Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2013

3686 - Αγιορείτες Μοναχοί με τον φακό του Κώστα Αργύρη (ασπρόμαυρες φωτογραφίες της δεκαετίας του 90)



Αυτοβιογραφικό του Κώστα Αργύρη από την ιστοσελίδα του: http://www.argyris.gr

.......Είμαι φωτογράφος “ντοκιμαντερίστας” και ειδικεύομαι στην φωτογραφία γάμου και κοινωνικών εκδηλώσεων, το δημιουργικό φωτορεπορτάζ, και τη φωτογράφηση της θρησκευτικής και της ελληνικής παράδοσης. Η δουλειά μου έχει δημοσιευθεί σε βιβλία, εφημερίδες και περιοδικά.   
.......Γεννήθηκα στην Χαλκίδα (1961) και έχω σπουδάσει στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ. Στην αρχή της καριέρας μου (Αθήνα, 1984) εργάστηκα ως βοηθός παραγωγής σε κινηματογραφικές, τηλεοπτικές και θεατρικές παραγωγές. 
Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 άρχισα να φωτογραφίζω στο Άγιο Όρος, όπου εργάστηκα στη συνέχεια ως διαπιστευμένος φωτογράφος της Ιεράς Κοινότητας Αγίου Όρους & της Πολιτικής Διοίκησης, ως επιμελητής του Φωτογραφικού Αρχείου της Αγιορειτικής Φωτοθήκης και ως επιμελητής των εκδόσεων Ερμηνεία-Άθως
.......Με την φωτογραφική εταιρεία ΦΑΟΣ (1993-2003), της οποίας ήμουν συνιδρυτής, επιμελήθηκα πολλές εκθέσεις, projects και εκδόσεις. 
.......Ζω στην περιοχή της Θεσσαλονίκης και είμαι διαθέσιμος για φωτογραφικές αποστολές εκτός έδρας. 
.......Μιλώ ελληνικά και αγγλικά.

3685 - «Άγιον Όρος - Παναγιώτης Βοκοτόπουλος. Φωτογραφίες 1956-2001» Έκθεση φωτογραφίας στη Θεσσαλονίκη



Γ΄ ΔΗΜΟΤΙΚΗ  ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Βιβλιοθήκη Άνω Πόλης, (Κρίσπου 7, Άνω Πόλη)
Διάρκεια Έκθεσης: 10 Οκτωβρίου έως 15 Νοεμβρίου 2013

Το φωτογραφικό έργο του Ακαδημαϊκού Παναγιώτη Βοκοτόπουλου, μέρος ενός πλούσιου φωτογραφικού αρχείου, όπου έχει αποτυπώσει και διασώσει στιγμές από το φυσικό και κτιστό περιβάλλον πριν από το 50 και περισσότερα χρόνια, γεννά πάντοτε ένα δίλημμα.
Ποια είναι η σημαντικότερη πτυχή του;
Η ιστορική αποτύπωση και η μαρτυρία μιας εποχής ή η ιδιαίτερη ματιά, η ευαισθησία, η μοναδική τεχνική των λήψεών του;
Την σημασία των φωτογραφιών του τονίζει η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους, σημειώνοντας μεταξύ άλλων:
«Συγχαρητήρια αξίζουν πολλά στο μύστη του Αγίου Όρους Ακαδημαϊκό  κ. Παναγιώτη Βοκοτόπουλο, που με τον φωτογραφικό του φακό και την φωτογραφική του αποτύπωση, μας ανάγει στις προηγούμενες γενιές από μας, στους τότε ζώντες Πατέρες μας»
«Στο τότε φυσικό περιβάλλον στα δρώμενα της εποχής εκείνης. Όταν δεν είχε αρχίσει ακόμη η προσπάθεια  αναστήλωσης και μνημειακής αποκατάστασης του Αγίου Όρους».
«Και η θαλάσσια συγκοινωνία προς το Άγιον Όρος, με την έλλειψη μηχανοκίνητων πλοίων, ήταν σπάνια και δυσκατόρθωτη˙ τότε που επίσης η εντός της χερσονήσου περιήγηση των Ιερών Καθιδρυμάτων ήταν δυνατή μόνο για ολίγους πεζοπόρους, ένεκα των μεγάλων αποστάσεων και της απουσίας δασικών οδών».

