Τετάρτη, 24 Απριλίου 2013

3040 - Γέροντας Παΐσιος: Από την κοσμική ευτυχία βγαίνει το κοσμικό άγχος

Όσο απομακρύνονται οι άνθρωποι από την φυσική ζωή, την απλή, και προχωρούν στην πολυτέλεια, τόσο αυξάνει και το ανθρώπινο άγχος. Και όσο απομακρύνονται από τον Θεό, επόμενο είναι να μη βρίσκουν πουθενά ανάπαυση. Γι' αυτό γυρίζουν ανήσυχοι ακόμη και γύρω από το φεγγάρι -σαν το λουρί της μηχανής γύρω από την τρελλή ρόδα-, γιατί ολόκληρος ο πλανήτης μας δεν χωράει την πολλή τους ανησυχία.
Από την κοσμική καλοπέραση, από την κοσμική ευτυχία, βγαίνει το κοσμικό άγχος. Η εξωτερική μόρφωση με το άγχος οδηγεί καθημερινώς εκατοντάδες ανθρώπων (ακόμη και μικρά παιδιά με άγχος) στις ψυχαναλύσεις και στους ψυχιάτρους και κτίζει συνεχώς Ψυχιατρεία και μετεκπαιδεύει ψυχιάτρους, ενώ πολλοί ψυχίατροι ούτε Θεό πιστεύουν ούτε ψυχή παραδέχονται. Επομένως, πώς είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι να βοηθήσουν ψυχές, αφού και οι ίδιοι είναι γεμάτοι από άγχος; Πώς είναι δυνατόν ο άνθρωπος να παρηγορηθή αληθινά, αν δεν πιστέψη στον Θεό και στην αληθινή ζωή, την μετά θάνατον, την αιώνια; Όταν συλλάβη ο άνθρωπος το βαθύτερο νόημα της ζωής της αληθινής, τότε φεύγει όλο το άγχος του και έρχεται η θεία παρηγοριά, και θεραπεύεται. Αν πήγαινε κανείς στο Ψυχιατρείο και διάβαζε στους ασθενείς τον Αββά Ισαάκ, θα γίνονταν καλά όσοι πιστεύουν στον Θεό, γιατί θα γνώριζαν το βαθύτερο νόημα της ζωής.
Πάνε να ηρεμήσουν οι άνθρωποι είτε με ηρεμιστικά είτε με θεωρίες γιόγκα, και την πραγματική ηρεμία, που έρχεται, όταν ταπεινωθή ο άνθρωπος, δεν την επιδιώκουν, για να έρθη η θεία παρηγοριά μέσα τους. Και οι διάφοροι τουρίστες, που έρχονται από ξένες χώρες και περπατούν στους δρόμους, μέσα στον ήλιο, στην ζέστη, μέσα στην σκόνη, μέσα σε τόση φασαρία, σκέψου πόσο υποφέρουν! Τι ζόρισμα, τι σφίξιμο εσωτερικό έχουν, ώστε το σκάσιμο αυτό το εξωτερικό το θεωρούν ανάσα! Πόσο τους διώχνει ο εαυτός τους, που θεωρούν ανάπαυση όλη αυτήν την ταλαιπωρία!
Όταν δούμε άνθρωπο με μεγάλο άγχος, στενοχώρια και λύπη, ενώ τα έχει όλα -τίποτε δεν του λείπει-, πρέπει να γνωρίζουμε ότι του λείπει ο Θεός. Τελικά, οι άνθρωποι βασανίζονται και από τον πλούτο, γιατί τα υλικά αγαθά δεν τους γεμίζουν, είναι διπλό βάσανο. Ξέρω ανθρώπους πλούσιους, που τα έχουν όλα, δεν έχουν και παιδιά και βασανίζονται. Βαριούνται που κοιμούνται, βαριούνται να περπατήσουν, βασανίζονται από όλα. “Εντάξει, αφού έχεις ελεύθερο χρόνο, λέω σε κάποιον, κάνε πνευματικά. Διάβασε μια Ώρα, διάβασε λίγο από το Ευαγγέλιο”. “Δεν μπορώ”, λέει. “Κάνε ένα καλό, πήγαινε σε κανένα νοσοκομείο και δες κανέναν άρρωστο”. “Πού να πάω ως εκεί, σου λέει, και τι θα βγη;” “Πήγαινε να βοηθήσης κανέναν φτωχό στην γειτονιά σου”. “Όχι, δεν μ' ευχαριστεί, λέει, ούτε αυτό”. Να έχη ελεύθερο χρόνο, να έχη ένα σωρό σπίτια, να έχη όλα τα καλά, και να βασανίζεται! Ξέρετε πόσοι τέτοιοι άνθρωποι υπάρχουν; Και βασανίζονται, μέχρι να τους στρίψη το μυαλό. Φοβερό! Και αν τυχόν δεν δουλεύουν, αλλά μόνον από τις περιουσίες έχουν εισοδήματα, είναι οι πιο βασανισμένοι άνθρωποι. Ενώ, αν έχουν τουλάχιστον μια δουλειά, είναι καλύτερα.

