Κυριακή, 10 Νοεμβρίου 2013

3827 - Μικραγιαννανίτικο μοσχοθυμίαμα



Ἀρωματικὴ ῥητινώδης ὕλη  ῥευστὴ ἤ ἀποξηραμένη. Μοιάζει πολὺ μὲ τὸ ῥετσίνι τοῦ Πεύκου ἤ τοῦ Κυπαρισσιοῦ καὶ εἶναι σκληρὸ ὅπως ἡ Μαστίχα τῆς Χίου. Τρέχει μὲ χάραγμα ἀπὸ τὸ δένδρο Λίβανος ἤ Βοσβελία ἡ καρτερείου.
Τὸ δένδρο αὐτὸ βρίσκεται στὶς χῶρες Ἀραβία, Αἰθιοπία, Σουδάν, Σομαλία καὶ Ἰνδία. Εἶναι πολὺ ψηλὸ καὶ πυκνόφυλλο.
Τὸ λιβάνι ἀπὸ πολὺ νωρὶς χρησιμοποιήθηκε γιὰ τὴν Λατρεία τοῦ Θεοῦ ὄχι μόνον στὸ Χριστιανισμό, ἀλλὰ καὶ στὴν Ἑβραϊκή Θρησκεία. Τὸ βλέπουμε νὰ ἀναφέρεται ὡς θυμίαμα στὸ ἀνάγνωσμα τῆς ἀναγγελίας τῆς γεννήσεως τοῦ Τιμίου Προδρόμου, τὸ ὁποῖο διηγεῖται ὅτι κατὰ τὴν ὥρα τοῦ θυμιάματος ἐμφανίσθηκε στὸν Προφήτη Ζαχαρία ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριήλ.
Τὸ ὅτι ἦταν σπάνιο εἶδος τὸ συμπεραίνουμε ἀπὸ τὸ ὅτι οἱ τρεῖς Μάγοι προσέφεραν καὶ αὐτὸ ὡς πολύτιμο εἶδος, μαζὶ μὲ τὴν σμύρνα καὶ τὸν χρυσό.
Στὴ θεία Λατρεία χρησιμοποιεῖται πολύ. Στὸν Ὄρθρο, στὴ Θ. Λειτουργία καὶ στὸν Ἑσπερινό, τόσο ἐντὸς τοῦ Ἁγίου Βήματος ὅσο καὶ ἔξω, ἀλλὰ καὶ στὰ ἄλλα Μυστήρια καὶ τὶς τελετὲς τῆς Ἐκκλησίας μας.
Ἡ χρήση του ὅμως δὲν περιορίζεται μόνο μέσα στὴν Ἐκκλησία. Τὸ θυμίαμα χρησιμοποιεῖται καὶ γιὰ τὶς λατρευτικὲς ἀνάγκες τῶν ἀνθρώπων στὰ σπίτια τους.
Οἱ παλαιότεροι τὸ εἶχαν παράδοση πρωῒ καὶ βράδυ νὰ θυμιάζουν γιὰ νὰ φεύγουν τὰ δαιμόνια, ἀφοῦ πρῶτα ἄναβαν τὸ καντῆλι. Ἦταν ἀπαραίτητο τὸ θυμιάτισμα καὶ γιὰ εὐλογία, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὶς ἀρρώστιες. Ἦταν καὶ εἶναι φάρμακο γιὰ τὸν Ὀρθόδοξο Χριστιανό.
Ὁ συμβολισμός του εἶναι ὅτι, ὅπως τὸ θυμίαμα εὐφραίνει τὸν Θεό, ἔτσι καὶ ἡ προσευχή μας πρέπει νὰ εὐχαριστῇ τὸν Θεό. Ἐξ ἄλλου πάντοτε καὶ τώρα τὸ θυμίαμα ἔχει καὶ τὴν ἔννοια τῆς θυσίας. Μαζὶ μὲ τὸ κερὶ ἀποτελοῦν τὰ ἀγαπημένα ἁγιωτικὰ τοῦ κόσμου. Διότι ἡ εὐωδία του μέσα στὴν Ἐκκλησία, ἤ στὸ σπίτι ἐπαναφέρει τὸν ἄνθρωπο στὴν σκέψη τοῦ Θεοῦ.
Ποιὸς δὲν θὰ ἀναρωτηθῆ, ὅταν στὸν δρόμο μυρίση λιβάνι, ὅτι κάτι γίνεται κάπου ἐκεῖ;