3684 - Πέντε στοιχεία που εντυπωσιάζουν στο Άγιον Όρος!


.......Εντυπωσιάζομαι από μερικά κυρίως στοιχεία, πού Κύριος ο Θεός απλόχερα δώρισε σ’ αυτόν τον Ιερό τόπο, στολίζοντας έτσι το Περιβόλι της Υπεραγίας Μητέρας Του:
Πρώτα - πρώτα οι πάμπολλοι ναοί. Σε κάθε βήμα σου κι ένας. Περίλαμπρα καθολικά και χαμηλά παρεκκλήσια. Κελιώτικοι ναοί με το ξεχωριστό χρώμα τους και πιο πέρα το παλαίφατο Κυριακό της κάθε Σκήτης... Όπου κοιτάξεις, θα δεις τους γνωστούς τρούλους είτε μολυβδοσκέπαστους είτε πλακοφορεμένους. Μέσα εκεί νιώθεις ότι επικοινωνείς με τον Θεόν, για τον Οποίον έχεις έλθει στο Άγιον Όρος.
Ένα δεύτερο στοιχείο συναφές με το πρώτο, είναι οι αλλεπάλληλες ακολουθίες πού τόσο πολύ μάς βοηθούν. Έχοντας βιώσει τα τελούμενα και αναγινωσκόμενα, βγαίνουμε από τον ναό πάνοπλοι πνευματικώς. Λόγου χάριν, στην Θεία Λειτουργία πού είναι η κορύφωση τής όλης λατρευτικής ζωής, ακούμε την παράκληση του λειτουργούντος: «Καταξίωσον ημάς, Δέσποτα, μετά παρρησίας ακατακρίτως τολμάν επικαλείσθαι Σέ τόν επουράνιον Θεόν Πατέρα...». Αν λοιπόν συναισθανόμεθα τι λέμε -τι σημαίνει το τολμάν έπικαλείσθαι- τότε θα έχουμε πρόοδο πνευματικήν. Όλοι μας και ημείς οι μοναχοί και σεσείς οι προσκυνηταί.
Τρίτο στοιχείο του Όρους είναι η αγιαστική παρουσία τόσων αγίων λειψάνων. Όλες οι τάξεις των αγίων της Εκκλησίας μας εκπροσωπούνται. Χιλιάδες τίμια λείψανα, χιλιάδων αγίων. Μέγιστο δώρο του Θεού σ’ εμάς! Πηγή αγιασμού, χάριτος, ευλογιών!
Τέταρτο στοιχείο, η παρουσία των αγίων Γερόντων μας οι οποίοι αγωνίζονται, ιδρώνουν, ματώνουν για να ζήσουν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Φωτεινά για όλους εμάς παραδείγματα. Φάροι τηλαυγείς. Προσπαθούμε, όσο γίνεται, να επόμεθα και ημείς.
Πέμπτο στοιχείο είναι η εξαιρετικού κάλλους φύσις. Η μοναδική αυτή χλωρίδα και η πλούσια πανίδα του αθωνικού περιβολιού. Από το χάραμα, διαδοχικώς κελαιδούν τα διάφορα πουλιά, μέχρι το δείλι. Για να πάρουν τότε την σκυτάλη ο γκιώνης, οι νυκτικόρακες και τ’ άλλα νυκτόβια πουλιά, για να σωπάσουν όμως όλα μόλις αρχίσουν τ’ αηδόνια!.. Θεέ μου, τι στιγμές απερίγραπτες, όταν τη νύκτα ο μοναχός τραβά την κομποσχοινάρα του, ψιθυρίζοντας χιλιάδες φορές την ευχή, συντροφευμένος από την θεσπέσια μελωδία των αηδονιών!

