Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2013

3709 - Ο Οικουμενικός Πατριάρχης για το Εσφιγμενιτικό πρόβλημα (Από την ομιλία του στην πανηγυρική Διπλή Ιερά Σύναξη)



«Είναι γνωστόν εις πάντας  το εκκρεμές από ετών ζήτημα της αντικανονικής και σχισματικής «αδελφότητος», «παρασυναγωγής» ορθότερον, η οποία, παρανομούσα και καταπατούσα το θείον και το ισχύον κοσμικόν δίκαιον, ήτοι τους θείους και ιερούς Κανόνας και το Σύνταγμα και τους νόμους του Ελληνικού Κράτους, έχει καταλάβει το οικοδόμημα εις τον οποίον εστεγάζετο η Ιερά Βασιλική, Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή του Εσφιγμένου. Η Ιερά Κοινότης, η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αι δικαστικαί και πολιτικαί αρχαί της Ελλάδος, μετά καθυστέρησιν και ακηδίαν πολλών ετών, υπαιτιότητι όλων, έχομεν δώσει, μετά μακράν προεργασίαν, την πρέπουσαν κανονικήν  εκκλησιαστικήν λύσιν, αποτειχίσαντες των θριγκίων της Εκκλησίας τους αμετανοήτως εν σχίσματι καταληψίας «μοναχούς», παραδώσαντες αυτούς εις ανάθεμα, μέχρις ότου ανανήψωσι και μετανοήσωσιν» ανέφερε χαρακτηριστικά απευθύνοντας έκκληση προς «πάντας, όπως εγκύψωμεν εις το θέμα τούτο μετά έτι μεγαλυτέρας προσοχής και υπεθυνότητος, ίνα μη υπάρξουν ανεπιθύμητοι ευρύτεραι εξελίξεις, ουχί μόνον επί ολεθρίω διασυρμώ παγκοσμίως του Αγίου Όρους αλλά και κυρίως σχετιζομένας προς την συνέχισιν εν ασφαλεία, κατ  νθρωπον ομιλούντες, αυτής ταύτης  της ασκητικής και πνευματικής εν νομιμότητι πορείας αυτού. Λέγομεν ταύτα,  προβληματιζόμενοι έτι περισσότερον και εκ του φαινομένου της επιλεκτικής τηρήσεως της νομιμότητος υπό των εντεταλμένων και τεταγμένων εις την διασφάλισιν της τάξεως κρατικών οργάνων. Εφιστώμεν επί του προκειμένου την προσοχήν πάντων, ίνα μη έχωμεν αναρχικάς εκφάνσεις, ως αι προ δύο περίπου μηνών, «δια ροπάλων και ξύλων» και συγχρόνων τεχνικών «όπλων», προσελθόντων έξωθεν της θείας ταύτης παρεμβολής, ίνα «συλλάβωσι τον Ιησούν», «κακοποιούντες» Αυτόν, δηλαδή, κατ  αναλογίαν, το αμώμητον κανονικόν σώμα του Αγίου Όρους».

Περισσότερα: http://www.amen.gr/article15594

3708 - Κορυφώθηκαν σήμερα οι εορταστικές και λατρευτικές εκδηλώσεις για την επέτειο των 100 ετών από την Ένωση του Αγίου Όρους με την Ελλάδα



