Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2014

5046 - Βίντεο από την αναχώρηση της Ι. Εικόνας ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ για την Αθήνα το 1987


ΟΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΕΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ .ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1987

5045 - Σήμερον εμού, αύριο ετέρου...



«Να βγω λίγο στο μπαλκόνι, να δω τον ουρανό, τ΄άστρα, τις πλαγιές που φωτίζονται απ΄ το μισό φεγγάρι κι ύστερα να αποσυρθώ στο κελλί μου, το μικρό. Με συγκίνηση πάντα εισέρχομαι σε αυτό, σαν να είναι ξένο σα να με φιλοξενεί μόνο γι΄ απόψε και το ευχαριστώ.
Σήμερον εμού, αύριο ετέρου, ουδέποτε ουδενός».
Από το βιβλίο «Αθωνικό Απόδειπνο», Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου (1952-2014).

5044 - Η Αγιορειτική Φωτοθήκη και η συμβολή της στην καταγραφή της ιστορίας της αγιορειτικής φωτογραφίας

Η αγιορειτική φωτογραφία
Στη χερσόνησο του Άθω σώζεται κληρονομιά έντεκα αιώνων: μνημεία αρχιτεκτονικής, έργα ζωγραφικής, πλουσιότατες βιβλιοθήκες χειρογράφων και εντύπων, δεκάδες χιλιάδες εγγράφων, μοναδικά κειμήλια και έργα μικροτεχνίας. Στη λαμπρή αυτή παρακαταθήκη συγκαταλέγεται και το κεφάλαιο της φωτογραφικής τέχνης στο Άγιον Όρος. 
Η εμφάνιση της φωτογραφίας στον Άθω τοποθετείται στις αρχές της δεκαετίας του 1850, με τις πρώτες φωτογραφήσεις που έκανε στο Άγιον Όρος η αποστολή του ρώσου Πέτρου Σεβαστιάνοφ. Ακολούθησε σημαντικός αριθμός ξένων φωτογραφικών αποστολών και περιηγητών φωτογράφων που επισκέφθηκαν τον Άθω, και σύντομα άρχισαν να λειτουργούν τα πρώτα φωτογραφικά εργαστήρια σε μονές και σκήτες. Περί το τέλος του 19ου αιώνα, όλο και περισσότεροι μοναχοί και λαϊκοί άρχισαν να ασχολούνται με τη φωτογραφία, δημιουργώντας πολυάριθμα φωτογραφικά εργαστήρια στον Άθω και κυρίως στις Καρυές.

5043 - Γέροντας Παΐσιος: Ο σκοπός του διαβάσματος να είναι η εφαρμογή στον ίδιο μας τον εαυτό

Ο σκοπός του διαβάσματος να είναι η εφαρμογή στον ίδιο τον εαυτό μας, και όχι να αποστηθίζουμε, αλλά να εσωστηθίζουμε. Όχι να εξασκήσουμε την γλώσσα, αλλά να μπορέσουμε να δεχθούμε την πύρινη γλώσσα και να ζητήσουμε τα μυστήρια του Θεού. Με το να μαθαίνει κανείς πολλά, για να αποκτήσει γνώσεις και να κάνει τον δάσκαλο στους άλλους, και ο ίδιος να μη τα εφαρμόζει, δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να φουσκώνει το κεφάλι του με αέρα, και το πολύ – πολύ να ανέβει στη Σελήνη με μηχανές. Ο σκοπός του χριστιανού είναι να ανέβει στον Θεό δίχως μηχανές.

ΠΗΓΗ : Π. Μ. ΣΩΤΗΡΧΟΣ, ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ, εκδ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, 2009, σ. 34.

5042 - Χριστού εραστής – Αθανάσιος ο εν Άθω



Ἐκδήλωση τιµῆς καὶ σεβασµοῦ πρὸς τὸν ὀρθόδοξο Μοναχισµὸ καὶ τὸν ἅγιο Ἀθανάσιο τὸν Ἀθωνίτη ἀποτελεῖ αὐτὴ ἡ ὑµνολογικὴ καὶ ψαλτικὴ κατάθεση. Τὸν ἅγιο Ἀθανάσιο, τὸ πρῶτο ἄνθος τοῦ Ἄθωνος –ὄχι τὸν πρῶτο χρονολογικὰ Ἁγιορείτη ἀσκητή–, ποὺ τὸν τιµοῦν οἱ Ἁγιορεῖτες µοναχοὶ περισσότερο καὶ πάνω ἀπὸ ὅλους τοὺς Ἀθωνίτες ὁσίους, τοποθετώντας τον δίπλα στὸν Μέγα Ἀντώνιο.
Ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Ἀθωνίτης γεννιέται στὴν Τραπεζούντα τοῦ Πόντου γύρω στὸ 930 µ.Χ. ἀπὸ γονεῖς πλουσίους καὶ εὐσεβεστάτους. Ἀπὸ νήπιο µένει πεντάρφανος, ἐνῶ ἀκόµη καὶ στὰ παιχνίδια του προφητεύεται τὸ πνευµατικὸ µέλλον του: «ἤγουν, ἐσυνάγοντο εἰς ἕνα σπήλαιον καὶ τὸν ἐψήφιζαν ἡγούµενον καὶ τοῦ ὑπετάσσοντο». Βρίσκεται στὴν Κωνσταντινούπολη ὑπὸ τὴν προστασία ἀντιπροσώπου τοῦ βασιλιᾶ, ὅπου ἡ γνώση καὶ ἡ σοφία του ἀναπτύσσονται µαζὶ µὲ τὴν ἐνάρετη ζωὴ καὶ τὴν ἀσκητικὴ σκληραγωγία τοῦ σώµατός του.