Από το βιβλίο «Επίγειοι Άγγελοι οι Αγιορείται»

3683 - Σαν σήμερα, Μετακομιδή ιερών λειψάνων Αγίου Μαξίμου του Γραικού στην Άρτα (12η Οκτωβρίου 1997)



Η μετακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Μαξίμου του Γραικού στην Άρτα έγινε την 12η Οκτωβρίου 1997. Συγκεκριμένα ο Καθηγούμενος της Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου  Γέροντας Εφραίμ, συνοδευόμενος από τους Βατοπαιδινούς πατέρες Τιμόθεο, Αθανάσιο και Ανδρέα, μετέφεραν στην Άρτα τεμάχιο του λειψάνου του αγίου, το οποίο δόθηκε μεν στον Μητροπολίτη Άρτας στη Ρωσία, αλλά κατόπιν επιθυμίας του Σεβασμιωτάτου παρέμεινε επί μερικούς μήνες στην Μονή Βατοπαιδίου .
Γράφονται στα Πρακτικά της Συνάξεως της Ι.Μ.Μ.Βατοπαιδίου τα εξής.
«…το απόγευμα αφίχθησαν εις Άρταν συνοδεία πάντοτε περιπολικού οχήματος και οχήματος ασφαλείας της Αστυνομίας, όπου επεφυλάχθη μεγαλειώδης και θερμοτάτη υποδοχή εις τον άγιον Μάξιμον υπό του Σεβασμιωτάτου αγίου Άρτης και άλλων αρχιερέων, των αρχών της πόλεως και του Αρτινού λαού, υποδεχομένου τον ομαίμονα άγιόν του εις τα χώματα ένθα ανετράφη. Αξίζει να σημειωθή ότι όλη η περιοχή τότε υπέφερεν εξ ανομβρίας και δια της αφίξεως του αγίου λειψάνου ήρχισε καταρρακτώδης βροχή, η οποία εσταμάτησε δι ολίγην ώραν κατά την υποδοχήν και μέχρι του πέρατος της υποδοχής. Ο λαός έζησε το γεγονός τούτο ως διπλούν θαύμα του αγίου Μαξίμου. Αφ ενς ο άγιος έφερε τας ποθουμένας βροχάς, και αφ ετέρου έπαυσε ταύτας δι ολίγον δια να δυνηθή ο κόσμος να παρευρεθή εις την υποδοχήν. Ο Άγιος Καθηγούμενος εξέφρασε την βαθείαν συγκίνησίν του από την ευλάβειαν του Αρτινού λαού προς τον Άγιον Μάξιμον.
 «Ετελέσθησαν λαμπραί Ιεραί Ακολουθίαι και αγρυπνία εις τον Μητροπολιτικόν Ναόν, όπου και εναπετέθη δια την προσκύνησιν το άγιον λείψανον. Τέλος ο Άγιος Καθηγούμενος ανέφερεν ότι εξεφώνησεν ομιλίαν εις την αίθουσαν του ομίλου « Σκουφάς », κατόπιν προσκλήσεως του ομίλου, παρουσία των επισήμων και του χριστεπωνύμου πληρώματος υπό τον τίτλον: «Ο Μάξιμος ο Γραικός ως άγιος της Ορθοδόξου Εκκλησίας»
Από την ομιλία του Γέροντος Εφραίμ του Βατοπαιδινού δημοσιεύουμε ένα μικρό απόσπασμα:
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ
– Ο ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΓΡΑΙΚΟΣ ΩΣ ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
ΑΝΑΦΟΡΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ ΤΟΥ ΕΞ ΑΡΤΗΣ
(Απόσπασμα)
