Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

6090 - Τύχων μοναχός ο Γεωργιανός (1868-1956)



Τό κοσμικό του όνομα ήταν Τιμόθεος Σεραζαντασβίλι του Γεωργίου. Αγρότης από την περιφέρεια της Τυφλίδας, από την κωμόπολη Τσχινβάλι. Το όνομα της μητέρας του ήταν Μαρία. Γεννήθηκε το 1868 ή το 1870. Προσήλθε στο Άγιον ‘Ορος, στο κελλί του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου της μονής των Ιβήρων, στις 10 Ιανουαρίου 1890 και εκάρη μοναχός στις 15 Φεβρουαρίου 1893. Το 1919, μαζί με άλλους 17 Γεωργιανούς μοναχούς, εγκαταστάθηκε στο κελλί του Αγίου Στεφάνου της μονής Αγίου Παντελεήμονος στις Καρυές, όπου είχε ζήσει και ο περίφημος ασκητής του Άθω Χατζηγιώργης (†1886). Το κελλί καταστράφηκε από πυρκαγιά στις 4 Σεπτεμβρίου 1932. Ο Τύχων εισήλθε στη μονή του Αγίου Παντελεήμονος στις 7 Φεβρουαρίου 1943 έχοντας γίνει ήδη μεγαλόσχημος. Επέστρεψε στη μονή των Ιβήρων, όπου και κοιμήθηκε ειρηνικά στις 6 Φεβρουαρίου 1956. Υπήρξε ο τελευταίος Γεωργιανός μοναχός του Αγίου Όρους.







Τύχων μοναχός ο Γεωργιανός (1868-1956) 
(Φωτ.: Εργαστήριο μονής Αγίου Παντελεήμονος) 
Πηγή: http://athosprosopography.blogspot.gr  

6089 - Και να με δείρουνε «ευλόγησον». Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης





Τα πατερικά βιβλία λένε ότι ο άββάς Νισθερώ απέκτησε φήμη άγιου ανδρός. Και πήγε άλλος και του λέει: «Τί αρετή έκανες, πάτερ, κι έφθασες σ’ αυτά τα μέτρα;».
Λέει: «Αφότου μπήκα στο μοναστήρι, είπα, εγώ και το γαϊδούρι ένα είμαστε. Όσο μιλάει το γαϊδούρι, όταν το δέρνεις, τόσο θα μιλήσω κι εγώ».
Αυτό ήταν το θεμέλιο, ότι και να τον δείρουνε, «ευλόγησον».
Τώρα εμείς φθάσαμε στο σημείο, δεν σηκώνουμε λόγο.
Πηγή: Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης, Έκδοση Ι. Ησυχαστηρίου «Άγιος Εφραίμ» Κατουνάκια Αγίου Όρους, Α’ έκδοση 2000.

6088 - Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης: Μέσα σου να βράζει η χαρά



Μέσα σου να βράζει η χαρά, να μή φαίνεται· μέσα σου να βράζει η λύπη, η κόλαση αλλά να μην το εξωτερικεύεις.
Αυτός είναι ο καλόγηρος.
Ειδάλλως, εσύ εκεί κι εγώ εδώ, και να προσευχώμεθα· να μην ακούει ο ένας τον άλλονε.
Μπορείς να κατανύσσεσαι εσύ κι εγώ εδώ, κι ο ένας να μην παίρνει μυρωδιά τον άλλονε.
Αυτό είναι κατά Θεόν.
Άμα το εξωτερικεύεις, είτε υπερηφάνεια θα σε πιάσει, η… θα το χάσεις. 
Πηγή: Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης, Έκδοση Ι. Ησυχαστηρίου «Άγιος Εφραίμ» Κατουνάκια Αγίου Όρους, Α’ έκδοση 2000.