Ἐπίσης στὴν Ἐκκλησία, ὅταν πηγαίνουμε πρόσφορο, εἶναι ἀπαραίτητο τὸ λιβάνι καὶ τὸ κερί. Τὰ τρία μαζὶ ἀποτελοῦν τὴν τέλεια προσφορὰ πρὸς τὸν Θεό, γι’ αὐτὸ καὶ οἱ πιστοὶ τὰ προσφέρουν μαζὶ μὲ τὰ ὀνόματα ζώντων καὶ κεκοιμημένων γιὰ μνημόσυνο. Βλέπουμε λοιπὸν ὅτι εἶναι τὸ θυμίαμα ἕνα ἀπὸ τὰ τρία στοιχεῖα τὰ ὁποῖα δίδονται ὡς προσφορὰ καὶ προσευχὴ στὸ Θεὸ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους.
Στὴν πρωτογενή του μορφὴ σήμερα δὲν χρησιμοποιεῖται πλέον, διότι ἡ μυρωδιά του δὲν εἶναι καὶ τόσο ἀρεστὴ στοὺς ἀνθρώπους. Παλαιότερα ὅμως χρησιμοποιεῖτο εὐρύτατα, λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ ἀνάμειξή του μὲ ἀρώματα ἦταν σπάνια καὶ μόνον στὸ Ἅγιον Ὄρος συνηθιζόταν.
Στὸ Ἅγιον Ὄρος ἡ κατασκευὴ τοῦ Μοσχοθυμιάματος εἶναι μία ἐργασία ἡ ὁποία ἁρμόζει στοὺς Μοναχούς, ἰδίως στοὺς Κελλιῶτες καὶ ἀσκητές, ποὺ τὸ ἔχουν ὡς ἐργόχειρο, ἀπὸ τὸ ὁποῖο ζοῦν.
Ἡ κατασκευή του εἶναι κοπιαστικὴ διότι, μέχρι νὰ φτάσῃ στὴν τελική του μορφή, περνᾶ ἀπὸ πολλὰ στάδια, στὰ ὁποῖα ἡ ἀνθρώπινη ἐπέμβαση εἶναι ἀναγκαία.
Τὸ τρίψιμο τῆς πρώτης ὕλης, τὸ ζύμωμα μὲ τὸ ἄρωμα, τὸ πλάσιμο, τὸ κόψιμο, τὸ ἀνακάτεμα μὲ τὴν μαγνησία, τὸ ἅπλωμα, τὸ στέγνωμα, τὸ κοσκίνισμα καὶ ἡ τοποθέτησή του σὲ κουτιά, ὅλα ἀπαιτοῦν τὴν ἀνθρώπινη παρουσία.
Καὶ ὅλα αὐτὰ μὲ προσευχή, διότι τὸ θυμίαμα χρησιμοποιεῖται γιὰ τὴν θεία λατρεία, ἀλλὰ καὶ μὲ πολλὴ ἐπιμέλεια καὶ προσοχή, διότι πρέπει καὶ στὸ σχῆμα νὰ βγαίνει σωστό.
Ἐπίσης καὶ ἡ ὡραία ἐμφάνιση καὶ συσκευασία εἶναι κάτι ποὺ προσδίδει σ’ αὐτὸ τὴν πρέπουσα θέση.
Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο καὶ στὴν Μικρὴ Ἁγία Ἄννα ἡ Ἀδελφότης Ὑμνογράφου καλλιεργεῖ αὐτὸ τὸ ἐργόχειρο καὶ κατασκευάζει πολύ καλὸ καὶ εὐωδιαστὸ Μοσχοθυμίαμα. Οἱ Πατέρες μὲ περίσσια εὐλάβεια διαλέγουν τὴν πρώτη ὕλη, ὥστε νὰ εἶναι καθαρὴ καὶ ὄχι ἀνάμεικτη, κάτι ποὺ παίζει τὸν πρωταρχικὸ ῥόλο στὴν κατασκευή· ἐρευνοῦν ἐξαντλητικὰ ἐπίσης γιὰ τὴν εὕρεση σωστῶν ἀρωμάτων. Ἀκόμη καὶ τὴν  μαγνησία, τὴν ἀντικολλητικὴ αὐτὴ ἄσπρη σκόνη ποὺ εἶναι πανάλαφρη, τὴν διαλέγουν.
Ἔτσι μὲ πολὺ μεράκι ἐπιμελοῦνται τὸ θυμίαμα, δίνοντας ἔμφαση καὶ στὴ συσκευασία, γι’αὐτὸ τὸ  παραγόμενο μοσχοθυμίαμα ἔχει ἐπιβληθεῖ γιὰ τὴν ποιότητα του καὶ τὴν ἐμφάνισή  του σ’ αὐτοὺς ποὺ τὸ ζητοῦν.