«Η Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου κατά το ιστορικό της παρελθόν έχει αποδειχθεί ότι διαδραμάτιζε διπλό ρόλο όσον αφορά την πνευματική της δραστηριότητα. Αφ’ ενς μεν δρούσε στην ησυχία και την αμεριμνία που είναι οι προϋποθέσεις για την κάθαρση από τα πάθη, το φωτισμό του νου και τη θέωση και αφ ετέρου τα θεωθέντα και αγιασμένα τέκνα της τα έστελνε στην ιεραποστολή για να δώσουν την καλή μαρτυρία της ακραιφνούς Ορθοδόξου ημών Αγιορειτικής Παραδόσεως προς στήριξη του λαού του Θεού, κάτι που δεν είναι ξένο στο ρου της διαχρονικής πορείας της Εκκλησίας. Και τολμούμε να πούμε ότι τόσο πολύ διακρινόταν η Μεγίστη αυτή Μονή στον τομέα αυτό, ώστε να επιδοθεί σ’ αυτ ο κλήρος της Ιεραποστολής, όχι μόνο στην ημεδαπή αλλά και στα άλλα Ορθόδοξα Έθνη.Ο Άγιος Μάξιμος ο Βατοπαιδινός, γνωστός σαν «ο Άγιος Μάξιμος ο Γραικός», υπήρξε ένας από τους διαπρεπέστερους μοναχους, διεκρίθη δε σαν θεολόγος, φιλόσοφος, συγγραφέας και ποιητής κατά το αʹ ήμισυ του 16ου αιώνα, που έγινε γνωστός σαν « φωτιστής και αναμορφωτής του Ρωσσικού Έθνους ».
Γεννήθηκε στην πόλη της Άρτας, στη Βορειοδυτική Ελλάδα, γύρω στο έτος 1470 και καταγόταν από πλούσια, επιφανή και ευσεβή οικογένεια και ονομαζόταν Μιχαήλ Τριβώλης. Έλαβε τη βασική παιδεία από τους γονείς του και στα σχολεία Άρτας και Κέρκυρας. Σε ηλικία είκοσι χρόνων μετέβηκε στην Ιταλία,όπου παρακολούθησε ανώτερες σπουδές για μια δεκαπενταετία στα πανεπιστήμια της Ιταλίας, Βενετία, Πάδοβα, Φερράρα, Φλωρεντία και στα Μεδιόλανα. Ένας από τους πλέον έγκριτους βιογράφους του Αγίου Μαξίμου ο πρίγκηπας Ε. Γκολουμπίνσκιϊ ισχυρίσθηκε ότι, εάν παρέμενε τελικά στην Ιταλία, θα γινόταν ένας από τους διαπρεπέστερους Καθηγητές Πανεπιστημίων της εποχής εκείνης.
Όμως ο Άγιος Μάξιμος επιδόθηκε σε έντονη αναζήτηση του αυθεντικού τρόπου της χριστιανικής ζωής, αφού διαπίστωσε την γυμνότητα του ανθρώπου χωρίς το Θεό, ζώντας στην Ιταλία όπου τότε άκμαζε ο αναγεννησιακός ουμανισμός. Ακούοντας δε, για τη μοναστική πολιτεία του Αγίου Όρους και ποθώντας να επιτύχει τον ύψιστο ανθρώπινο προορισμό τη θέωση, αφού διαπίστωσε την ματαιότητα κάθε επίγειας δόξας και σοφίας κατά κόσμο, αποφάσισε να αφοσιωθεί στον Κύριο σαν μοναχός στο περιφανέστερο λίκνο της Ανατολικής Ορθοδόξου Παραδόσεως της εποχής του και κατάληξε στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου.