6087 - Το αγιογραφικό εργαστήρι της Ιεράς Μονής Ξενοφώντος


Στο Άγιον Όρος τα τελευταία χρόνια θα σημειωθεί μια ιδιαίτερη μέριμνα για την ανασυγκρότηση του αθωνικού μοναχισμού, ο οποίος είχε δοκιμαστεί με δραματικό τρόπο στο παρελθόν. Ευπαίδευτοι μοναχοί ενδύονται το μοναχικό σχήμα, κτιριακά συγκροτήματα ανακαινίζονται, κειμήλια συντηρούνται,  μια κατάσταση ακμής σε όλα τα επίπεδα, η οποία σύμφωνα με τους ίδιους τους αγιορείτες σημειώνεται κάθε διακόσια χρόνια.
Στα πλαίσια αυτά ιδιαίτερης αναφοράς χρήσει το γεγονός της ιδρύσεως αγιογραφικών εργαστηρίων εντός της κάθε Μονής και της συστηματικής ενασχόλησης μοναχών με την τέχνη της εικονογραφίας. Το Άγιον Όρος αναδείχθηκε σε κατεξοχήν κέντρο καλλιέργειας της εικονογραφίας και θεωρείται δεδομένη η ασχολία των μοναχών με το διακόνημα της αγιογραφίας από την εποχή της ιδρύσεως των αθωνικών Μονών.
Στα πλαίσια αυτά μπορούμε να δούμε και το ξενοφωντινό εργαστήρι αγιογραφίας το οποίο μαζί με τα άλλα αγιογραφεία του Αγίου Όρους, δίνει συνέχεια σε μια παράδοση αιώνων.

6086 - Επιστολή του μακαριστού Γέροντα Μωυσή του Αγιορείτη στον Θάνο Μικρούτσικο

Διαβάστε, στο ενδιαφέρον άρθρο του κ. Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου,  τον λόγο σύνταξης αυτής της επιστολής, εδώ:

6085 - Περί Νηστείας, Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου

Ὅλα τὰ πατερικὰ βιβλία μιλοῦν γιὰ τὴ νηστεία. 
Οἱ Πατέρες τονίζουν νὰ μὴν τρῶμε δυσκολοχώνευτα φαγητὰ ἢ λιπαρὰ καὶ παχιά, γιατὶ κάνουν κακὸ στὸσῶμα ἀλλὰ καὶ στὴν ψυχή... Γι’ αὐτὸ οἱ Πατέρες μιλοῦν γιὰ νηστεία καὶ κατακρίνουν τὴν πολυφαγία καὶ τὴν ἡδονὴ ποὺ αἰσθάνεται κανεὶς μὲ τὰ φαγητὰ τὰ πλούσια. Νὰ εἶναι πιὸ ἁπλὰ τὰ φαγητά μας. Νὰ μὴνἀσχολούμαστε τόσο πολὺ μ’ αὐτά.  
  Δὲν εἶναι τὸ φαγητό, δὲν εἶναι οἱ καλὲς συνθῆκες διαβίωσης, ποὺ ἐξασφαλίζουν τὴν καλὴ ὑγεία. Εἶναι ἡἁγία ζωή, ἡ ζωὴ τοῦ Χριστοῦ. Ξέρω γιὰ ἀσκητὲς ποὺνηστεύανε πολὺ καὶ δὲν εἴχανε καμιὰ ἀρρώστια. Δὲν κινδυνεύει νὰ πάθει κανεὶς τίποτε ἀπ’ τὴ νηστεία. Κανεὶς δὲν ἔχει ἀρρωστήσει ἀπ’ τὴ νηστεία...
Γιὰ νὰ τὰ κάνετε ὅμως αὐτά, πρέπει νὰ ἔχετε πίστη.Ἀλλιῶς σᾶς πιάνει λιγούρα.