3826 - Ορθόδοξη θεολογία και λογοτεχνία – τέχνη. Γράφει ο Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης



Ο Γιάννης Τσαρούχης στο κελλί του Γέροντα Ιερόθεου

Τις ποικίλες σχέσεις θεολογίας και λογοτεχνίας ανέδειξε η ομότιτλη ημερίδα («Θεολογία και Λογοτεχνία») της ιεράς μητρόπολης Μεσσηνίας, που πραγματοποιήθηκε πριν από λίγα χρόνια.
.......Ορισμένα από τα συμπεράσματά της, όπως τα σταχυολογεί ο οικείος μητροπολίτης Χρυσόστομος, είναι και τα εξής:
.......- Το θρησκευτικό βίωμα στην ποίηση του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού είναι ζωντανό. Τον συγκινούσε η ορθοδοξία, η Αγία Γραφή, η εκκλησιαστική υμνογραφία. Στην ορθοδοξία βρήκε στήριγμα, παρηγοριά κι ελπίδα. Χαίρεται την πρώτη του δυνατή πίστη. Η θρησκευτικότητά του συνδέεται με τα ιδανικά της ελευθερίας και της δικαιοσύνης του Θεού. Ο «Ύμνος εις την Ελευθερία» έχει πηγή εμπνεύσεως την Αγία Γραφή. Μιλά για το φως του ουρανού, τη δύναμη της πίστεως, της ηθικής.
.......- Ο ποιητής Ανδρέας Κάλβος υπήρξε σοβαρός διανοούμενος και γνήσιος άνθρωπος των ελληνικών γραμμάτων. Θεολόγος και φιλόλογος διά βίου. Εκτός από τις «Ωδές» έγραψε ωραίες προσευχές, κυρίως μετάφραση των Ψαλμών. Το όλο έργο του εμπνέεται από τον Θεό, την αρετή και τη θεία δικαιοσύνη. Πέθανε ως αγγλικανός το 1869. Κινείται κατά της παπικής κυριαρχίας. Ο Κάλβος δεν είναι πιστό μέλος της ορθόδοξης εκκλησίας αλλά ένας ηθικολόγος ευσεβιστής, ένας πουριτανός.
.......- Ο ποιητής Γιώργος Σαραντάρης πιστεύει, προφητεύει, μένει προσηλωμένος στον αναστάντα θεάνθρωπο. Αγαπά τον Ντοστογιέφσκι. Δεν μένει στα εξωτερικά. Ανοίγει παράθυρο φωτεινής θαλπωρής. Στη σύντομη ζωή του έγραψε σπουδαία ποιήματα.
.......- Ο ποιητής Γιώργος Θέμελης, ο Βυζαντινός της Θεσσαλονίκης, μιλά με αγάπη περί αγγέλων και πρωτοπλάστων. Επηρεασμένος από τον Έλιοτ μιλά πολύ για τον Χριστό. Ο πλησίον είναι η παρουσία του Θεού. Προτείνει να προσεύχεστε στα σκοτεινά. Φιλοκαλικός ποιητής. Ο Θέμελης φωτίζεται από αναστάσιμο φως.
.......- Ο Γιάννης Τσαρούχης πήγαινε στο Άγιον Όρος και το αγαπούσε. Χαιρόταν τη συνάντησή του με Γέροντες. Εκτός από την τέχνη, είχε πλήθος σπάνιων γνώσεων περί ιστορίας, φιλοσοφίας και φιλολογίας. Υπήρξε ένα αλλόκοτο στρουθίο. Πίστευε στη θέωση του ανθρώπου. Αγαπούσε τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, τη Δ’ Οικουμενική Σύνοδο. Προσκυνούσε τις βυζαντινές εικόνες. Ήταν αντιμονοφυσίτης. Ο Τσαρούχης είναι ποιητής και ζωγράφος της σαρκώσεως. Έλεγε «είμαι χριστιανός και γι’ αυτό είμαι ανθρωπιστής».

Εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 10/11/2013

3825 - Λόγια ζωής σύγχρονων Αγιορειτών Πατέρων



Εχθές μου έστειλε ένας καλός φίλος με email  εμπειρίες από την πρόσφατη  επίσκεψή του στο Άγιον όρος.
Σας μεταφέρουμε λοιπόν τα σοφά λόγια ζωής που άκουσε από τους σύγχρονους Αγιορείτες πατέρες:

  *

-Ο Γέροντας Παΐσιος ήθελε να βλέπει τους ανθρώπους χαρούμενους και όχι κατσουφιασμένους.

-Ο Γέροντας Παΐσιος και από το χιούμορ ακόμη έβγαζε ωφέλεια.

-Ο Γέροντας Παΐσιος φύλαγε τον εαυτό του.
Δεν παρασυρόταν από το περιβάλλον και τους περισπασμούς του.
Μίλαγε σε 50 άτομα στην Παναγούδα  και τους βοηθούσε και παράλληλα αισθανόταν σαν να βρισκόταν μόνος του με Τον Θεόν. Είχε την καρδιακή προσευχή.

-Η προσευχή μας να είναι καρδιακή και όχι ξερά εγκεφαλική.

-Ο Ιησούς Χριστός μας καλεί σε Σταυρό και θυσία και όχι σε καλοπέραση. Μην παρασυρόμαστε από νοσηρά παραδείγματα «καλών Χριστιανών» που στο όνομα του Χριστού βολεύτηκαν και «εύρον την εαυτόν ζωήν»
 ερν τν ψυχν ατο πολσει ατν, Ματθ.Ι΄-39)

Ο Χριστός μας λέει «στις θλει πσω μου κολουθεν, παρνησσθω αυτν (Μαρκ Η΄-34) και όχι βολεψάτω αυτν!

-Αντί ως Ιερέας να διώχνεις το άγχος από τους ανθρώπους το έχεις και μέσα σου;

-Οι πολλές δραστηριότητες, ασχολίες  και γνώσεις διώχνουν τον Χριστό από την ζωή μας.

-Με τις πολλές ασχολίες ξεχνάμε τον Θεό.
Όπως έκανε και επέβαλε εξοντωτικές εργασίες ο Φαραώ στους Εβραίους για να ξεχάσουν τον Θεό.

Η σημερινή εποχή μας στέφει προς τα έξω, σε εξωτερικές δραστηριότητες και όχι σε πνευματικές.
Έτσι αντί να βαθαίνουμε, εμείς πλαταίνουμε.

-Όσο μπορείς περιορίσου!
Όσο μπορείς  να έχεις λιγότερες μέριμνες.

Ο σκοπός του διαβόλου είναι να ξεχνάμε τον Θεό! (μέριμνες, δραστηριότητες, ζάλη, αγωνίες, επιθυμίες, τηλεόραση, πληροφορίες, ίντερνετ…)

Έχουμε βιασύνη επειδή δεν έχουμε υπομονή.

-Να είμαστε σε όλη την ζωή μας γαλήνιοι. Στην ψυχή, στις  σκέψεις, στα λόγια, στην συμπεριφορά.

-Να είμαστε ξεκάθαροι ως Χριστιανοί, αλλιώς ούτε πνευματική ζωή μπορούμε να έχουμε, ούτε τίποτα άξιο δεν μπορούμε να κάνουμε στην ζωή μας. Απλώς να κυλάει η ημέρα.