Το 1515 ο Τσάρος Βασίλειος Ιβάνοβιτς ζήτησε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, καθώς και από τον « Πρώτο » του Αγίου Όρους εμπειρο, πεπαιδευμένο και ενάρετο μοναχό για να μεταφράσει εκκλησιαστικά κείμενα στη ρωσική γλώσσα και συνάμα να διορθώσει εσφαλμένες μεταφράσεις και αντιγραφές της Αγίας Γραφής και Πατερικών κειμένων. Όλοι,συμπεριλαμβανομένης της Βατοπαιδινής Γεροντίας, επέλεξαν ομόφωνα τον χαρισματούχο μοναχό Μάξιμο.
Ο Άγιος Μάξιμος αναχώρησε από το Άγιο Όρος το 1516. Σαν εκπρόσωποι του ευγενούς Ρωσικού λαού υποδέχθηκαν τον Αγιο-ρείτη μοναχό και τη συνοδεία του, ο Μητροπολίτης Μόσχας Βαρλαάμ και ο Τσάρος Βασίλειος Ιβάνοβιτς.
Δυστυχώς, την εποχή εκείνη το Ρωσικό Έθνος μαστιζόταν από κενές ιδεολογίες, που είχαν υπεισέλθει και στα Ορθόδοξα εκκλησιαστικά βιβλία, ίσως όχι τυχαία. Ο Μάξιμος ανέπτυξε συγγραφικό, μεταφραστικό, διορθωτικό και ερμηνευτικό έργο. Παράλληλα η Ορθοπραξία του ήλκυσε σύντομα το Τσάρο και το Μητροπολίτη, καθώς επίσης και το λαό και αρκετούς επιφανείς και διακεκριμένους άνδρες, που διεπίστωσαν στο πρόσωπό του το σοφό μοναχό, που είχε τη δυνατότητα να επιλύει δυνάμει Θεού με τις συνετές του διδαχές και συμβουλές τα πολυσχιδή προβλήματα που ανήκαν στους ανθρώπους όλων των κοινωνικών τάξεων και δραστηριοτήτων. Έτσι άρχισε το συμβουλευτικό του έργο κυρίως προς το Ρώσο Ηγεμόνα και το Μητροπολίτη που διοικούσαν τα της Πολιτείας και τα της Εκκλησίας.
….. Πρέπει δε να σημειώσουμε ότι ο Άγιος Μάξιμος ο Γραικός υπήρξε ο πρώτος μύστης των Ρώσων στην αρχαία Ελληνική φιλοσοφία και φιλολογία, λόγω της σχετικής εμβριθούς και πολυετούς σπουδής του στη Δύση. Επίσης ήταν ο πρώτος εισηγητής της τυπογραφίας στη Ρωσία, ένεκα των στενών του σχέσεων με τον περίφημο Ιταλό τυπογράφο και λόγιο Άλδο Μανούτσι. Γενικά, ο Φωτιστής και Ισαπόστολος Μάξιμος ενεργούσε πολύτροπα και σοφά και φρόντιζε να μορφώνει πλήθος ανθρώπων, που συνέχισαν το κολοσσιαίο έργο της Ορθοδόξου διαφώτισης της Ρωσίας για τη σωτηρία του λαού και προς δόξα και χαρά της Εκκλησίας του Χριστού.
Οι εν λόγω πολιτιστικές δραστηριότητες του Αγίου Μαξίμου εξάρουν την πολυποίκιλη ευεργετική δράση του Αγίου, που αναδείχθηκε όχι μόνον Ιεραπόστολος αλλά και εκπολιστιστής του Ρωσικού λαού, που την εποχή εκείνη βρισκόταν σε κατάσταση αγραμματοσύνης και αμάθειας.
Η ιεραποστολική δράση του Αγίου Μαξίμου διάρκεσε για μια οκταετία. Το ομολογιακό του έργο όμως του επιφύλασσε βαρύ σταυρό, η μάλλον ο εχθρός της αλήθειας διάβολος επιχείρησε να καταστρέψει το έργο του Μαξίμου! Αλλά τελικά αστόχησε, διότι «ο κόκκος του σίτου έπεσεν εις την γην και απέθανεν και έδωκεν καρπόν εκατονταπλασίονα», κατά το Κυριακό λόγιο.