Άγιο Όρος, των Νίκου Μαγγίνα και Αντώνη Τριανταφύλλου
Με την πανηγυρική Πατριαρχική Θεία Λειτουργία στο Ναό του Πρωτάτου στις Καρυές κορυφώθηκαν οι εορταστικές και λατρευτικές εκδηλώσεις για την επέτειο των 100 ετών από την οριστική ενσωμάτωση της Αθωνικής Μοναστικής Πολιτείας στον κορμό του Ελληνικού κράτους.
Της Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και συλλειτούργησαν οι Μητροπολίτες Ιταλίας Γεννάδιος, Τρανουπόλεως Γερμανός, Μύρων Χρυσόστομος και ο Επίσκοπος Σινώπης Αθηναγόρας ενώ παρέστη συμπροσευχόμενος ο Επίσκοπος Ροδοστόλου Χρυσόστομος. Επίσης συλλειτούργησαν οι Ηγούμενοι των Ιερών Μονών του Άθω.
Στην αντιφώνησή του ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφέρθηκε στη μνήμη «των απλοϊκών εκείνων μοναχών, οι οποίοι, δια του Ψηφίσματός των, διετράνωσαν την επιθυμίαν των όπως ο τόπος ούτος του Αγίου Όρους διατηρηθή ηνωμένος μετά του Ορθοδόξου Ελληνικού Κράτους και μη υπαχθή εις την αρμοδιότητα άλλων πολιτικών σχηματισμών, ως επεδίωκον οι τότε «ισχυροί της γης».
Όπως σημείωσε για τους Πατέρες που υπέγραψαν το ψήφισμα «διέβλεπον ότι η πολιτειακή υπαγωγή του Αγίου Όρους εις νεοφανείς πολιτικούς σχηματισμούς θα ενείχε κινδύνους συνεχών πολιτικών αμφισβητήσεων, αι οποίαι θα διετάρασσον  την ειρήνην και θα προεκάλουν διχοστασίας μεταξύ των μοναχών. Την θέσιν αυτών ταύτην επηυλόγησεν η Γερόντισσα του Τόπου τούτου Κυρία Θεοτόκος, ενώπιον και υπό την Χάριν και Σκέπην της αγίας Εικόνος Της, της και σήμερον προσκυνουμένης υπό πάντων ημών, της θαυματουργού, λέγομεν, Ιεράς Εικόνος του «Άξιόν εστιν», υφ  ν και ελήφθησαν αι ιεραί και ιστορικαί εκείναι αποφάσεις. Και ούτω, το Άγιον Όρος ενεσωματώθη οριστικώς εις το Ορθόδοξον Ελληνικόν Κράτος, διατηρήσαν όμως εν ταυτώ την αυτονομίαν του, το πανάρχαιον πνευματικόν και κανονικόν καθεστώς αυτού και πολλά αναφαίρετα προνόμια, των οποίων, μετά λύπης και αγωνίας παρακολουθούμεν ότι επιδιώκεται σήμερον η αφαίρεσις και η κατάργησις».
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας τελέσθηκε το Μνημόσυνο των Πατέρων που προ εκατό ετών υπέγραψαν το Ιερό Ψήφισμα, ενώ στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη λιτανεία της εφέστιας εικόνας της Παναγίας «Άξιον Εστι» γύρω από το ναό του Πρωτάτου, την οποία κρατούσαν εναλλάξ οι Αντιπρόσωποι των Ιερών Μονών.

Ολόκληρη η ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη και πλούσιο φωτορεπορτάζ εδώ: http://www.amen.gr/article15592


3707 - Η θέση του μοναστηριού στον βυζαντινό πολιτισμό



O Πάολο Οντορίκο Διευθυντής του Κέντρου βυζαντινών σπουδών του Παρισιού παρουσιάζει τη θέση του μοναστηριού στο βυζαντινό πολιτισμό.
.

3706 - Φωτογραφίες από τη Λιτανεία της Εικόνας της Παναγίας του Άξιόν Εστι με τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο και τους ηγουμένους του Άθω.


http://athosesfigmenou.blogspot.gr/

3705 - Από το Θιβέτ στο Άγιον Όρος… στο Γέροντα Παΐσιο





ΑΠΟ ΤΟ ΘΙΒΕΤ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ …. ΣΤΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΪΣΙΟ
Γιάννη Κοτζάμπαση
Άθελά του και σε πολύ μικρή ηλικία ο μικρός Γιωργάκης, βρίσκεται στο Θιβέτ. «Αφιερώνεται» από τον καπετάνιο παππού του σε βουδιστικό μοναστήρι. Για δεκατέσσερα χρόνια υπηρετεί την ευσέβεια του σατανά. Στα  δεκάξι του και μετά από συγκυρίες, βρίσκεται στο Άγιον Όρος, στο Γέροντα Παΐσιο. Εδώ αναμετρούνται οι δυνάμεις του Φωτός και του Σκότους. 
Ο Γιωργάκης μαθαίνει  … και μας μαθαίνει … αλήθειες.
Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΓΙΩΡΓΑΚΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΥΛΑΒΙΚΗ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ  ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗΚΕ  ΣΤΑ   ΑΓΓΛΙΚΑ,   ΡΩΣΙΚΑ ΚΑΙ   ΡΟΥΜΑΝΙΚΑ