-Να γίνουμε  ΑΠΟΛΥΤΟΙ με την πίστη μας. Αυτή είναι η Βασιλική οδός. Αυτή είναι η οδός των Αγίων κα όχι το ξεχείλωμα, ο συμβιβασμός και ο ελιγμός.

-Εμείς οι Χριστιανοί δεν είμαστε συντηρητικοί (ψυγείο) αλλά παρα-δοσιακοί. Ο κόσμος είναι συντηρητικός.
Η  Εκκλησία  μεταφέρει ανά τους αιώνες από γενεά σε γενεά τον ΖΩΝΤΑΝΟ λόγο Του θεού. Ενώ ο κόσμος είναι το ψυγείο που διατηρεί τα χαλασμένα προϊόντα της αμαρτίας.

-Όταν ο Θεός θέλει να τιμωρήσει έναν λαό του στέλνει κακούς ηγέτες.

-Τα περασμένα χρόνια ακόμη και τα κτίρια απέπνεαν ταπεινότητα.

-Για όσους θεωρούν τους εαυτούς τους καλούς Χριστιανούς :
Άραγε έχουμε εσωτερική  πληροφορία  ότι αναπαύουμε Τον Θεόν;

-Να εργαστούμε στον εαυτό μας εάν θέλουμε να βοηθήσουμε  και τους άλλους.

-Όποιος δεν έχει κάνει πνευματική δουλειά στον εαυτό του δεν μπορεί να αποκτήσει υπομονή.

-Να κάνουμε καθημερινά 5 μετάνοιες για το κάθε παιδί μας.

-Τα όπλα των Χριστιανών (Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ) είναι πνευματικά και αόρατα.
Και πολύ πιο αποτελεσματικά και από τις σφαίρες ακόμη.

-Το κύριο έργο του Ιερέως είναι Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ και μετά οι υπόλοιπες δραστηριότητες

-Όταν φυσά άνοιξε πανιά.
Όταν έχει άπνοια άρπαξε τα κουπιά.
δηλαδή
Όταν πνέει η Χάρις  άνοιξε την ψυχή σου.
Όταν λιγοστεύει,  προσπάθησε και εσύ!

-Όταν νηστεύουμε Γέροντα να το κρύβουμε;
Ο καθένας έχει σήμερα δικαίωμα να ζήσει όπως θέλει πλην των Χριστιανών. Εμείς συνέχεια κάνουμε συμβιβασμούς και ντρεπόμαστε να δηλώσουμε πως είμαστε Χριστιανοί.
Έτσι για να μην μας λένε κολλημένους, ξεκολλάμε από Τον Χριστό

-Η διάκριση βγαίνει από την υπακοή στον Ιησού Χριστό.

-Μας δίνει πολλές φορές ο Θεός ασθένειες για να ξεχρεώνουμε. Μας δίνει οδύνες για να ξεχρεώνουμε τις αμαρτωλές ηδονές.

-Μας είπε ηλικιωμένος  Μοναχός:
Πάντα να ρωτάμε (αυτό περιέχει ταπείνωση) και ποτέ δεν θα πλανηθούμε.
Κάποτε ήθελα να πάω από τις Καρυές σε μία δουλειά και ρώτησα ένα παιδί της Αθωνιάδος:
-Παιδί μου, να’ βγώ έξω;
-Γέροντα, δεν κάθεσαι καλύτερα στο κελί σου;
Και έτσι γλύτωσα από μεγάλο πειρασμό.

-Σκοπός μας δεν είναι να μάθουμε τα παιδιά να έχουν ηθική, τυπική ζωή, αλλά να αγαπήσουν Τον Χριστόν !

-Ο Θεός αναπαύεται στην εσωτερική ομορφιά κα όχι τόσο στην εξωτερική έστω και εάν είναι ιερή.
Ιεροί μεγαλοπρεπείς Ναοί δίχως πνευματικότητα δεν ευαρεστούν Τον Θεό.
Γι αυτό και επέτρεψε στον Ναβουχοδονόσορα  να καταστρέψει τον Ναόν του Σολωμόντος αφού εγκατάλειψαν οι Ιουδαίοι Τον θεόν από την ζωή τους.