Ευκρινέστερα αναφέρομε ότι λόγω ατασθαλιών εκ μέρους πολιτικών και ορισμένων εκκλησιαστικών φορέων – που οφείλονταν εν πολλοίς σε άγνοια – ο Αθωνίτης Πατήρ αναγκάσθηκε να διαμαρτυρηθεί και να ελέγξει κάποιους, με βάση τις ευαγγελικές αξίες και σύμφωνα με την εκκλησιαστική ιδιότητα, που του χορηγήθηκε από τη Ρωσική Εκκλησία και τη Βασιλεία της χώρας. Δυστυχώς όμως, αντί η κατάσταση των πραγμάτων να βελτιωθεί, ο Μάξιμος είχε πλέον να αντιμετωπίση την έχθρα των ανθρώπων αυτών. Σ αυτος συμπεριλαμβανόταν και ο ίδιος ο υπ αυτο ελεγχθείς Τσάρος και ο Μητροπολίτης της Ρωσίας Δανιήλ, που αγνοούσαν το ειλικρινές ενδιαφέρον του Αγίου για τη σωτηρία τους και την ευθυδρομία της Ρωσικής Εκκλησίας.
Απ εδώ αρχίζει μια βαριά σταυρική πορεία του Αγίου εν μέσω φυλακών και κατατρεγμών και μέχρι θανάτου δοκιμασιών. Αυτές ακριβώς οι δοκιμασίες τελειοποίησαν πνευματικά τον Μάξιμο, ώστε να θεωρείται σήμερα ο πρώτος από τα επιφανή τέκνα της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, ο άριστος από τους μεγαλύτερους στην αγιότητα, Ισαπόστολος και Ομολογητής, Μάρτυρας και Όσιος και Έγκλειστος και Ησυχαστής. Είναι αυτός που με θεία κλήση συγκέντρωσε όλα μαζί τα χαρίσματα και σ’ αυτν αρμόζουν όλες οι εν λόγω προσωνυμίες σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μη θεωρείται κάτι απ αυτ υπερβολή, καθώς θα αποδείξομεν πιο κάτω με τις πενιχρές μας δυνάμεις και με τις πρεσβείες του Οσίου μας Πατέρα. Και όχι μόνον δεν μπορεί να θεωρηθούν υπερβολή όλες οι εν λόγω προσωνυμίες, αλλά αποδεικνύεται ακόμη ότι ο Άγιος αυτός ξεπερνούσε κατά πολύ και τους αγίους εκείνους που επιμελήθηκαν στο έπακρο ένα τρόπο ζωής κατά το ανθρώπινο δυνατό και μια ασκητικότητα, που τους διάκρινε και τους κατέταξε στο δικό τους τάγμα.
………..Ο Άγιος γέροντας στην ηλικία και καταβεβλημένος από τις πολλαπλές κακουχίες της ισοβίου φυλάκισής του, κατά την 21η Ιανουαρίου του 1556, ημέρα που η Εκκλησία τιμά τον ομώνυμο και προστάτη του Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή, και στην Ιερά Μονή της μετάνοιάς του στο Βατοπαίδι οι πατέρες και αδελφοί του αμέριμνοι και αγαλλώμενοι τιμούσαν κατά το έθος την εορτή της Παναγίας της Παραμυθίας, ξένος σε ξένη χώρα, χωρίς ανθρωπίνη παρηγοριά, ο Άγιος Μάξιμος παρέδωκε το πνεύμα του στα χέρια του αγαπημένου του Κυρίου, για να τον παραμυθήσει από τους κόπους και πόνους του η Κυρία Θεοτόκος η Βατοπαιδινή Μήτηρ του και Παραμυθία.
