Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

5298 - Ο Όσιος Κοσμάς ο Ζωγραφίτης



.....
Αγιορείτης Άγιος
Μνήμη 22 Σεπτεμβρίου
..Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Βουλγαρίας και έμαθε τα ελληνικά και βουλγαρικά γράμματα. Όταν οι γονείς του θέλησαν να τον νυμφεύσουν, αναχώρησε κρυφά και ήλθε στο περιλάλητο Άγιον Όρος. Έφθασε στη μονή του Ζωγράφου και μετά από λίγο καιρό φόρεσε το μοναχικό ένδυμα και ανέλαβε το διακόνημα του εκκλησιαστικού. Σε μία πανήγυρη της μονής Βατοπαιδίου είδε έκθαμβος τη Θεοτόκο να υπηρετεί τους εκεί μοναχούς.
.......Για την αρετή του, ο ηγούμενός του τον προόρισε για ιερέα και, μετά από προσευχή, του υπέδειξε η Θεοτόκος πως μπορεί να εξέλθει στην έρημο. Εκεί εξομολογούσε τους προσερχόμενους και αξιώθηκε προορατικού χαρίσματος, θαυματουργίας, θείων οραμάτων και προγνώσεως του τέλους του. Κατά τη νεκρώσιμο ακολουθία του «έδειξεν ο Θεός μέγα θαύμα· εμαζώχθησαν όλα τα θηρία από την έρημον και έστεκαν ολόγυρα. Και αφότου τον έθαψαν, εφώναξε καθένα κατά την φωνήν του, και τον ηυφήμησαν. Και τότε πάλιν υπήγαν εις την έρημον».

5297 - Φθινοπωρινή πανδαισία στο Κελλί «ΜΑΡΟΥΔΑ»



Ραφαήλ Αναγνώστου για τη Romfea.gr

.......Στα μεγάλα Αγιορείτικα Κοινόβια, η Πανήγυρη είναι ένα σημαντικότατο γεγονός, είναι πραγματικό βήμα στο ιστορικό χθες, κάτι σαν να ανοίγεις την πόρτα και να περνάς από το τώρα στο ένδοξο βυζαντινό μας παρελθόν, είναι πραγματικά κάτι που σε σημαδεύει. 
........Αν βρεθείς σε Αγιορείτικη Πανήγυρη, στο Βατοπαίδι, στο Ιβήρων, στην Σιμωνοπετρίτικη αετοφωλιά, ποτέ πια για σένα η λέξη αυτή, ΠΑΝΗΓΥΡΗ, δεν θα έχει την ίδια σημασία, μέχρι να βρεθείς σε Πανήγυρη κάποιου Κελλιού, μικρού ή μεγάλου μικρή σημασία έχει...Γιατί τότε ξαναλλάζουν όλα!
.......Πολλά χρόνια πριν βρέθηκα στην Πανήγυρη ενός Αγιορείτικου Κελλιού μέσα στο καταχείμωνο. Μέχρι τότε δεν είχα την τύχη να ζήσω αντίστοιχη εμπειρία. Από τότε κι έχουν περάσει πάνω από 20 χρόνια, δεν χάνω ευκαιρία...