Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2015

5815 - Η νέα Βηθλεέμ στον Άθω



Ο Όσιος Σίμωνας ο μυροβλύτης, ο ιδρυτής της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας στον Αθωνική Πολιτεία, του οποίου η μνήμη εορτάζεται τρεις μέρες μετά τα Χριστούγεννα, ασκήτεψε για πολλά χρόνια τον 13ο αιώνα σε μια σπηλιά του Αγίου Όρους. Από εκεί, μια νύχτα των Χριστουγέννων, είδε ένα αστέρι πάνω σε ένα απόκρημνο βράχο, που συμβόλιζε το αστέρι της Βηθλεέμ. Καθ' υπόδειξη της Παναγίας, έκτισε έπειτα πάνω στο βράχο αυτό τη «Νέα Βηθλεέμ», ένα από τα πιο επιβλητικά και δύσκολα οικοδομήματα παγκοσμίως, το μοναστήρι που φέρει το όνομά του, τη γνωστή μας Σιμωνόπετρα.
Η Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας βρίσκεται σε ύψος 230 μέτρων από τη θάλασσα, στη δυτική πλευρά του Αγίου Όρους. Λέγεται μάλιστα ότι αποτελεί την πρώτη «πολυκατοικία» στον κόσμο, καθώς η μονή πρόκειται για επταώροφη οικοδομή, η οποία ανεβαίνει στον ουρανό με μεγαλοπρέπεια. Η μονή είναι αφιερωμένη στη Γέννηση του Χριστού. Έχει καεί και έχει ξανακτιστεί πολλές φορές, καθώς σύμφωνα με προφητεία του κτίτορά της, Αγίου Σίμωνα, το μοναστήρι θα κινδύνευε συχνά από πυρκαγιές, αλλά ποτέ από σεισμό.
Απόσπασμα άρθρου στην εφημερίδα «Δημοκρατία», 20-12-2014


Αγρυπνία απόψε στην Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρα, το Καθολικό της οποίας τιμάται στη Γέννηση του Σωτήρος 
(25 Δεκεμβρίου/7 Ιανουαρίου).


Η φωτογραφία είναι του Αιμιλιανού Γκέκα,
επιμελητή της Αγιορειτικής Φωτοθήκης
 


 

5814 - Τα Χριστούγεννα του παπα Τύχωνα



«Κάθε Χριστούγεννα ο Γέροντας θα οικονομούσε μια ρέγκα, για να πέραση όλες τις χαρμόσυνες ήμερες του Δωδεκαημέρου με κατάλυση ιχθύος. Την δε ραχοκοκκαλιά της ρέγκας δεν την πετούσε, αλλά την κρεμούσε με μια κλωστή και, όποτε ήταν καμιά Δεσποτική ή Θεομητορική εορτή και είχε κατάλυση ιχθύος, έβραζε λίγο νερό σ' ένα κονσερβοκούτι, βουτούσε την ραχοκοκκαλιά δυό-τρεις φορές στο νερό, για να πάρη λίγη μυρωδιά, και μετά έριχνε λίγο ρύζι. Έτσι έκανε κατάλυση και κατηγορούσε και τον εαυτό του ότι τρώει και ψαρόσουπες στην έρημο! Την ραχοκοκκαλιά αυτή την κρεμούσε πάλι στο καρφί και για άλλη κατάλυση, μέχρι πού άσπριζε πια καί τότε την πετούσε»
(Μοναχού Παϊσίου Άγιορείτου, 
Άγιορεϊται Πατέρες και Αγιορείτικα, 
έκδ. Ιερού Ησυχαστηρίου Ευαγγελιστής Ιωάννης o Θεολόγος, 
Σουρωτή Θεσσαλονίκης, σ. 22).

5813 - Αγρυπνούν απόψε όλοι οι Αγιορείτες και πανηγυρίζει η Σιμωνόπετρα


Τα Χριστούγεννα γιορτάζουν αύριο (25.12/7.1) οι Αγιορείτες και σήμερα το απόγευμα σε όλα τα Μοναστήρια και τις Σκήτες θα τελεσθεί το Άγιον Ευχέλαιο, θα ακολουθήσει ο Μέγας Εσπερινός με τη Θεία Λειτουργία του Μ. Βασιλείου και στη συνέχεια, περίπου στις 10.00, θα ξεκινήσει η ολονύκτια Αγρυπνία.
Στην Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρα τα Χριστούγεννα προσλαμβάνουν ιδιαίτερα πανηγυρικό χαρακτήρα αφού το Καθολικό της Μονής τιμάται στην Γέννηση του Σωτήρος.

5812 - Το Γεροντικό του Άγιου Όρους (1). Ανδρέα μοναχού Θεοφιλόπουλου



Πρόλογος
Ο π. Ανδρέας, κατά κόσμον Χαράλαμπος Θεοφιλόπουλος, του Ιωάννου και της Σταθούλας, γεννήθηκε στο χωριό Λογγανίκος της Λακωνίας στις 16 Φεβρουάριου τού 1916.
Ο Γέροντας προσήλθε στο Άγιον Όρος το 1933 (σε ηλικία 17 ετών). Εκεί ήδη μόναζε ο κατά σάρκα αδελφός του μοναχός Παντελεήμων στην Κερασιά, περιοχή άνω των Κατουνακίων, όπου εκάρη μοναχός στο Κελλί του Τίμιου Προδρόμου. Εκεί παρέμεινε περίπου δέκα χρόνια, μέχρι το 1942. Αυτή την περίοδο εμπλούτισε τις γνώσεις του «παρά τούς πόδας» τού Γέροντος Γερασίμου Μικραγιαννανίτου.
«Αργότερα[1] μόνασε με τον Γέροντά του Ιωακείμ (ο όποιος εκάρη μοναχός από τον γερο-Όνούφριο τον Διαβαστή στο γνωστό Κελλί της Παναγούδας) και τον παράδελφό του Θεόδωρο στο Ιβηρίτικο κελλι των Αγίων Θεοδώρων, που απέχει απ' τις Καρυές μια ώρα με τα πόδια (καταγκρεμισμένο δυστυχώς σήμερα). Πορίζονταν τα προς το ζην, όπως περίπου όλοι οι κελλιώτες, απ' την κτηματοκαλλιεργητική παραγωγή και απ' το έργόχειρό τους, που ήταν η κατασκευή ξύλινων γουδιών με χειροκίνητο τόρνο.
Παραλλήλως όμως με αυτά ο π. Άνδρέας σημείωνε επιτυχίες στην καλλιγραφία ιερών Ακολουθιών, επιδιδόμενος δε συστηματικώς στα της θεωρίας και πράξεως της Βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής, έφθασε στο σημείο να είναι όχι μόνο λίαν επιθυμητός ως ευάκουστος ψάλτης αλλά και ως ικανός προς διδασκαλία.
[1] Αναμνήσεις Επισκόπου Ροδοστόλου Χρυσοστόμου Λαυριώτου.