Η Θεία Πρόνοια, προκειμένου να μαρτυρήσει για τη σωστή ομολογία του Αγίου Μαξίμου και την ευαρέσκειά της για το ομολογιακό του έργο, οικονόμησε να κοιμηθεί ο Όσιος την ημέρα της μνήμης του ομώνυμου και προστάτη του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού, ημέρα που γιόρταζε και συνεχίζει να εορτάζει η Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου τη θαυματουργή της εικόνα την Παναγία την Παραμυθία, γεγονός που μαρτυρεί ότι η σκέψη και η αγάπη του Αγίου ήταν πάντοτε στη Μονή του και τη θαυματουργή της εικόνα και ότι επίσης ο πόθος του για επιστροφή παρέμεινε πάντοτε ακλινής, χωρίς όμως να μπορέσει να τον πραγματοποιήσει. Κι αυτό πάλιν από θεία Πρόνοια, ώστε το θείο σκήνος του να αποβεί – σαν άλλος μυθικός φοίνικας αναγεννώμενος από την τέφρα του – το θεμέλιο της πνευματικής του οικοδομής και του ιεραποστολικού του έργου στη Ρωσία, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Ο αρχέκακος εχθρός διάβολος θέλησε να εμποδίσει το έργο του Οσίου, δηλαδή το έργο του Θεού, αλλά τραυματίσθηκε καίρια με τα δικά του όπλα και κατά το ψαλμικό: «η ρομφαία αυτού εισήλθεν εις την καρδίαν αυτού».
Γέρων κεκοιμηκώς από τη μαρτυρική του ζωή τελείωσε την επίγεια ζωή του και το αποστολικό έργο του, αναβαίνοντας στην επουράνια θριαμβεύουσα Εκκκλησία. Ήταν 86 περίπου χρόνων όταν κοιμήθηκε (1556) και είχεν υπηρετήσει μέχρι τελευταίας ικμάδας τη Ρωσική Εκκλησία και τον ευσεβή λαό της για συνολική περίοδο τριάντα οκτώ (38) χρόνων. Τα εικοσιέξι (26) χρόνια ήταν στη φυλακή υποκείμενος σε ανεικάστους ταλαιπωρίας.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως προέβηκε στον κανονισμό ως Αγίου του Μαξίμου του Γραικού το 1988. Στη συνέχεια τον ίδιον χρόνο και στην εορτή της χιλιετηρίδας της Ορθοδοξίας στη Μόσχα κανονίσθηκε σαν άγιος και από τη Ρωσική Εκκλησία.
Ο Άγιος Μάξιμος ο Γραικός αναδείχθηκε Πατέρας των Ορθοδόξων της Ρωσικής γης.
Ευχόμαστε ο Πανάγαθος Τριαδικός Θεός μας, που «έως άρτι εργάζεται» να αποστέλλει πάντοτε άξιους και άγιους εργάτες στον αμπελώνα Του, σαν τον ακάματο και μέγα Άγιο Μάξιμο, για τη σωτηρία όλων μας. Ευχόμαστε επίσης ο Θεός με τις πρεσβείες του Οσίου τούτου Πατέρα μας να δίδει τη Χάρη Του, για τη διαφύλαξη της ενότητας της πίστεως και το σύνδεσμο της αγάπης στη μία Αγία του Χριστού Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.
Βατοπαιδίου το εξαίρετον χριστόθρεμμα,
Και όρους Άθω το πανεύοσμον αγλάισμα,
Θείον Μάξιμον τιμήσωμεν επαξίως ,
Των λειψάνων την σορόν ανακομίζοντες
Εκ Ρωσίας ένθα πλήθη κατεφώτισε,
Τούτω κράζοντες
Χαίροις Μάξιμε Μέγιστε.

