Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

5617 - Σήμερα στην Αθήνα πλήθος κόσμου υποδέχθηκε την Εικόνα της Παναγίας της Φοβεράς Προστασίας από την Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους

Την Εικόνα της Παναγίας της Φοβεράς Προστασίας από το Άγιο Όρος υποδέχτηκαν με τιμές στην Αγία Βαρβάρα Δάφνης.
Την εικόνα συνόδευσε ο εκπρόσωπος της Μονής Κουτλουμουσίου Αρχιμανδρίτης Δημήτριος Παπαδόπουλος.
Ο μητροπολίτης Ιλίου κ. Αθηναγόρας μαζί με ιερείς της Αρχιεπισκοπής Αθηνών υποδέχθηκαν την εικόνα στην κεντρική πλατεία της Δάφνης.
Νέοι και νέες της περιοχής, μαθητές των σχολείων, πολιτιστικοί σύλλογοι και πλήθος κόσμου της ενορίας, με τη συνοδεία της φιλαρμονικής του λιμενικού σώματος, μετέφεραν με λιτανευτική πομπή την εικόνα στον ναό της Αγίας Βαρβάρας Δάφνης.

5616 - Θεόκλητος Διονυσιάτης: «Ο Σκητιώτης Καλλίνικος»

Το Αγίασμα
Το απόγευμα κατήλθομεν εις την σκήτην του Κουτλουμουσίου. Μας είχαν συστήσει κάποιον διάσημον ασκητήν. Μόλις εφθάσαμεν εις την Σκήτην, θανάσιμος μελαγχολία κατέλαβεν τας ψυχάς μας. Τα σπίτια - καλύβες, παλαιωμένες και μικρές. Σιωπή βαθεία εβασίλευεν. Η Σκήτη κλεισμένη εις τον εαυτόν της, ασφυκτιούσε μέσα εις τον λάκκον όπου εκτίσθη.
Δύο αδέλφια δίδυμα, κυπαρρίσια τριακοσίων ετών, δεσπόζουν εις όλην την περιοχήν. Προσκυνήσαμε τον ιατρόν άγιον Παντελεήμονα και εδροσίσθημεν εις το παγερώτατον αγίασμά του. Εχαιρετήσαμεν ταπεινούς μοναχούς και ελάβομεν τας ευχάς των...

5615 - Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: Το σπουδαίο είναι να μπούμε στην Εκκλησία

Το σπουδαίο είναι να μπούμε στην Εκκλησία. Να ενωθούμε με τους συνανθρώπους μας, με τις χαρές και τις λύπες όλων.
Να τους νιώθουμε δικούς μας, να προσευχόμαστε για όλους, να πονάμε για την σωτηρία τους, να ξεχνάμε τους εαυτούς μας. Να κάνομε το παν γι’ αυτούς, όπως ο Χριστός για μας.
Μέσα στην Εκκλησία γινόμαστε ένα με κάθε δυστυχισμένο και πονεμένο κι αμαρτωλό. Κανείς δεν πρέπει να θέλει να σωθεί μόνος του, χωρίς να σωθούν και οι άλλοι.
Είναι λάθος να προσεύχεται κανείς για τον εαυτό του, για να σωθεί ο ίδιος. Τους άλλους πρέπει να αγαπάμε και να προσευχόμαστε να μη χαθεί κανείς.
Να μπουν όλοι στην Εκκλησία. Αυτό έχει αξία. Και μ’ αυτή την επιθυμία πρέπει να φύγει κανείς απ’ τον κόσμο, για να πάει στο μοναστήρι ή στην έρημο.

5614 - Ένα αγιορείτικο μετόχι στην Αθήνα

Αρχιμανδρίτης Ιερώνυμος,
ηγούμενος της μονής Σιμωνόπετρας 
(1871-1957)
Γράφει ο Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης (†2014)
στο περιοδικό ΠΡΩΤΑΤΟΝ, τεύχ. 5, Ιούν-Ιούλ 1983

Το μόνο αγιορείτικο μετόχι στην πρωτεύουσα σήμερα είναι ο περικαλλής ναός της Αναλήψεως στην περιοχή Παγκρατίου-Βύρωνος, μετόχι της Σιμωνόπετρας. Η Ανάληψη υπήρξε σπουδαίο πνευματικό κέντρο. Περί αυτής γράφει ο Μοναχός Μωυσής στο βιβλίο του «Ιερώνυμος Σιμωνοπετρίτης, ο Γέρων της Αναλήψεως», Αθήνα 1982.
«Η Ανάληψη και ο Προφήτης Ελισσαίος είναι δύο από τα βαθύσκια και ευσκιόφυλλα κέντρα της Αθήνας την εποχή αυτή (1931). Εκεί συχνάζουν οι τελευταίοι Κολλυβάδες, οι φιλομόναχοι, οι φιλοαγιορείτες, οι αγρυπνούντες, οι φιλακόλουθοι και φιλέορτοι, ταπεινοί φίλοι της αρετής. Μέχρι την Ανάληψη φτάνουν οι παπα-Πλανάς, ο νέος άγιος της Καλύμνου Σάββας, ο Φιλόθεος ο Ζερβάκος, ο Αμφιλόχιος Μακρής, ο Αθανάσιος της Νερατζιώτισσας και πολλοί Αγιορείτες, που απέδειξαν όλοι μαζί πως η αγιότητα ζει και στις ημέρες μας.
Η ιστορία του ναού της Αναλήψεως αρχίζει με τις αρχές του αιώνος μας. Ο γέροντας λευΐτης Ιγνάτιος, θείος του λόγιου Σιμωνοπετρίτη μοναχού Νείλου, με διαθήκη «εις μνημόσυνον των γονέων του και αυτού» δωρίζει στη μονή το κτήμα με το ναό. Τότε η γύρω περιοχή ήταν τελείως ακατοίκητη κι έπρεπε να περπατήσεις αρκετή ώρα ανηφορικό δρόμο για να φτάσης μέχρις εκεί.