Περισσότερα: http://www.monastiriaka.gr

3704 - Συνομιλία με τον σεπτό καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Καρακάλλου



«Η ευχή είναι πνευματική υγεία, δύναμη, θεία βοήθεια, ελευθερία»


Μεγάλη η χαρά μας, καθώς συνεχίζουμε την επικοινωνία μας με τον σεπτό καθηγούμενο της Μονής Καρακάλλου Αρχιμανδρίτη π. Φιλόθεο.
– Μανώλης Μελινός: Γέροντα, πότε πυργώθηκε το μοναστήρι σας;
– Αρχιμ. Φιλόθεος Καρακαλληνός: Η ακριβής χρονολογία δεν είναι γνωστή. Υπάρχει όμως χρυσόβουλο του αυτοκράτορος του Βυζαντίου Ρωμανού του Διογένους, στο οποίο μαρτυρείται ότι το μοναστήρι μας προϋπήρχε του ενδεκάτου αιώνος. Ο μεγαλοπρεπής πύργος που βλέπετε οικοδομήθηκε τον ΙΣΤ΄ αιώνα με την δαπάνην ενός Μολδαβού ηγεμόνος.

– Μ.Μ.: Γέροντα, πόσοι πατέρες είσθε εδώ, στο κοινόβιο του Καρακάλλου;
– Αρχιμ. Φιλόθεος Καρακαλληνός: Η Μονή Καρακάλλου παρουσίαζε λειψανδρία μέχρι το 1981. Είχαν μείνει τέσσερις πατέρες. Τότε ήλθαμε μία ομάδα από τη Μονή Φιλοθέου εδώ κι επανδρώσαμε το μοναστήρι, καταρχήν οκτώ-δέκα πατέρες. Τώρα η αδελφότης αριθμεί τριανταπέντε πατέρες, δόξα τω Θεώ.

– Μ.Μ.: Το πρόγραμμά σας τη νύκτα ποιαν ώρα ξεκινάει;
– Αρχιμ. Φιλόθεος Καρακαλληνός: Αναλόγως αν είναι καλοκαίρι ή χειμώνας. Η 12η ώρα ταυτίζεται με τη δύση του ηλίου. Δύση, το καλοκαίρι, έχουμε κανονικά στις 21.00 περίπου. Οπότε αρχίζουμε κατά τη 01.00 μ.μ. Κάπου δυόμισι ώρες εν τοις κελλίοις και μετά αρχίζει η ακολουθία, στις 03.50 περίπου, όταν είναι καλοκαίρι. Οσο προχωρούμε προς το φθινόπωρον, αλλάζουμε τις ώρες. Κάθε βδομάδα παρακολουθούμε τη δύση του ηλίου κ.ο.κ. Τον χειμώνα προς την άνοιξη, μεγαλώνει η μέρα· το καλοκαίρι προς το φθινόπωρο, μικραίνει η μέρα και μεγαλώνει η νύκτα. Εμείς ακολουθούμε αναλόγως τη δύση του ηλίου…

