η ηχογράφηση έγινε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ι.Μ. Λεμεσού. Διαβάζει η Νάταλι Αμάν. Περισσότερα

Προηγούμενα:1ο, 2ο, 3ο, 4ο, 5ο, 6ο, 7ο, 8ο, 9ο, 10ο11ο

7641 - Άγιον Όρος, Δανιηλαίοι

Η σημερινή Αδελφότητα των Δανιηλαίων έχει ως εργόχειρο την αγιογραφία και την ψαλτική τέχνη ως παράδοση απὸ τους προγενεστέρους πατέρες. Ο εν ζωή Γέρων Δανιὴλ ήρθε στο Άγιον Όρος 17 ετών.

7640 - Ιερομόναχος Αναστάσιος Ιβηρίτης (1905 - 24 Δεκεμβρίου 1944)

Ο κατά κόσμον Γεώργιος Κρητικός από την Ίμβρο, όπου γεννήθηκε το 1905, νέος ήλθε, το 1923, στην ιερά μονή Ιβήρων, όπου κείρεται μοναχός το 1924 και χειροτονείται διάκονος το 1925 και πρεσβύτερος το 1933. Αργότερα πήγε στην Αθήνα, όπου σπούδασε θεολογία, ιατρική και μουσική. Στον πόλεμο του 1940 ως στρατιωτικός ιερεύς κι έφεδρος λοχαγός μεταβαίνει στο αλβανικό μέτωπο. Κατά τις εκθέσεις ανωτέρων του αγωνίσθηκε στην πρώτη γραμμή του πυρός, ενθαρρύνοντας τους στρατιώτες. Έδωσε πνοή στους αποθαρρημένους ριψοκινδυνεύοντας τολμηρά, μη φοβούμενος τη ζωή του, κινούμενος με αυτοθυσία. Άλλος διοικητής του γράφει γι’ αυτόν: «Ιερεύς με αρτίαν ηθικήν και πνευ­ματικήν μόρφωσιν, πλήρης δε πίστεως και πατριωτικού ενθουσιασμού ευρίσκετο κατά τας δυσκολωτέρας στιγμάς πάντοτε πλησίον των στρα­τιωτών, ενισχύων αυτούς ψυχικώς και συμμεριζόμενος τους κόπους και τους κινδύνους αυτών, δειχθείς ούτως αντάξιος της στρατιωτικής και εν γένει της εθνικής αποστολής του Έλληνος κληρικού εν πολεμώ …». Η Ελληνική Πολιτεία στις 28.8.1941 του απένειμε το μετάλλιο εξαιρέτων πράξεων.

7639 - Χρονικό από μια επίσκεψη στην Ιερά Μονή Σταυρονικήτα του Αγίου Όρους


Έγινε «καλή» συνήθεια πιά και βρέθηκα και φέτος στο Άγιον Όρος, στο Βατοπαίδι, στις 18 Δεκεμβρίου (5 Δεκ π.η.) για να γιορτάσω τον Άγιο μου. Κατά την αγιορειτική παράδοση η εορτή του εκάστοτε Αγίου αρχίζει από την παραμονή με πανηγυρικό εσπερινό και αγρυπνία που ανάλογα με το τυπικό της Μονής αρχίζει κατά τις 18:00 και ολοκληρώνεται με την δοξολογία γύρω στις 02:00 το πρωί. Αυτή η εμπειρία, για εμάς τους λαϊκούς «ζωντανεύει», όταν την παραμονή το απόγευμα βγαίνεις από το κελί σου και ξεκινάς για το Καθολικό προκειμένου να παραστείς στην αγρυπνία και αν στο δρόμο συναντήσεις κάποιον μοναχό που σε γνωρίζει, αμέσως σου εύχεται:«Νικόλα καλό Παράδεισο…, να ζήσεις…, να χαίρεσαι τον Άγιο σου…, ο άγιος Νικόλαος να είναι θερμός προστάτης σου…, να είστε ενωμένοι, αγαπημένοι και χαρούμενοι εν Χριστώ όλη η οικογένεια…»! Περισσότερα