6084 - Πρώτη ανακοίνωση για το 10ο Διεθνές Συνέδριο της Αγιορειτικής Εστίας

F. Piacenza, Monte Santo e Tasso, 1688
Συλλογή Αγιορειτικής Χαρτοθήκης, e-Ε/ΑΧ1899
Ι' ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ

Το Άγιον Όρος κατά τον 17ο και 18ο αιώνα
Από τους μεταβυζαντινούς στους νεώτερους χρόνους

9, 10 και 11 Οκτωβρίου 2015

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ
Κρίτων Χρυσοχοΐδης, Δ/ντης Ινστιτ. Ιστορικών Ερευνών / ΕΙΕ
ΜΕΛΗ
Ιερομόναχος Νικόδημος Λαυριώτης
Γέρων Νικόδημος Αγιοπαυλίτης
Πλούταρχος Θεοχαρίδης, Αρχιτέκτονας
Φωκίων Κοτζαγεώργη, Επικ. Καθηγητής Νεοελληνικής Ιστορίας ΑΠΘ
Ιωακείμ Παπάγγελος, Δρ Αρχαιολόγος
Μίλτος Πολυβίου, Δρ Αρχιτέκτονας

ΤΟ ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
Ο 17ος και ο 18ος αιώνας αποτελούν μία ιστορική περίοδο κατά την οποία διαμορφώνεται σταδιακά η φυσιογνωμία του Αγίου Όρους της σύγχρονης εποχής.

6083 - Εφραίμ ηγούμενος Ιεράς Μονής Ξηροποτάμου (†1984)




Αρχιμανδρίτης Εφραίμ,
ηγούμενος της μονής Ξηροποτάμου (1940-1984) 
(Φωτογραφία: Douglas Lyttle)
πηγή φωτογραφίας: http://athosprosopography.blogspot.gr
Στο λίγο διάστημα που νέος έμεινα στη μονή Φιλόθεου, άκουγε κάθε βράδυ τους λογισμούς μου με προσοχή, υπομονή, αγάπη, καλοσύνη κι ευγένεια. Είχε μία γλυκύτητα στην καρδιά του και μια χάρη στον λόγο του που σ’ αιχμαλώτιζε. Επρόκειτο πράγματι για σεβάσμιο κι ενάρετο Ιερομόναχο. Γεννήθηκε στον Βόλο το 1940 ο κατά κόσμον Απόστολος Γεωργίου Κουτσιμπός.
.......Το 1963 προσήλθε στη συνοδεία του Γέροντος Εφραίμ στο Λαυριώτικο Κελλί του Αγίου Αρτεμίου στην Προβάτα. Εκάρη μοναχός το 1964. Κατόπιν ακολούθησε τον Γέροντά του στη μονή Φιλόθεου. Η υπακοή του ήταν πάντοτε ολόθερμη και άμεμπτη. Παρά την όχι καλή του υγεία, ζούσε με μισό νεφρό, ήταν πρόθυμος σε κάθε διακονία. Οι πειρασμοί και οι δοκιμασίες τον καλλιέργησαν. Το 1971 χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος. Το 1980 προσήλθε στη μονή Ξηροποτάμου. Στις 9.3.1981 κατεστάθη πρώτος ηγούμενος της κοινοβιακής πλέον μονής.
.......Αγωνίσθηκε και δημιούργησε ένα λαμπρό κοινόβιο. Κατά μαρτυρίες πολλών, «χωρίς ενδοιασμούς θα μπορούσαμε να πούμε ότι επρόκειτο για μια γνήσια οσιακή και πατερική προσωπικότητα, που συνδύαζε πολλά φυσικά και ψυχικά χαρίσματα με ένα πλούτο ταπεινώσεως και πνευματικής διακρίσεως, που ο αγώνας του και η πολύπλευρη μοναχική πείρα του του εχάρισαν».
.......Μία συντροφιά νέων που τον επισκέφθηκε, γράφει περί αυτού: «Ο Γέροντας κάθεται σ’ ένα γώνιασμα που κάνουν οι πάγκοι στο αρχονταρίκι. Έχει ένα γαλήνιο και σχεδόν διάφανο πρόσωπο. Κάτι μάτια πεντακάθαρα και φωτεινά που δεσπόζουν κάτω από το απλό καλογερικό σκουφάκι. Μέσα σ’ εκείνη την ατμόσφαιρα που μυρίζει λιβάνι είναι σαν να νιώθει κανείς να ξεχύνεται απλότητα και ειρήνη, ευλογία και παρηγοριά από ολόκληρη την παρουσία του Γέροντα». Περισσότερα