– Μ.Μ.: Γέροντα, τη νύκτα ο μοναχός στο κελλί του -πριν έλθει στο καθολικό για την κυρίως ακολουθία- τι κάνει από πλευράς προσευχής; Τι περιλαμβάνει η κατά μόνας άσκησις; Ορίζεται -απ’ όσο γνωρίζω- από τον Γέροντα, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του καθενός, τις όποιες δυνατότητες, τις βιολογικές ικανότητες που έχει ο καθένας, τις αντοχές του τις σωματικές, την ωριμότητά του. Τι κάνει; Κάνει κομποσχοίνι; Διαβάζει Ευεργετηνό; Κάνει την παράκληση; Κάνει μετάνοιες; Τι κάνει στο κελλί του ο μοναχός πριν από την ακολουθία;
– Αρχιμ. Φιλόθεος Καρακαλληνός: Εκεί έχει μία ποικιλίαν από πνευματικές ενασχολήσεις ο κάθε μοναχός. Οπως είπατε κι εσείς πολύ σωστά, αναλόγως την ωριμότητα και την αντοχή του είναι και η εργασία του. Κυμαίνεται βέβαια από μοναχό σε μοναχό. Αλλοι έχουν περισσότερη δυνατότητα για τη νοερά προσευχή και την περισσότερη ώρα τη διαθέτουν γι’ αυτή την πνευματικήν εργασίαν. Αλλοι συνδυάζουν: Ασχολούνται την ώραν εκείνη και με την προσευχή και με την ανάγνωση πνευματικών και πατερικών βιβλίων και με τον κανόνα τους· αναλόγως, βέβαια, με τις ημέρες. Πολλές φορές ο μοναχός έχει περισσότερη διάθεση για προσευχήν, οπότε δίδεται περισσότερο βάρος εκεί. Αλλες φορές έχει περισσότερη διάθεση για την ανάγνωσιν ή για να προσευχηθεί λ.χ. για διάφορα πρόσωπα που έχουν ανάγκη ή να προσευχηθεί για το σύνολο της κοινωνίας μας· να κάνει προσευχή για τους υποφέροντες από διάφορες παθήσεις, γι’ αυτούς που έχουν διάφορα προβλήματα… Να προσευχηθεί για μεμονωμένα άτομα, να προσευχηθεί για ένα σύνολον ανθρώπων, αναλόγως την παρόρμηση που έχει μέσα του· διατίθεται η ώρα εκείνη αναλόγως και προσεύχεται. Θέλω να πω ότι κάθε βράδυ ο κανόνας κυμαίνεται. Πολλών ειδών τρόπους χρησιμοποιεί την ώραν εκείνην, τη γεμίζει πολύ ευχάριστα μπορώ να πω και είναι προετοιμασμένος όταν έρχεται στην ακολουθία. Η ώρα της ακολουθίας είναι πάλι ώρα πνευματικής εργασίας. Μετά ακολουθεί καθημερινώς η θεία Λειτουργία, πάντοτε εκτός της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Μάλιστα τελούνται συγχρόνως αρκετές Λειτουργίες σε παρεκκλήσια. Σε πολλές μονές τελούνται και επτά και οκτώ και τέσσερις και τρεις… Δηλαδή ο ένας ιερεύς στο καθολικό και οι άλλοι στα παρεκκλήσια.

– Μ.Μ.: Οι μοναχοί μοιράζονται, Γέροντα, στις Λειτουργίες;
– Αρχιμ. Φιλόθεος Καρακαλληνός: Ναι· κυρίως παρακολουθούν στο καθολικόν, επειδή έχουμε πολύ κόσμο και δεν χωρούμε όλοι στα παρεκκλήσια. Κανονικά πρέπει να γίνονται στα παρεκκλήσια οι καθημερινές Λειτουργίες.