3039 - Χειροποίητες Μονές του Αγίου Όρους και Γνωριμία με τη Τέχνη «Μπάλσα»

Μ. Τετάρτη 1 έως και Τρίτη 14 Μαΐου 2013

Έκθεση
Μιχάλης Βασιλόπουλος
"Από το Άγιο Όρος ..."
Χειροποίητες Μονές του Αγίου Όρους
Γνωριμία με τη τέχνη «μπάλσα»
&
Πέμπτη 9 Μαΐου 2013, στις 19:00
Εκδήλωση στο πλαίσιο της Έκθεσης
Μιλούν
ο Πρέσβης της Σερβίας κ. Dragan Zupanjevac
και ο ποιητής Θανάσης Θ. Νιάρχος
Διαβάζει: Μάνια Παπαδημητρίου
Έναν Ύμνο με τον Αθωνικό τρόπο ψάλλουν
ο  Παν/τος Ειρηναίος Νάκος και ο Γιώργος Δεμελής
 με τη συνοδεία μικρού χορού Ιεροψαλτών και κυμβάλου
Είσοδος Ελεύθερη

Το Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης φιλοξενεί μία πρωτότυπη έκθεση κατασκευών όπου με τη χρήση του ειδικού ξύλου μπάλσα ο Μιχάλης Βασιλόπουλος «έχτισε» Μονές του Αγίου Όρους. Έτσι, στο «τρίτο πόδι» της Χαλκιδικής, τοποθετημένες όπου ακριβώς βρίσκονται πάνω στην τραχιά χερσόνησο του Άθω στη Μακεδονία, θα παρουσιαστούν αυτές οι Μονές για πρώτη φορά σε μια θεματική ενότητα, από την Μ. Τετάρτη 1 έως και Τρίτη 14 Μαΐου 2013. Οργάνωση: Διεθνείς Σχέσεις Πολιτισμού, Καλλιτεχνική επιμέλεια: Κώστας Μανιουδάκης.
Ακόμα, την Πέμπτη 9 Μαΐου στις 19:00,  με την ευκαιρία της Έκθεσης  και των ημερών  του Πάσχα διοργανώνεται ειδική εκδήλωση στην οποία θα μιλήσουν για την Έκθεση και για τις Ιερές Μονές -μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς-, ο Πρέσβης της Σερβίας κ. Dragan Zupanjevac και ο ποιητής Θανάσης Θ. Νιάρχος.
Η Μάνια Παπαδημητρίου θα διαβάσει ένα κείμενο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και τέλος ο Παν/τος Ειρηναίος Νάκος και ο Γιώργος Δεμελής με τη συνοδεία μικρού χορού Ιεροψαλτών και κυμβάλου θα ψάλλουν έναν ύμνο με τον Αθωνίτικο τρόπο.