Επιμέλεια: πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου

Σχετικά:

3682 - Έκθεση με θέμα «Ιστορίες αποκαλύψεων, επιμονής και αφοσίωσης»



Κέντρο Πολιτισμού Τριανδρίας, (Μ. Κατράκη 4)
Διάρκεια Έκθεσης: 14 Οκτωβρίου έως 14 Νοεμβρίου
«Ιστορίες αποκαλύψεων, επιμονής και αφοσίωσης»
Αρχιτέκτονες, αρχαιολόγοι, συντηρητές, ιστορικοί, ερευνητές, μηχανικοί, φωτογράφοι, σχεδιαστές, άνθρωποι επίμονοι, αφοσιωμένοι, φέρνουν στο φώς, συντηρούν, αποκαθιστούν, διασώζουν για τις επόμενες πολλές γενεές και τους αιώνες, πολύτιμες ψηφίδες της μεγάλης πολιτιστικής, πνευματικής και ιστορικής μας κληρονομιάς.
Στο Άγιον Όρος, το κορυφαίο Μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, το έργο αυτό επαναλαμβάνεται καθημερινά από δεκάδες επιστήμονες κυρίως της αρμόδιας Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, της 10ης Εφορίας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, αλλά και του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, του Κέντρου Διαφύλαξης της Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς και φυσικά από μεμονωμένους επιστήμονες, που εργάζονται εκεί, στα σκευοφυλάκια, στις βιβλιοθήκες, τα κτιριακά συγκροτήματα, τα Καθολικά και τις Τράπεζες.
Τα επιτεύγματα τους «διηγούνται ιστορίες» αφοσίωσης, μελέτης, μόχθου, υψηλής επαγγελματικής κατάρτισης και επιστημονικού ήθους. Δέκα «ιστορίες» με αυτά τα χαρακτηριστικά διηγείται η Έκθεση, παρουσιάζοντας τους πρωταγωνιστές και τα επιτεύγματα τους, γράφοντας, διορθώνοντας, συμπληρώνοντας την ιστορία της Πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Οι «ΙΣΤΟΡΙΕΣ, αποκαλύψεων, επιμονής και αφοσίωσης» που θα παρουσιαστούν στην Έκθεση με ενημερωτικά κείμενα και φωτογραφίες είναι οι εξής:
1.   Νίκος Νικονάνος, Ομότιμος Καθηγητής Βυζαντινής Αρχαιολογίας & Ιστορίας Τέχνης, ΑΠΘ.
Η επιστημονική διακονία στον Άθω ως πυξίδα για την πνευματική και ηθική ζωή του αρχαιολόγου.

2.   Πλούταρχος Θεοχαρίδης, Αρχιτέκτων - Αναστηλωτής
Ίχνη της παρουσίας του οσίου Αθανασίου του Αθωνίτη, ιδρυτή της Μεγίστης Λαύρας, στο παλιό ηγουμενείο της μονής.

3.   Αθανάσιος Χουχούτας, Συντηρητής Έργων Τέχνης
Η αποκατάσταση της Γεωγραφίας του Πτολεμαίου. Ένα αριστουργηματικό χειρόγραφο της μονής Βατοπεδίου.

4.   Δημήτρης Λιάκος, Αρχαιολόγος
Ο σταυρός ο λεγόμενος του Μεγάλου Κωνσταντίνου: τεκμήριο μιας θαυματουργής σωτηρίας.

5.   Νίκος Μερτζιμέκης, Αρχαιολόγος
Μονή Χελανδαρίου. Η πύρινη λαίλαπα της 4ης Μαρτίου 2004.

6.   Μίλτος Πολυβίου, Αρχιτέκτων
Η ανακάλυψη μιας αρχιτεκτονικής μακέτας δυόμιση αιώνων.

7.   Στυλιανός Στεφανίδης, Συντηρητής έργων Τέχνης
Το λαμπρό έργο του θρυλικού Μανουήλ Πανσέληνου στο Πρωτάτο.

8.   Βαγγέλης Μαλαδάκης, Αρχαιολόγος
Ιστορίες αγίων στην τράπεζα της Μεγίστης Λαύρας.

9.   Εμμανουήλ Στεφανής, Χημικός Μηχανικός
Απεντόμωση αρχιερατικών σάκων με μια οικολογική μέθοδο.

10. Φαίδων Χατζηαντωνίου, Αρχιτέκων – Αναστηλωτής
Δέκα αιώνων εν υπνώσει ευρήματα σε κρύπτες του καθολικού της Μονής Βατοπεδίου.