Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2015

6057 - Χρυσόστομος επίσκοπος Ζίτσης, ο Χιλανδαρινός (1939-2012)



Γεννήθηκε το 1939 στη Σερβία. Το κοσμικό του όνομα ήταν Μίλαν Στόλιτς του Γεωργίου και της Ραδοσλάβας. Εκάρη μοναχός στη μονή Ντέτσανι του Κοσσυφοπεδίου το 1961. Στο Άγιον Όρος, στη μεγάλη σερβική λαύρα του Χιλανδαρίου, ήλθε το 1969. Το επόμενο έτος εξελέγη προϊστάμενος. Υπηρέτησε τη μονή του ως εφημέριος, ψάλτης, βιβλιοθηκάριος και σκευοφύλακας. Η υποδειγματική οργάνωση της βιβλιοθήκης και του σκευοφυλακίου και η συνεργασία του με Σέρβους, Έλληνες και Αμερικανούς επιστήμονες είχαν ως αποτέλεσμα την καλή διαφύλαξη και συντήρηση των θησαυρών του Χιλανδαρίου καθώς και την έκδοση σημαντικού αριθμού σχετικών βιβλίων και μελετών.
Χρημάτησε Πρωτεπιστάτης του Αγίου Όρους δύο φορές: τα έτη 1978-79 και 1983-84. Υπήρξε ιδιαίτερα συνετός και διακριτικός, παραδοσιακός μοναχός, ελληνομαθής, υπεύθυνος και αγαπητός από τους αγιορείτες πατέρες.

6056 - Αγιορείτικες ευλογίες από τον Γέροντα Εφραίμ Βατοπαιδινό στο Βόλο



Την ευλογία της Υπεραγίας Θεοτόκου και την ασκητική αύρα του Αγίου Όρους μετέφερε στον ιερό Κλήρο και στον ευλογημένο λαό της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος ο Καθηγούμενος της Ιεράς και Μέγιστης Μονής Βατοπαιδίου Αρχιμ. Εφραίμ, ο οποίος βρέθηκε, επί τριήμερο, στην Τοπική μας Εκκλησία, προσκεκλημένος του Σεβ. Ποιμενάρχου μας κ. Ιγνατίου.
Ο Γέρων Εφραίμ, την Τετάρτη 18/2, λειτούργησε στην Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Πηλίου, όπου έτυχε θερμής φιλοξενίας από τις εξαίρετες Αδερφές, τις οποίες συμβούλευσε πατρικά για την ενίσχυση του μοναστικού τους αγώνα.

6055 - Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης: Στην εποχή μας λείπουν τα παραδείγματα




"Σήμερα, αν κάποιος θέλη να ζήση τίμια και πνευματικά, δεν χωράει στον κόσμο, δυσκολεύεται".
- Γέροντα, γιατί ο Αγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων λέει ότι οι Μάρτυρες των εσχάτων χρόνων θα είναι “υπέρ πάντας Μάρτυρας”;
- Γιατί παλιά είχαμε μεγάλα αναστήματα. Στην εποχή μας λείπουν τα παραδείγματα -μιλώ γενικά για την Εκκλησία και τον Μοναχισμό. Τώρα πλήθυναν τα λόγια και τα βιβλία και λιγόστεψαν τα βιώματα. Θαυμάζουμε μόνον τους Αγίους Αθλητές της Εκκλησίας μας, χωρίς να καταλαβαίνουμε το πόσο κοπίασαν, γιατί δεν κοπιάσαμε, για να μπορέσουμε να καταλάβουμε τον κόπο τους, για να τους αγαπήσουμε και να αγωνισθούμε από φιλότιμο να τους μιμηθούμε. Ο Καλός Θεός βέβαια θα λάβη υπ’ όψιν Του την εποχή και τις συνθήκες στις οποίες ζούμε και ανάλογα θα ζητήση. Αν λίγο αγωνισθούμε, θα στεφανωθούμε περισσότερα από τους παλαιούς.
Παλιά που υπήρχε το αγωνιστικό πνεύμα και ο καθένας προσπαθούσε να μιμηθή τον άλλο, δεν μπορούσε να σταθή ούτε το κακό ούτε η αμέλεια. Ήταν και το καλό πολύ και αγωνιστικό πνεύμα υπήρχε, γι’ αυτό ένας αμελής δεν μπορούσε να σταθή. Τον έπαιρναν σβάρνα οι άλλοι.