– Μ.Μ.: Γέροντα -μια και μιλάτε περί προσευχής- πείτε μας, παρακαλώ, ποια είναι η σημασία της ευχής· είναι λίγες, ελάχιστες λέξεις: «Κύριε, Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», αλλά συντρίβει κόκαλα, όπως έλεγε ένας Γέροντας. Μαστιγώνει τον διάβολο! Ποια είναι η σημασία της μονολόγιστης ευχής, που τόσο πολύ βοηθεί τον κόσμον, ίσως και χωρίς να το καταλαβαίνει ο κόσμος; Είναι η επίκληση του ονόματος του Κυρίου, που έχει τη βαρύτητα;
– Αρχιμ. Φιλόθεος Καρακαλληνός: Μάλιστα· όπως μας λέγει ο θείος Ιωάννης της Κλίμακος, «Ιησού ονόματι, μάστιζε πολεμίους». Αυτό το όνομα έχει πολλή δύναμη. Από τα παλαιότερα χρόνια και ιδιαίτερα στις ημέρες μας -επειδή οι άνθρωποι έχουμε συνήθως θολωμένο νου και δεν μπορούμε να συγκρατούμε πολλά λόγια- αυτή η προσευχή είναι στα μέτρα όλων. Μας την έχει δώσει ο Θεός σαν ένα μεγάλο δώρο, να μπορούμε να τη χρησιμοποιούμε. Εχει τέτοια δύναμη αυτή η προσευχή -αυτά τα λίγα λόγια με το όνομα του Χριστού το παντοδύναμο- που τρέμει ο πονηρός. Η ευχή βοηθά τον άνθρωπο, τον ξεθολώνει από τη ζάλη των λογισμών, τον ελευθερώνει από την πάλη με τον πονηρό. Πρέπει να καταβάλλουμε επίμονη προσπάθεια για να συγκεντρώνουμε τον νου μας στην προσευχήν αυτή. Σιγά σιγά, με την επανάληψή της, αρχίζει να ελευθερώνεται ο νους από την αιχμαλωσία που του δημιουργεί ο πονηρός στους λογισμούς του, που τον μπλέκει με την πανουργία του. Σιγά σιγά ξεθολώνει, αρχίζει να ενθαρρύνεται, μέσα του νιώθει μια παρηγοριά, μιαν αίσθηση χαράς, μιαν αίσθηση ειρήνης, μιαν αίσθηση πίστεως, υπομονής, καρτερίας. Δημιουργούνται μέσα του -με τη χάρη του Θεού- κάποια βιώματα ενθαρρυντικά, καθώς επικαλείται το όνομα του Χριστού. Η χάρη του Θεού αρχίζει να τον παρηγορεί.

– Μ.Μ.: Τον γλυκαίνει…
– Αρχιμ. Φιλόθεος Καρακαλληνός: Ναι, σιγά σιγά ελευθερώνεται ο νους, ξαστερώνει! Η ψυχή γεμίζει θάρρος κι ελπίδα. Ξεκαθαρίζει το τοπίο της καρδιάς του προσευχομένου. Ο άνθρωπος αυτός ενδυναμώνεται, χαριτώνεται. Οσο, μάλιστα, περισσότερο εργάζεται την ευχή, γίνεται πιο ελεύθερος, νιώθει καλύτερα τους εμπεριστάτους συνανθρώπους. Είναι φάρμακον η ευχή, δραστικό και σωτήριο! Το συνιστώ με όλη τη δύναμη της ψυχής μου. Είν’ εξυγιαντικό, θεραπευτικόν… Ο άνθρωπος με την ευχή σιγά σιγά ελευθερώνεται, συν τω χρόνω αποθεραπεύεται. Η ευχή είναι πνευματική υγεία, δύναμη, θεία βοήθεια, ελευθερία, όλα τα καλά!

– Μ.Μ.: Γέροντα, κι αν ακόμη ο νους δεν είναι συγκεντρωμένος -καθώς λέγεται η ευχή- πάλι υπάρχει ευλογία· έτσι δεν είναι;
– Αρχιμ. Φιλόθεος Καρακαλληνός: Ακριβώς όπως το είπατε· αν, παρ’ ελπίδα, ο νους δεν είναι συγκεντρωμένος, η συνοπτική αυτή προσευχή έχει την αυτενέργειά της και δυναμώνει τον προσευχόμενον. Ας το δούμε κάπως πρακτικά: Σ’ εμπόλεμη περίοδο, νύκτα, ο σκοπός ακούει από απέναντί του να έρχονται οι εχθροί. Δεν τους βλέπει· όμως, πυροβολώντας προς την πλευρά τους, τους αιφνιδιάζει και τους πανικοβάλλει. Σταματούν, κάπως φοβούνται να προχωρήσουν. Είδατε που υπάρχει αποτέλεσμα, ακόμη και αν τα πυρά δεν βρίσκουν στόχο; Πολύ περισσότερο, βέβαια, όταν πηγαίνουν στον στόχο τους. Για να το μεταφέρουμε στην ορολογία της μονολόγιστης ευχής, εάν κατά την επίκληση του θείου ελέους ο νους είναι απολύτως ευθυγραμμισμένος, τότε τ’ αποτελέσματα είναι άριστα. Αξίζει ο «κόπος» να προσπαθεί ο άνθρωπος να δίνεται ψυχή και σώματι στην προσευχήν αυτήν. Αλλωστε τα καλά κόποις κτώνται και πόνοις κατορθούνται. Μας συνιστούν οι άγιοι Πατέρες να κοπιάζουμε γι’ αυτό· αξίζει πέρα για πέρα… Αλλος δρόμος από την προσευχή δεν υπάρχει. Αυτή μας εξασφαλίζει την επικοινωνία με τον Κύριο και Θεό μας και δι’ αυτής μπαίνουμε καλύτερα στο νόημα της μυστηριακής ζωής.
Βέβαια, εδώ πρέπει να γενικεύσω. Μιλήσαμε για τη μονολόγιστη προσευχή. Ομως όλα τα είδη της προσευχής έχουν την αξία και τη σημασία τους. Από την Κυριακή προσευχή «Πάτερ ημών…» μέχρι τις διάφορες ακολουθίες, το απόδειπνο, την παράκληση και τους χαιρετισμούς της Παναγίας, το μεσονυκτικό, το ψαλτήρι -τόσα και τόσα- υπάρχει μεγάλη ποικιλία και δυνατότητα. Σας πληροφορώ ότι πολλοί μη ρασοφόροι αδελφοί -έγγαμοι, με τις υποχρεώσεις τους κ.λπ.- συναγωνίζονται τους μοναχούς στη νυκτερινή προσευχή! Οπως με πληροφορούν στην εξομολόγηση, αρχίζουν τα μεσάνυκτα κανόνα και κοιμούνται τις πρωινές ώρες! Περίπου όπως οι μοναχοί… Θαυμάζω που υπάρχουν τέτοιοι αγωνισταί στον κόσμο. Οσοι προσεύχονται τη νύκτα βρίσκουν μεγάλην ωφέλεια, διότι τα πονηρά πνεύματα νύκτα κυρίως δουλεύουν και αυτά. Οι μάγοι, οι σατανισταί, νύκτα δρουν. Τότε πρέπει πολύ περισσότερο ν’ αγωνίζεται ο πιστός. Βέβαια, ο πονηρός δεν κάθεται με δεμένα χέρια. Στον αγρυπνούντα προσπαθεί να φέρει υπνηλία, ραθυμία, σκοτισμό του νοός, χίλια δυο εμπόδια. Χρειάζεται μεγάλος αγώνας και πολλή προσπάθεια.

– Μ.Μ.: Αυτό που λέγεται βία στη θεολογική ορολογία, Γέροντα;
– Αρχιμ. Φιλόθεος Καρακαλληνός: Βία, ναι, βία! Πολύ σωστά.

Μανώλης Μελινός
Μας το έστειλε ο κος Απόστολης Ζ.

3703 - Με μοναδικό προσκεκλημένο τον Επίσκοπό τους, Οικουμενικό Πατριάρχη, οι Αγιορείτες τελούν σήμερα το Μνημόσυνο αυτών που αντιστάθηκαν στον πανσλαβισμό και κατόρθωσαν πριν 100 χρόνια την Ένωση του Αγίου Όρους με την Ελλάδα




Σαν σήμερα, πριν 100 χρόνια
Αναμνηστική φωτογραφία έξω από το ναό του Πρωτάτου,
μετά την υπογραφή του ψηφίσματος της Ιεράς Συνάξεως (3/16 Οκτωβρίου 1913)
περί ενσωματώσεως του Αγίου Όρους στο ελληνικό κράτος
(Φωτογραφία: Προκόπιος ιεροδιάκονος) 
http://athosphotoarchive.blogspot.gr


Συνοπτικά τα γεγονότα της εποχής:











O αγώνας για την ενσωμάτωση του Αγίου Όρους στην Ελλάδα και της διαφύλαξης του «αυτοδιοίκητου» καθεστώτος του ( http://www.amen.gr/article15569 )


3702 - Σαν σήμερα, 16 Οκτωβρίου 1948, η μάχη των Καρυών. Αντάρτισσες χορεύουν στην πλατεία του Πρωτάτου!