Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2013

4048 - Δεν ξέρει ο Θεός και ξέρεις εσύ… Άντε μη βαρέσω…







-Μα, επέμενα εγώ, δύσκολο είναι να μην στενοχωριέσαι στις θλίψεις, στις δυσκολίες...
-Α, δεν με ακούς εσύ. Εγώ βαράω. Μάθε να έχεις εμπιστοσύνη στο Θεό. Δεν ξέρει ο Θεός και ξέρεις εσύ. Αν ο Θεός στο επιτρέπει αυτό είναι επειδή είναι προς όφελος της σωτηρίας της ψυχής σου. Άντε μη βαρέσω.
Πατήρ Ισίδωρος Φιλοθεΐτης (ο τυφλός)

4047 - Του Παραδείσου τ’ όνειρο (Μνήμες Όρους Αγίου…Οκτ. 2013). Μέρος 8ο



...Στον δρόμο, μας αντάμωσε  άφταστος   ασκητής,
της Παναγιάς παιδί αγνό, τυφλός εκ γενετής …
Μια αγκαλιά από αρώματα  πρόσφερε στις ψυχές,
Λείψανα, δάκρυα, νυχτερινές ζέουσες  προσευχές…
Πώς τις κρατούσε στοργικά σε σταυροκεντημένα  υφάδια …
Έβλεπε ολοκάθαρα! Mε χάρη τη  Φιλόθεη λάμψανε  τα σκοτάδια …
Και ο Γέροντάς του, που ρχετε κρυφά  για να τον δει…
Παρηγοράει πάντοτε  όποιον τον χρειαστεί …
Νοιώσαμε πως τους σκέπαζε  όλους με την ευχή του …
Κι ασίγητα  πως ακούγεται η σαν παιδιού  φωνή του,
να λέει  το  Κύριε Ιησού Χριστέ, έρχου κι  ελέησέ με
κι η Φιλοθέου ν’ αντηχεί, κι όλοι μας να κλαίμε,
που είναι μακρόθυμος Αυτός  και ακόμα υπομένει,
ύβρεις, ήλους,  ραπίσματα και όλους μας περιμένει…
( νώντας σκοπετέας)

….Ο Γέροντας Ισίδωρος ο τυφλός, είναι για το σημερινό Όρος ένα σημείο φωτεινής αναφοράς. Ένας χαρούμενος, αεικίνητος Μοναχός που σε δυναμώνει  όταν ολιγόπιστα και με απογοήτευση τη ζωή σου παίρνεις λάθος, πολλές φορές και με ένα από τα πασίγνωστα σκαμπηλάκια του, που σαν χάδι τα’ νοιωσαν όσοι τα δέχτηκαν. Χαίρεται με το καθετί, μα κυρίως  με το σκοτάδι των ματιών του.

4046 - Γέρων Σπυρίδων Μικραγιαννανίτης. Η πορεία του στην ψαλτική τέχνη (μέρος α´)



....



...Ο Γέρων Σπυρίδων Μικραγιαννανίτης, Γέροντας της Αδελφότητος «Υμνογράφου» της Σκήτης της Μικράς Αγίας Άννας Αγίου Όρους, σε συνέντευξή του στην Πεμπτουσία μιλά για την ζωή του στο Άγιον Όρος και την πορεία του στην ψαλτική τέχνη

4045 - Αγαπητική προσέγγιση - Σίμωνος μοναχού του Αγιορείτου



Κάποιος Αγιορείτης μοναχός διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία: «Μια ημέρα που κατέβαινα από το Κάθισμα του Αγίου Νήφωνος, άκουσα φωνές κυνηγών και γαυγίσματα σκύλων: «Ώ, ώ παρ’ το», έλεγαν, ενώ τα σκυλιά γαύγιζαν. Σταμάτησα και τέντωσα προσεκτικά τα αυτιά μου. Άκουσα τότε στην πλαγιά του βουνού βήματα ζώου, που έτρεχε με όση δύναμι είχε, να ξεφύγη από τα γαυγίσματα των σκύλων και τα θανατηφόρα βόλια των κυνηγών.
Σε λίγα λεπτά ξεπετάχθηκε από την πλαγιά ένα ζαρκαδάκι, όσο μία κατσίκα ενός έτους. Ήταν λαχανιασμένο και κατάκοπο. Μόλις είδε το νερό του αυλακιού του υδραγωγείου, έσκυψε και ήπιε χορταστικά. Έπειτα προχώρησε προς τα εμπρός στο πεζούλι και, αφού με αντελήφθη με κοίταζε προσεκτικά! Εγώ το λυπήθηκα και του μίλησα, σαν να με άκουγε και να καταλάβαινε τι του έλεγα: « Στάσου να σε πιάσω». Θα σε χαϊδέψω, θα σε φιλήσω και ύστερα θα σε απολύσω… Ακούς;» Αυτό με κοίταζε στα μάτια και προχώρησε προς το μέρος μου. Εγώ έκανα το σημείο του Τιμίου Σταυρού προς αυτό και του είπα, σαν να το προστάζω, «Στάσου αυτού, όπου είσαι, στάσου».

4044 - Άγιο Όρος (φωτογραφίες)



Οι φωτογραφίες είναι από την τελευταία επίσκεψή μου, 17-22 Δεκεμβρίου 2013.