«Μπάλσα: το πιο ελαφρύ ξύλο στο κόσμο,
Χρησιμοποιείται μεταξύ άλλων για την κατασκευή μακετών.
Το βρίσκουμε κυρίως στα δάση του Αμαζονίου»
 
Γράφει ο μεγάλος περουβιανός συγγραφέας Μάριο Βάργκας Λιόσα
στο βιβλίο του “Το πράσινο σπίτι”. Νόμπελ λογοτεχνίας 2010

Οι Ιερές Μονές ακοίμητοι φρουροί της θρησκευτικής πνευματικότητας και μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, κτισμένες εκεί, σε ένα απομονωμένο αλλά φιλόξενο όρος, από το 963 έως και τον 14ο αιώνα, παρουσιάζονται στην έκθεση του Μ. Βασιλόπουλου με όλο το μεγαλείο τους και τις αρχιτεκτονικές τους λεπτομέρειες ως ένα μέρος από την ιστορία της ανθρώπινης περιπέτειας και ένα δείγμα από τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος επιχειρεί να ερμηνεύσει τον κόσμο και να καθοδηγήσει τη συνείδησή του.
Η έκθεση, που θα ταξιδέψει στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, δίνει την δυνατότητα στο γυναικείο φύλο να εισέλθει στο «άβατον» του Αγίου Όρους και να αισθανθεί μια διαφορετική εμπειρία.

-----
Ο Μιχάλης Βασιλόπουλος, γεννήθηκε στη Νέα Σμύρνη. Μικρό παιδί και κυρίως αργότερα μαθητής της Ευαγγελικής Σχολής έπαιζε τότε στα "άδεια" οικόπεδα της. Ακολούθησαν τα χρόνια του Α΄ Γυμνασίου της Πλάκας κι έπειτα, στη  δεκαετία του 70, ήρθε η ώρα της Σχολής Δοξιάδη.
Με καθηγητές σπουδαίους ανθρώπους της Τέχνης, όπως ο Δημήτρης Μυταράς, ο Πέτρος Ζουμπουλάκης, η Μαρίνα Λαμπράκη – Πλάκα, ο Γιώργος Γεωργιάδης και άλλοι, σπούδασε Σχέδιο – Διακόσμηση – Μακέτα. Αργότερα, στη Σχολή Μποζάρ μετέδωσε τις γνώσεις του πάνω στο σχέδιο, δίδαξε για μερικά χρόνια και δημιούργησε στενές σχέσεις ζωής. 
Τα τελευταία 12 χρόνια «απολαμβάνει» τις ελεύθερες ώρες του, κατασκευάζοντας διάφορα έργα με μικροσκοπικά κομμάτια από το ξύλο «μπάλσα». Εκκλησίες, μνημεία από την Ελλάδα και από όλο τον κόσμο, βιομηχανικούς χώρους, καράβια κάθε εποχής, αλλά και διάφορα απλά αντικείμενα, αποτελούν την πηγή της έμπνευσής του, κατασκευάζοντας πιστά αντίγραφα τους.
Κύριος στόχος του η μελέτη και η ανάδειξη της αρχιτεκτονικής ιστορίας αυτών των μνημείων και βέβαια, σε συνέχεια, η αρχιτεκτονική τύχη τους. Συλλογή έργων του για πρώτη φορά παρουσίασε η Δημοτική Πινακοθήκη Καλλiθέας.

-----
Το μπάλσα (ochroma pyramidale) είναι το πιο ελαφρύ ξύλο στον κόσμο. Προέρχεται από ένα φυλλοβόλο δένδρο που φύεται στα τροπικά δάση της Νότιας Αμερικής, στα βόρεια του Νοτίου Μεξικού. Είναι ευλύγιστο και κατατάσσεται ανάμεσα στα σκληρά ξύλα, και με μία έννοια συμβολίζει, μια ισορροπία φυσικών ιδιοτήτων, η οποία αξιοποιείται για τις ανθρώπινες ανάγκες.
Οι κάτοικοι της Νότιας Αμερικής το χρησιμοποιούσαν για να φτιάχνουν σχεδίες. Στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Βρετανοί κατασκεύασαν απ’ αυτό το de Havilland Mosquito, ένα ελαφρύ και γρήγορο ανιχνευτικό αεροπλάνο, ενώ οι αρχιτέκτονες το χρησιμοποιούν ακόμη για να κατασκευάζουν μακέτες.

3038 - Ο Ηγούμενος της Ι.Μ. Χιλανδαρίου για τους δεσμούς Σερβίας - Ελλάδας

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσαν τα θερμά λόγια του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου π. Μεθοδίου, όταν κατά το κήρυγμά του στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Γεωργίου Νεαπόλεως, -όπου εκτίθενται τεμάχιο του Τιμίου Ξύλου και αντίγραφο της Παναγίας της Τριχερούσας προς προσκύνηση και ευλογία των πιστών-, υπογράμμισε τους στενούς δεσμούς Σερβίας και Ελλάδας και την ευγνωμοσύνη του σερβικού λαού απέναντι στους Έλληνες.
Χαρακτηριστικό είναι το περιστατικό στο οποίο αναφέρθηκε:
«Κατά την περίοδο του βομβαρδισμού της Σερβίας το 1999, όλος ο κόσμος είχε στραφεί εναντίον του σερβικού λαού.  Λίγες εξαιρέσεις υπήρχαν. Μία τέτοια εξαίρεση, ιδιαίτερη, ήταν η Εκκλησία της Ελλάδος. Από την Ελλάδα καθημερινά ερχόταν κάθε είδους βοήθεια στη Σερβία.
Κάποια μέρα εισερχόταν στην πόλη Νις ένα φορτηγό, φέρνοντας βοήθεια από την Ελλάδα. Ο οδηγός με απορία διαπίστωσε ότι στον δρόμο του δεν συνάντησε κανέναν, ούτε πεζό ούτε αυτοκίνητο.
Μέσα του έκανε τη σκέψη ότι ο κόσμος κρύφτηκε στα υπόγεια, λόγω των βομβαρδισμών. Όμως ξαφνικά, βλέπει στο απέναντι πεζοδρόμιο να περπατάει μία κοπέλα. Πλησίασε, σταμάτησε και την ρώτησε αν χρειάζεται κάτι από τα πράγματα που είχε στο γεμάτο φορτηγό: τρόφιμα, κουβέρτες, παπούτσια, ρούχα κ.λ.π.
Η κοπέλα αρνήθηκε ευγενικά και απάντησε ότι έχει ό,τι της χρειάζεται. Ύστερα αποχαιρετήθηκαν, αλλά η κοπέλα, πριν κάνει αρκετά βήματα, του κάνει νόημα με το χέρι να σταματήσει.
Όταν πλησίασε στο φορτηγό, λέει: «Θα ήθελα κάτι να μου χαρίσετε». Ο οδηγός σκέφτηκε πως άλλαξε γνώμη και θα ήθελε κάτι από αυτά που είχε στο αυτοκίνητο.
Αλλά η κοπέλα έδειξε τη μικρή ελληνική σημαία, που βρισκόταν στην καμπίνα του οδηγού. Αυτήν του ζήτησε να της δώσει. Ξαφνιασμένος, ο οδηγός πήρε την μικρή ελληνική σημαία και την χάρισε στο κορίτσι. Και αυτή,  η μικρή κοπέλα της Σερβίας, πήρε τη σημαία, την ασπάστηκε συγκινημένη και την ακούμπησε στην καρδιά της.
Μετά χωρίς να πει τίποτα, συνέχισε τον δρόμο της.  Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τα αισθήματα του οδηγού εκείνη την στιγμή.
Όμως η συμπεριφορά της κοπέλας», κατέληξε ο π. Μεθόδιος, «πιστεύω πως φανέρωσε τα αισθήματα ολόκληρου του σέρβικου λαού προς τον λαό εκείνον ο οποίος δεν τον εγκατέλειψε μόνο του εκείνες τις δύσκολες στιγμές, τα αισθήματα του  σέρβικου προς τον ελληνικό λαό.
Μεταξύ δε των πολλών Ενοριών και Μητροπόλεων που προσέφεραν βοήθεια, ξεχωριστή και αξέχαστη θέση έχει η Μητρόπολη της Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως».

3037 - Μυλοπόταμος, Ιερό Λαυριωτικό Κάθισμα Αγίου Ευσταθίου (1994)

3036 - Όσιος Ξενοφών ο κτήτορας

Αγιορείτης Άγιος
Μνήμη 24 Απριλίου