Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

5194 - Κανείς δεν μπορεί να παρουσιάσει πολιτισμό, αν δεν έχει ωραία καρδιά

Οἱ μοναχοί, μαζί μέ τό κομποσχοίνι καί τήν προσευχή, ἀγαποῦσαν τά ραία πράγματα καί ξεραν νά τά κτιμον, ετε ατά ναφέρονταν στην καθημερινή ζωή, ετε στά γράμματα καί στή θεία λατρεία. 
Οἱ μοναχοί στερονταν τά πάντα, προκειμένου νά φτιάξουν κάτι καλό καί πρακτικό γιά τό μοναστήρι τους...
Κανείς δέν μπορεῖ νά παρουσιάσει πολιτισμό, ἄν δέν ἔχει ὡραία καρδιά.
Τό ξύλο, τό μέταλλο, τό χρῶμα, ἡ πέτρα, τό χαρτί, τό μελάνι, τό ὕφασμα δέν ξιοποιονται, ν δέν πέσουν σέ χέρια πού χουν συντομεύσει τήν πόσταση πό τό μεγάλο κέντρο το νθρώπου, τήν καρδιά».
Ἀρχιμανδρίτης Γρηγόριος, Καθηγούμενος Ι. Μονῆς Δοχειαρίου. 
Πρόλογος στό ργο «Παρουσία ερς Μονς Δοχειαρίου», γιον ρος 2001.

5193 - Αγρυπνία απόψε στο Άγιο Όρος για την Κοίμηση της Θεοτόκου


Απόψε τελείται Αγρυπνία στο Άγιο Όρος για τη γιορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου (15/28 Αυγούστου). 
Γιορτάζουν ο Ιερός Ναός του Πρωτάτου, η Ιερά Μονή Ιβήρων, η Ιερά Σκήτη Βογορόδιτσα, και πολλά κελλιά και καλύβες.

5192 - Η αλιεία στο Άγιο Όρος

Πολλοί μοναχοί στο Άγιο Όρος ασχολούνται με το ψάρεμα. Σε όλες τις Ιερές Μονές, σε όλες τις Σκήτες, υπάρχουν αρκετές βάρκες, από 2,5 μέτρα μέχρι και 15 μέτρα! Οι πατέρες ασχολούνται κυρίως με τα δίχτυα και τα παραγάδια, ενώ ορισμένοι επιδίδονται στη συρτή και στο jigging. Ακόμη και με το καλάμι από την ακτή ψαρεύουν μερικοί, κυρίως αυτοί που δεν έχουν βάρκα. Γιατί όμως τόσοι πολλοί, αναλογικά, ασχολούνται με το ψάρεμα, και ποιοί ιδιαίτεροι κίνδυνοι υπάρχουν ίσως ειδικά σε αυτή την πληθυσμιακή ομάδα;

5191 - Το μάλωμα και ο έπαινος του παιδιού - Γέροντας Παΐσιος


Παΐσιος μοναχός ο Αγιορείτης (1924-1994),
σε ηλικία πέντε ετών στην αγκαλιά των
γονέων του Προδρόμου και Ευλαμπίας

Οι γονείς πρέπει να προσέχουν πολύ να μη μαλώνουν τα παιδιά τους το βράδυ, γιατί το βράδυ τα παιδιά δεν έχουν με τι να διασκεδάσουν την στενοχώρια τους και η μαυρίλα της νύχτας την μαυρίζει πιο πολύ. Αρχίζουν να σκέφτονται πώς να αντιδράσουν, ψάχνουν διάφορες λύσεις, μπαίνει στην μέση και ο διάβολος, και μπορεί να φθάσουν στην απελπισία…
Την ημέρα, και να πουν τα παιδιά: «θα κάνω αυτό ή εκείνο», θα βγουν έξω, θα ξεχαστούν, οπότε διασκεδάζεται η στενοχώρια.
– Γέροντα, το ξύλο βοηθάει τα παιδιά να διορθωθούν;
– Όσο γίνεται, οι γονείς να το αποφεύγουν. Να προσπαθούν με το καλό και με υπομονή να δώσουν στο παιδί να καταλάβει ότι αυτό που κάνει δεν είναι σωστό. Μόνον όταν είναι μικρό το παιδί και δεν καταλαβαίνει ότι αυτό που κάνει είναι επικίνδυνο, βοηθιέται, αν φάη κανένα σκαμπίλι, για να προσέχει άλλη φορά. Ο φόβος, μήπως φάη πάλι σκαμπίλι, γίνεται φρένο και το προστατεύει.