-Να έχουμε πάντα τον πρώτο στόχο και να μην χανόμαστε σε πολλές αγχωτικές μέριμνες.
Κάποτε ένας Γέροντας είχε να ξεχερσώσει ένα μεγάλο  χωράφι. Για να μην αγχωθεί λοιπόν το χώρισε νοητά σε 5 μέρη.
Αφού τελείωσε με το πρώτο κομμάτι λέει:
-Δόξα τω Θεώ, το καταφέραμε, δεν κάνω και το δεύτερο αφού προλαβαίνω;
Αφού τελείωσε και το δεύτερο λέει:
- Αφού έχω χρόνο ακόμη δεν κάνω και το τρίτο;
Και έτσι τελείωσε χωρίς άγχος την δουλειά του.

-Να μπαίνουμε στο Ίντερνετ Γέροντα  να ενημερωνόμαστε;
Ποτέ δεν υπήρξε εποχή με τόση πληθώρα πληροφοριών και παράλληλα με τόση φτώχια προσευχής και πνευματικής ζωής.

Αντί να χάνεστε με τις ώρες στο Ίντερνετ και την τηλεόραση δεν κάνετε καλύτερα προσευχή και κομποσχοίνι; Πιο πολύ θα βοηθήσετε και θα βοηθηθείτε έτσι !

-Το θέμα είναι να κάνουμε εμείς οι Χριστιανοί το διαφορετικό.

Τόσες δεκαετίες Μοναχός στο Άγιον  Όρος Γέροντα πιο είναι το απόσταγμα και μήνυμα της ζωής σας;
ΝΑ ΔΟΘΟΥΜΕ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ ΣΤΟΝ ΘΕΟ
ΚΑΙ ΑΣ ΤΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΟΛΑ!!

-Για την Φοβερά Προστασία της Παναγίας μας.
Όταν κινδυνεύουμε από έναν κίνδυνο ή από ένα σεισμό φωνάζουμε αμέσως: «Παναγία μου».
Δεν λέμε  ούτε  «Τριάς Αγία»  ή «Κύριέ μου» σώσε μας.

-Όταν αγαπάς κάποιον ποτέ δεν αισθάνεσαι ότι καταπιέζεσαι.

-Η υπομονή στην γυναικεία γκρίνια αγιάζει!

-Το μυαλό δεν μας το έχει δώσει ο θεός για βάρος, αλλά για να σκεφτόμαστε.

-Το κερί που ανάβουμε στην Εκκλησία συμβολίζει τον νεκρό άνθρωπο που  στέκεται όρθιο στο μανουάλι και ανασταίνεται από Τον Χριστό, ανάβει από την φωτιά Του Χριστού και λιώνει για Τον Χριστό.

-Στον εξωνάρθηκα του Κυριακού της Μεγίστης Λαύρας ιστορείται ο Παράδεισος και η κόλαση.
Στην κόλαση υπάρχουν πολλές κατηγορίες κολασμένων μέσα στο άσβεστο πυρ.
Σε μία περιγράφονται όλοι οι
ΔΕΙΛΟΙ- ΠΟΡΝΟΙ-ΜΑΓΟΙ-ΦΟΝΕΙΣ-ΒΔΕΛΥΡΟΙ.
Εντύπωση μας κάνει πως ακόμη και οι δειλοί, που φοβούνται ή δεν κρίνουν φρόνιμο να εκθέσουν τον εαυτό τους μπροστά στην Ομολογία Του Χριστού θα κολασθούν μαζί με τους παραπάνω, έστω και εάν αυτοί οι δειλοί υπήρξαν κατά τα άλλα, ηθικοί, ήσυχοι, «καλοί χριστιανοι» κ.α.

-Μην φοβηθείς ποτέ να ομολογείς την αλήθεια δημόσια και ας πεισμώνει  ο καθένας.

-Μας ανήκει πραγματικά μόνον ό,τι συνεχίζει να υπάρχει και πέραν του τάφου.

π.Διονύσιος Ταμπάκης-Ι.Ν.Παναγίας Ναυπλίου.

3824 - Ο Γέροντας Παΐσιος για τον ανάδοχό του Άγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη (Μνήμη 10 Νοεμβρίου)



Δείτε εδώ: