Δευτέρα, 8 Απριλίου 2013

2963 - Πανήγυρις του Ευαγγελισμού στο Βατοπαίδι

Αναχωρήσαμε το Σάββατο το πρωί από την Θεσσαλονίκη για το Άγιο Όρος όπου τιμάται ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου και με την ευκαιρία αυτής της μεγάλης εορτής να παρευρεθούμε στην παννυχίδα της Μονής Βατοπαιδίου.
Έπειτα από αρκετή ταλαιπωρία ξεκινήσαμε από την Ουρανούπολη με δεκάδες εκατοντάδες προσκυνητές που θα εισέρχονταν στο περιβόλι της Παναγίας προς τιμή της.
Φτάσαμε κατά τις 4 το απόγευμα και αφού μας καλοδέχτηκαν στο αρχονταρίκι της μονής, μας έδωσαν το καθιερωμένο κέρασμα και μετά το δωμάτιο ώστε να ξεκουραστούμε στο λιγοστό χρόνο που είχαμε στην διάθεση μας. Αφού μας ανακοινώθηκε το πρόγραμμα της μονής αναχωρήσαμε στο δωμάτιο για ολιγόλεπτη ξεκούραση.
Ο μικρός εσπερινός ξεκίνησε στις 4:30 και ακολούθως η τράπεζα. Ακριβώς στις 7 άρχισε η Ολονύκτια αγρυπνία χωρίς διακοπή, όπου οι ψαλμωδίες ήταν ιδιαίτερα χαρμόσυνες. Φέτος ο Ευαγγελισμός συνέπεσε με την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, οπότε το τυπικό ήταν περισσότερο εμπλουτισμένο και με ύμνους αφιερωμένους προς τον Τίμιο Σταυρό και με την προσκύνηση ενός μεγάλου τεμαχίου από τίμιο ξύλο που φυλάσσεται στην Μονή. Το καθολικό γεμάτο από ευλαβείς προσκυνητές, οι οποίοι αριθμούνταν ήδη πάνω από 650 και προερχόνταν από διάφορες χώρες (Ελλάδα, Κύπρο, Ιταλία, Γερμανία, Ρωσία, Ρουμανία, Σερβία, Βουλγαρία, Γεωργία κ.ά.), για να ασπασθούν την εικόνα της θαυματουργού Βηματαρίσσης και να λάβουν την χάρη Της. Ιδιαίτερα τίμησαν με την παρουσία τους, ο προεξάρχων της πανηγύρεως Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γλυφάδας κ.κ. Παύλος, αλλά και ο ηγούμενος της Μονής Χιλανδαρίου Γέροντας Μεθόδιος, ο οποίος σύμφωνα με την 800ετή παράδοση παρευρίσκεται κάθε χρόνο στην πανύγηρη της Ιεράς Μονής.
Στον δεξιό χορό έψαλλαν ο π. Στέφανος των Δανιηλαίων, μαζί με τον π. Θωμά και τον π. Φίλιππο από τους Θωμάδες, τον π. Σπυρίδωνα των Γερασιμαίων, ενώ στον αριστερό χορό έψαλλαν ο π. Αντίπας του Κελλίου της Αγίας Άννης και οι πατέρες από το Κελλί του Αγίου Νικολάου των Τυπογράφων από τις Καρυές μαζί με τους κοσμικούς ψαλτάδες Γεώργιο Κωνσταντίνου και Κώστα Λανάρα. Το όλο άκουσμα ήταν υπέροχο, μία μουσική πανδαισία. Επίσης στην Ακολουθία της λιτής η χορωδία των πατέρων της Μονής Βατοπαιδίου απόδωσε ένα εξαιρετικό μάθημα.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η αναφορά κατά την διάρκεια του κεράσματος στο συνοδικό της Μονής από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Γλυφάδας στην προσωπική του εμπειρία της επίσκεψης του στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου που είχε αποκομίσει, πριν 50 χρόνια και πλέον, ως φοιτητής της Θεολογικής Σχολής των Αθηνών. Με πολύ συγκίνηση αναφέρθηκε στην δύσκολη κατάσταση που είχε περιέλθει η Ιερά Μονή ως ιδιόρρυθμο Μοναστήρι την δεκαετία του 60, με μόλις 7 μοναχούς και λιγοστούς προσκυνητές. Αντικρίζοντας ο ίδιος σήμερα την πολυάριθμη συμμετοχή των πιστών στην μεγάλη εορτή, αλλά και των μοναχών και κληρικών, θαύμασε την ευλογία της Παναγίας, που προστατεύει το μοναστήρι και την ιερά αδελφότητά της.
Τις αυγινές ώρες της Κυριακής έγινε αγιασμός και λιτανεία, ενώ η Αρχιερατική Λειτουργία άρχισε στις 7 π.μ. και όλη η εορτή τελείωσε μαζί με την πανηγυρική τράπεζα και δέηση στις 1 μ.μ., δηλαδή συνολικά 18 ώρες. Στην Θεία Λειτουργία παρευρέθηκε και ο Πολιτικός Διοικητής του Αγίου Όρους κ. Αρίστος Κασμίρογλου, ενώ ήρθαν και άλλοι προσκυνητές, κελλιώτες από τις Καρυές, κ.ά. Στην Τράπεζα χρειάστηκε να παρατεθούν περίπου 1000 μερίδες και επειδή βέβαια δεν χωρούσε όλο αυτό το πλήθος των προσκυνητών στην Τράπεζα, επιστρατεύθηκαν και άλλοι παράπλευροι χώροι αλλά και χώροι εκτός της Μονής.
Λίγη ώρα αργότερα στις 4.30 μ.μ. ξεκίνησε ο εσπερινός και ακολούθησε το κτητορικό μνημόσυνο, στο οποίο παρίσταντο, εκτός από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Γλυφάδας κ.κ. Παύλο και τον Ηγούμενο της Ι.Μ. Χιλανδαρίου Μεθόδιο που βρίσκονταν ήδη στη Μονή και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κασσανδρείας κ.κ. Νικόδημος (ο οποίος μάλιστα το πρωί που βρισκόταν στην Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρας είχε τελέσει και δύο χειροτονίες μοναχών), ο εξ Ουκρανίας Επίσκοπος Λβοβ κ. Φιλάρετος, οι οσιολογιότατοι Ηγούμενοι των Ιερών Μονών Ξενοφώντος Αλέξιος και Παντοκράτορος Γαβριήλ και άλλοι Αγιορείτες μοναχοί. Όπως εδώ και εκαντοντάδες χρόνια κάθε χρόνο μετά την πανύγηρη μνημονεύονται οι κτήτορες και οι ευεργέτες της Μονής, ως αντίδωρο ευγνωμοσύνης, γιατί χωρίς την συμπαράστασή τους δεν θα υφίσταται σήμερα η Ιερά Μονή. Η Εκκλησία μας, όπως έγινε και λόγος από τους σεβαστούς Μητροπολίτες και τους Ηγουμένους, στην διάρκεια του κεράσματος, μετά τα κτητορικά, τιμά ιδιαίτερα τους προστάτες, ιδρυτές και ευεργέτες της, γιατί σε αυτούς ουσιαστικά οφείλεται η αρχή και η συνέχεια της πνευματικής και λατρευτικής ζωής ενός τόπου ή, στην περίπτωσή μας, ενός κοινοβίου.
Μετά ακολούθησε η βραδυνή Τράπεζα όπου οι προσκεκλημένοι ψάλτες της πανήγυρης που αναφέραμε πιο πάνω ψάλανε κατανυκτικούς ύμνους αφιερωμένους κυρίως στην Παναγία. Τέλος έγινε η Ακολουθία του Αποδείπνου και έτσι έκλεισε πανηγυρικώς ο κύκλος των εορτασμών του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της Σταυροπροσκυνήσεως στις 9:30 μ.μ.
Για εμάς τους απλούς προσκυνητές η συμμετοχή σε αυτήν την πανύγηρη προς τιμή του θαυμαστού γεγονότος του Ευαγγελισμού στο πρόσωπο της Παναγίας μάς γεμίζει με ιδιαίτερη χαρά και ευχαριστία. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τον Γέροντα Εφραίμ, Ηγούμενο της Ι.Μ. Βατοπαιδίου, αλλά και τους πατέρες για την αρχοντική φιλοξενία τους.
Η Παναγία μας να βοηθά και να μας σκεπάζει όλους.
Καμπούρης Στυλιανός και Γαϊτάνογλου Ιωάννης


περισσότερες φωτογραφίες: http://www.pemptousia.gr

2962 - Ο Πρωτεπιστάτης του Αγίου Όρους Γέροντας Μάξιμος Ιβηρίτης για τοΤάμα του Έθνους

 
Χαιρετισμός τοῦ Πρωτεπιστάτου Ἁγίου Ὄρους Ἄθω
Γέροντος Μαξίμου Ἰβηρίτου
εἰς την Ἡμερίδα μέ θέμα: «Τό Τάμα τοῦ Ἔθνους»
(Ἀθῆναι 18/31 Μαρτίου 2013).
 
Φιλόχρηστοι καί φιλοπάτριδες Ἕλληνες-Πανέλληνες,
 
Εἶναι εἰς ὅλους γνωστόν ὅτι εἰς τὸν καιρὸν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 σύσσωμον τό Ἔθνος ἐξεσηκώθη προς ἀποτίναξιν τοῦ βαρβαρικοῦ ζυγοῦ. Τοῦτο ἀναγράφεται καί εἰς τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 1786/1970 Ἐγκύκλιον τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἀναγνωσθεῖσαν ἐπ᾿ Ἐκκλησίας τῇ 3.1.1971.
Λέγει δέ αὕτη, ὅτι «Οἱ Πατριάρχαι, οἱ ἐπίσκοποι, οἱ παπάδες, οἱ καλόγηροι, οἱ διδάσκαλοι, οἱ ἔμποροι, οἱ ἀρματολοί, οἱ κέφτες, οἱ ὁπλαρχηγοί, οἱ πλοίαρχοι, οἱ πυρποληταί … πάντες ὑπῆρξαν ἄνδρες πίστεως, ἡ δέ πίστις ὥπλιζεν αὐτούς δι᾿ ὑπομονῆς, δι᾿  ἐλπίδος, δι᾿ εὐψυχίας, διὰ πνεύματος θυσίας» (βλ. σελ. 10, 11).
Ὑπό τοιούτου πνεύματος θυσίας ἐνεφορεῖτο καὶ ὁ ἀοίδιμος Πατριάρχης τοῦ Γένους Ἐθνοϊερομάρτυς Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Ε΄, ὅστις πρῶτος ἐξ ὅλων προσέφερε τὸ μαρτυρικὸν αἷμα του καί ἐπότισε τό δένδρον τῆς ἐλευθερίας.
Ἡ χορεία τῶν ἱερῶν τούτων ἀγωνιστῶν, μέ πρωτεργάτην τόν θρυλικόν Γέρον τοῦ Μοριᾶ, ἐζήτησαν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ χάριν ἀπὸ τὸν Σωτῆρα Χριστόν καί ἔδωσαν ὑπόσχεσιν μετά τήν ἀπελευθέρωσιν νὰ ἀνεγείρουν ἐπ᾿ ὀνόματί του εἰς τήν «καθέδραν τῆς Κυνερνήσεως», μεγαλοπρεπῆ Ἱερόν Ναόν.
Τήν προγονικήν ταύτην παρακαταθήκην τήν υἱοθέτησε τήν 31.7.1829 ἡ Δ΄ Ἐθνοσυνέλευσις τῶν Ἑλλήνων μέ τό Η΄ Ψήφισμα, τό ὁποίον ὑπέγραψεν ὁ ἔνδοξος Ἐθνάρχης τῶν Ἑλλήνων Ἰωάννης Καποδίστριας. Ἀλλά τό ἔργον τοῦ μεγάλου ἐκείνου Κυβερνήτου τῆς Ἑλλάδος, ὅστις ἠθέλησε νὰ θεμελιώσῃ τόν κοινωνικόν καί πολιτικόν βίον τοῦ νέου Ἑλληνικοῦ Κράτους ἐπί τῆς ὀρθοδόξου θρησκευτικῆς καί ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως τοῦ Ἔθνους διεκόπη ἀποτόμως, ὅτε τήν 27 Σεπτεμβρίου 1831 ἐδολοφονεῖτο εἰς τό Ναύπλιον πρό τοῦ Ἱ. Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος, καθ᾿ ἥν ὥραν μετέβαινεν εἰς την Θείαν Λειτουργίαν.
Ἔκτοτε τό ἐθνικόν τοῦτο μνημεῖον, δέν κατέστη δυνατόν νά ὑλοποιηθῇ, καίτοι ἐπεχειρήθη πρό 45 ετίας περίπου. Αἱ ὁραταί καὶ ἀόρατοι δυνάμεις, αἵτινες ἀνέκαθεν πολεμοῦν τήν Ἑλληνορθοδοξίαν, ἠμπόδισαν καί συνεχίζουν νά ἐμποδίζουν πάντί σθένει τό μεγαλεπήβολον τοῦτο ἔργον τοῦ φιλοτίμου ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὅμως καιρός παντί πράγματι!
Κατά τήν εὔσημον καί πανίερον ταύτην ἡμέραν καλούμεθα ἅπαντες εἰς ἐθνικόν προσκλητήριον. Ἐλήλυθεν ἡ ὥρα νὰ συνεργασθοῦν ἐπί τέλους Κράτος καί Ἐκκλησία διά τήν ἐκπλήρωσιν τῆς μεγάλης ἐκείνης ὑποσχέσεως. Διερμηνεύων καὶ τὰ συναισθήματα ὅλων τῶν Ἱερῶν Μονῶν, πατέρων καὶ ἀδελφῶν τῆς Πολιτείας τοῦ Ἄθω, φρονοῦμεν ὅτι ἡ θέσις ἐπιβάλλεται νὰ εἶναι λίαν περίοπτος καὶ δεσπόζουσα καὶ ὡς τοιαύτη ἐνδείκνυται μόνον τὸ Ἀττικὸν Ἄλσος. Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστός εἶναι μακρόθυμος καί πολυέλεος· εἶναι ὅμως καί ἀδέκαστος κριτής. Ἀδέκαστος κριτής εἶναι καί ἡ ἱστορία. Εὐχόμεθα ἡ σημερινή Ἡμερίς νὰ στεφθῇ μέ ἐπιτυχίαν· ἡ δέ χάρις τῆς Ἀθωνιτίσσης Ὑπεραγίας Θεοτόκου νὰ σκέπῃ ὑμᾶς ἅπαντας. Ἀμήν !

2961 - Ο Ηγούμενος της Ι.Μονής Κουτλουμουσίου στην Ι.Μητρόπολη Κιλκισίου



Για την Romfea.gr, Χρήστος Καναρόπουλος
Μέσα σε κλίμα θρησκευτικής κατάνυξης τελέστηκε ο τέταρτος κατανυκτικός Εσπερινός στην Ιερά Μητρόπολη Πολυανής και Κιλκισίου, την Κυριακή της Σταυροπροσκηνήσεως, 6 Απριλίου 2013, στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πολυανής και Κιλκισίου κ. Εμμανουήλ.
Ομιλητής της πνευματικής ομιλίας που ακολούθησε κατά την διάρκεια του Εσπερινού ήταν ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους πανοσολογιώτατος αρχιμανδρίτης Χριστόδουλος, ο οποίος ανέπτυξε περιεκτικά και ουσιαστικό το θέμα: «Η παρουσία και οι μορφές του κακού στον κόσμο».
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Εμμανουήλ ευχαρίστησε θερμά τον Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου για την αποδοχή της πρόσκλησης να παραστεί στο Κιλκίς για ακόμη μια φορά και να γεμίσει τις καρδιές των πιστών με λόγο πνευματικό, λόγο αγάπης και ενίσχυσης.
«Το θέμα μου είναι η παρουσία, οι μορφές και φύση του κακού. Το κακό είναι ένα πρόβλημα φιλοσοφικό, κοινωνικό, προσωπικό. Όμως, μη σας πιάνει κατάθλιψη. Δεν σκοπεύω να δώσω στο κακό αξία και μέγεθος. Σκοπεύω μάλλον να κάνω κάποιες διευκρινήσεις για το τι είναι καλό και τι είναι κακό στη ζωή μας, έτσι ώστε να ζούμε πιο αληθινά, και να μην αφήνουμε το ψέμα να ριζώνει και να δουλεύει μέσα μας» είπε στην αρχή της ομιλίας του ο Ηγούμενος π. Χριστόδουλος ενώ σε άλλο σημείο της μεστής ομιλία του ανέφερε: «Υπάρχει ένας νόμος πνευματικός: όσο η ψυχή απομακρύνεται από τη ζωή, τόσο πλησιάζει το θάνατο. Ζωή ο Θεός, στέρηση της ζωής ο θάνατος. Με την αλλοτρίωση μας από τον Θεό, εξαιτίας της πονηρίας και του εγωισμού μας, εμείς οι ίδιοι κατασκευάζουμε το δικό μας θάνατο. Όπως λέει στον Μεγάλο Κανόνα ο άγιος Ανδρέας Κρήτης, όσο κι αν μας περιβάλλουν άγρια θηρία, εμείς γινόμεθα δήμιοι της ψυχής μας. Η κατάσταση αυτή προκαλεί πόνο, και αγωνία και ανασφάλεια. Οι αρνητικές αυτές εμπειρίες, ο πόνος, η αγωνία, το άγχος, η ανασφάλεια, μας χτυπούν ένα καμπανάκι. Εάν τις αξιοποιήσουμε, μπορεί να αναζητήσουμε και να ξαναβρούμε τον εαυτό μας, και με την μετάνοια να επιστρέψουμε στον Θεό. Μπορεί όμως, αντ’ αυτού, να γαντζωνόμεθα ακόμη περισσότερο από τα υλικά αγαθά, να γινόμεθα περισσότερο κακοί, περισσότερο ιδιοτελείς, περισσότερο μίζεροι και αφιλάνθρωποι. Το τι θα κάνουμε, εξαρτάται από τη δική μας διάθεση, τη δική μας προαίρεση».
«Οφείλουμε να το ομολογήσουμε: οι προτεραιότητες μας δεν είναι αυτές που παραγγέλει ο Χριστός. Ο Χριστός μακαρίζει την πτωχεία, αλλά εμείς την ξορκίζουμε σαν κακό. Κι ό,τι ακούμε στην Εκκλησία ή στους βίους των αγίων, μαρτύρων και οσίων, το θαυμάζουμε μεν, αλλά θέλουμε να είναι μακριά από μας. Θα μπορούσε ποτέ μια μητέρα να ενθαρρύνει το παιδί της στο μαρτύριο; Όχι δα, δε ζητά από μας Θεός να γίνουμε μάρτυρες ή όσιοι! Αυτά είναι για μεμονωμένα άτομα, τα οποία ο Θεός έχει εκλέξει, όχι για μας» είπε ο π. Χριστόδουλος.
Περισσότερα: http://www.romfea.gr

2960 - Ο Χριστιανισμός απέναντι στην οικονομική κρίση



ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΣΑΠΑΚΗ
Το επίκαιρο αυτό θέμα ανέπτυξε στο Πνευματικό Κέντρο της Ι. Αρχιεπισκοπής Κρήτης ο Αγιορείτης πατριώτης μας, ιερομόναχος π. Αντύπας, προσκεκλημένος από το Σύλλογο "Φίλοι του Αγίου Όρους" Ηρακλείου την Κυριακή 18 Μαρτίου, παρουσία του Αρχιεπισκόπου μας κ.κ. Ειρηναίου, σε μια αίθουσα κατάμεστη από πλήθος κόσμου, με τα εξής περιληπτικά λόγια:
Ιερομόναχος π. Αντύπας Αγιορείτης
Θα πρέπει όλοι μας και σαν άτομα άλλα και σαν έθνος να υπομείνουμε καρτερικά, με γενναιότητα και ελπίδα στο Θεό, τα όσα επισώρευσε η οικονομική κρίση που δημιούργησαν οι ξένοι αλλά και οι εγχώριοι παράγοντες, προφανώς όχι για να βοηθήσουν την πατρίδα μας, αλλά για να τη λεηλατήσουν, να τη ρημάξουν, να την κλέψουν, να την πτωχεύσουν, να την ταπεινώσουν και τέλος να την εξαφανίσουν, όσο κι αν φαίνονται τα λεγόμενα υπερβολικά.
Ο Θεός
Αλλά πριν δούμε αν αυτό είναι εφικτό σε αυτούς, υπάρχει και ο Θεός που αυτοί δεν υπολογίζουν και ο οποίος αγαπά - είναι υπερβέβαιο - την Ελλάδα μας. Οι εμπνευστές και δημιουργοί της κρίσης κατά κανόνα είναι ανθέλληνες, άθεοι και σφοδροί πολέμιοι του Χριστιανισμού και ιδιαίτερα της Ορθοδοξίας. Είναι αυτοί που προσπαθούν να επιβάλλουν μια παγκόσμια κυβέρνηση, μια παγκόσμια κυριαρχία, μια οικονομία, με ένα νόμισμα και γιατί όχι μία θρησκεία. Την παγκοσμιοποίηση! Τη νέα εποχή! Λογαριάζουν, όμως, χωρίς τον ξενοδόχο, που είναι ο Θεός! Η γη δεν είναι δική τους, ούτε οι άνθρωποι το κοπάδι τους.
Οι αφανείς και κρυμμένοι Άγιοι
Το σοβαρό εμπόδιο γι’ αυτούς είναι το μικρό ποίμνιο, εκείνοι οι λίγοι, οι αφανείς και κρυμμένοι Άγιοι, που προσπαθούν μέσα σε αυτά τα δύσκολα χρόνια να φυλάξουν με ακρίβεια τις εντολές του Θεού και να ζήσουν σύμφωνα με την αλήθεια του Ευαγγελίου. Αυτούς φοβούνται, τους σύγχρονους Αγίους, από τους οποίους έχει ακόμα, Δόξα τω Θεώ, η πατρίδα μας, που με τις δυνατές προσευχές τους δυσκολεύουν τις δυνάμεις του σκότους στην υλοποίηση των καταχθόνιων σχεδίων τους. Μας χλεύασαν, μας περιγέλασαν, μας ταπείνωσαν, ιδιαίτερα οι Γερμανοί "φίλοι μας", που προφανώς, έστω και αργά, εκδικούνται την ταπείνωση και την ήττα που υπέστησαν κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, εν πολλοίς από την θαρραλέα αντίσταση του ελληνικού λαού και ιδιαίτερα της λεβεντογέννας, αγιοτόκου και ηρωοτόκου Κρήτης μας! Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά ήρθε η εποχή που προφήτεψε ο αγιασμένος Παΐσιος, «θα έχετε κυβέρνηση και θα είναι σαν να μην έχετε», διότι πράγματι μας κυβερνούν δυστυχώς οι ξένες δυνάμεις! Η τρόικα!
Απελπισία
Με την απειλή της ολοκληρωτικής πτώχευσης, πείνας και χρεωκοπίας, φέρνουν τον κόσμο σε τέλεια απελπισία, σε κατάσταση πανικού μη στερηθεί και αυτόν τον επιούσιο άρτο. Η Ελλάδα, η κοιτίδα του πολιτισμού, η πατρίδα της φιλοσοφίας, της ποίησης, των τεχνών και των επιστημών, που τόσα πολλά προσέφερε στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, χτυπήθηκε πρώτη! Η Ελλάδα μας θυσιάστηκε πρώτη προς όφελος των τραπεζών και οι Έλληνες έσωσαν τις ευρωπαϊκές τράπεζες και το ΔΝΤ! Την Ορθοδοξία μας θέλουν να χτυπήσουν!!
Κατάθλιψη
Η κατάθλιψη κατάντησε η εθνική νόσος και το χειρότερο αυξήθηκαν οι αυτοκτονίες, καθώς οι αυτόχειρες έφτασαν δυστυχώς τους 2.000 σε 2 χρόνια! Ποιος χρεωμένος και ποιος πεινασμένος θα σκεφτεί την εθνική κυριαρχία, που έτσι και αλλιώς τη χάσαμε; Ποιος θ’ ανησυχήσει για το Αιγαίο ή τη Μακεδονία; Ποιος θα θυμηθεί το Καστελόριζο; Ποιός θα στεναχωρηθεί για τον ορυκτό πλούτο και τα πετρέλαια, που έχει, όπως λένε οι ειδικοί, σε αυτάρκεια η πατρίδα μας και που θα μοιραστούν προς ίδιον όφελος Γερμανοί και Αμερικανοί;
Η ευθύνη
Λίγο ψωμί ζητά ο Έλληνας, εκεί τον οδήγησαν για να κάμψουν το φρόνημά του, μα εύλογα θα διερωτηθεί κάποιος: Εμείς δε φταίμε σε τίποτα, ώστε να φτάσουμε σε αυτήν την κατάσταση; Δεν έχουμε καθόλου ευθύνη για την κατάντια μας; Βεβαίως και έχουμε και μεγάλη μάλιστα. Το κάστρο έπεσε, δυστυχώς, από μέσα στα χέρια των εχθρών. Εμείς ανοίξαμε τις πόρτες και σκάψαμε το λάκκο μας, και η ουσία της υπόθεσης είναι ότι αυτή η κρίση είναι κρίση αποτελέσματος συγκεκριμένων επιλογών.
Οι πολιτικοί
Πρώτο ζήτημα, αν θέλετε, είναι το γεγονός ότι η πολιτική έδωσε τα πρωτεία στη οικονομία. Είχαμε μια νίκη της οικονομίας επί της πολιτικής. Οι πολιτικοί παραιτήθηκαν από το να ρυθμίζουν τα ζητήματα της ζωής, και άφησαν τους νόμους του κέρδους και της αγοράς ως να είναι φυσικοί νόμοι και αυτορυθμίζονταν! Μεγάλο λάθος! Τον αληθινό άνθρωπο, την προσωπικότητά του, το πρόσωπο του Θεού, το θυσίασαν στις σκοπιμότητες και στη λατρεία του κέρδους!
Τα δανεικά
Το δεύτερο ζήτημα, που θα προσθέσουμε εμείς, είναι ότι τα δανεικά με τα οποία ζούσαμε τόσα χρόνια τώρα δεν πήγαιναν στην ανάπτυξη και την αξιοποίηση των φυσικών πόρων και για το κοινό συμφέρον, αλλά πήγαιναν στις τσέπες των επιτήδειων πολιτικών, φίλων και μη, όπως αλληλοκατηγορούνται οι πολιτικοί μας, καθώς και στο κομματικό και ατομικό συμφέρον και όχι στο εθνικό.
Για το χρήμα
Από την άλλη, ο νεοέλληνας έγινε υπερκαταναλωτικός. Στο βωμό της καλοπέρασης θυσίασε το φιλότιμο, την ανθρωπιά, το λόγο τιμής, τον κόπο, την εντιμότητα, την αξιοπρέπεια και την αλληλεγγύη. Στη λατρεία του χρήματος θυσίασε την πατρίδα, την οικογένεια, αρχές και παραδόσεις. Θυσίασε την ίδια την πίστη του στο Θεό των πατέρων του, θυσίασε ακόμη την αγάπη και την αλληλεγγύη προς τον πλησίον, που έγινε ξένος και άγνωστος, έστω και αν κατοικούσε στο διπλανό διαμέρισμα. Λίγο ο ένας, λίγο ο άλλος, ξεφύγαμε βίαια από τη σωστή πορεία. Όταν δε βαδίζουμε το φωτεινό δρόμο του Ευαγγελίου, επόμενο είναι να πέσουμε σε σκοτεινά μονοπάτια, επόμενο είναι και το κράτος να βαδίζει στην καταστροφή.
Απότοκος λοιπόν της πνευματικής κρίσης είναι η οικονομική κρίση, η πείνα και η εξαθλίωση, από την οποία, αν το θελήσουμε, μπορούμε να βγούμε, όταν προσέξουμε στο εξής και αλλάξουμε πορεία, διορθώνοντας όλοι μας συμπεριφορές, νοοτροπίες και καταστάσεις. Περιφρονήσαμε όσο τίποτα να φανούμε αλληλέγγυοι στο διπλανό μας, φροντίζοντας μόνο και μόνο το ατομικό μας συμφέρον!
Η "δίκη"
Η κρίση είναι ελληνική λέξη και σημαίνει "δίκη". Έως τώρα οι ευρωπαϊκοί λαοί χρησιμοποίησαν τη λέξη "δίκη" αντί για τη λέξη "κρίση". Η αποστασία των ανθρώπων από το Θεό και η κατάργηση των 10 εντολών προκάλεσαν αυτήν την κρίση και ο Θεός την επέτρεψε ώστε να ξυπνήσει τους ανθρώπους, να τους κάνει ενσυνείδητους, πνευματικούς και να τους γυρίσει προς Εκείνον.
Δοκιμασία
Αν εμείς τουλάχιστον οι λεγόμενοι ορθόδοξοι χριστιανοί θεωρήσουμε και αυτήν την κρίση ως "θεία δίκη", αν τη θεωρήσουμε σαν μια δοκιμασία που επέτρεψε ο καλός Θεός για το καλό μας, τότε είναι βέβαιο πως θα τα καταφέρουμε να την αντιμετωπίσουμε με θάρρος και ανδρεία! Διαβεβαιώνει ο ίδιος ο Κύριος και είναι επίσης βέβαιο πως οι δοκιμασίες και οι παντός είδους πειρασμοί έχουν παιδαγωγικό χαρακτήρα και είναι έκφραση της αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο. Να τι λέει επ’ αυτών ο Ιερός Χρυσόστομος: «Ο Θεός, θέλοντας να καταστήσει την ψυχή κατάλληλη για την αρετή και τη στύφει και στο χωνευτήριο τη ρίχνει και στη δοκιμασία των πειρασμών την παραδίδει, για να τονώσει τους αδιάφορους και διαλυμένους και να γίνουν οι αδόκιμοι περισσότερο δόκιμοι και ακατανίκητοι από τις επιβουλές των δαιμόνων και τις παγίδες του διαβόλου και όλοι πάρα πολύ ικανοί για την υποδοχή των μελλοντικών αγαθών. Άνθρωπος», λέγει, «απείραστος είναι αδόκιμος». Και ο Παύλος πάλι λέγει ότι «η θλίψη φέρνει υπομονή και η υπομονή τη δοκιμή» και οπωσδήποτε θ’ αξιωθείς της μεγάλης δωρεάς του Θεού, φτάνει με ευχαρίστηση να υπομένεις τα κακά που σου έρχονται σαν ευλογία, όπως ο Ιώβ, που τελικά δικαιώθηκε!
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ
Πειρασμοί και δοκιμασίες
Οι πειρασμοί λοιπόν και οι δοκιμασίες οπωσδήποτε θα έρθουν και είναι ανάγκη να είμαστε έτοιμοι να τους αντιμετωπίσουμε, με την προσευχή πρωτίστως. Οι πειρασμοί είναι εξίσου ωφέλιμοι για μας. Φτάνει να τ΄ αντιμετωπίσουμε και να τ΄ αξιοποιήσουμε σωστά, όπως τονίζει και ο Ρώσος Άγιος Μακάριος της Όπτινα. Θα ήταν παράλειψη να μην ακούσουμε και το δικό μας φωτισμένο όσιο Παΐσιο τι έλεγε για τους πειρασμούς «Με τους πειρασμούς, αν τους αξιοποιήσουμε σωστά, δίνεται η ευκαιρία, επειδή πολλές φορές η ζωή μας είναι αντιευαγγελική, να γίνει "ευαγγελική"». Όταν δοκιμάζει κανείς τους πειρασμούς, διαπιστώνει την αδυναμία του, ταπεινώνεται και έτσι ελκύει τη χάρη του Θεού. Χωρίς την παραχώρηση του Θεού δεν παιδεύεται ο άνθρωπος και τούτο γίνεται για να μετανοήσει και να ωφεληθεί η ψυχή του. Έτσι ο καλός Θεός με πικρά φάρμακα δίνει την υγεία της ψυχής μας. Ο ίδιος είπε: «Ζητείται πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν», και σίγουρα δεν είπε ψέματα. Αυτό είναι και κατά τον π. Παΐσιο το βαθύτερο νόημα της ζωής: Η σωτηρία της ψυχής μας! Αν κάνουμε έτσι, είναι βέβαιο ότι καθημερινά θα βλέπουμε θαύματα. Καθημερινά θα βλέπουμε λύσεις, καθημερινά θα βλέπουμε να μας έρχονται αγαθά. Γεμάτη και η ιστορία της πατρίδας μας από τέτοιες θείες επεμβάσεις. Αλήθεια, πόσα δεν πέρασε στη μακραίωνη ιστορία της!
«Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει» και τα τέκνα της ζουν και θα ζουν, όταν βεβαίως αγαπούν την πατρίδα μας, είναι κοντά στον Χριστό και μέσα στην Εκκλησία Του και στη ζεστή οικογένειά του!
«Η Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα θα ήταν όπως ένα παιδί χωρίς πιστοποιητικό γέννησης» (Βαλερί Ζισκάρ Ντεστέν)... Η Ελλάδα μπορεί να ζήσει και μόνο με την ιστορία της, τις παραδόσεις και την ορθόδοξη πίστη της. Τα τέκνα της άλλωστε είναι φιλότιμα και εργατικά. Δεν είναι όπως τα παρουσιάζουν οι μισέλληνες «τέκνα μισητά, τεμπέληδες, διεστραμμένα και διεφθαρμένα!».
ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ
Πρέπει να πιστεύουμε
Η μείωση της έντασης και του στρες επιτυγχάνεται με την αύξηση της χριστιανικής πίστης και χριστιανική πίστη σημαίνει απόλυτη εμπιστοσύνη στο έλεος, στην πρόνοια και την αγάπη του Θεού, που δημιούργησε και κυβερνάει τον κόσμο. Απόλυτη πεποίθηση πως «εκείνος μεριμνά και φροντίζει για όλη τη δημιουργία και ιδιαίτερα τον άνθρωπο. Μας παιδαγωγεί ο Θεός και με τα αντίθετα από εκείνα που εμείς θέλουμε και επιθυμούμε. Ο ιερός Χρυσόστομος μάς βεβαιώνει ότι όλα τα επιτρέπει ο δίκαιος και πανάγαθος Κύριος για το συμφέρον της ψυχής μας. Στηρίξου λοιπόν στο έλεος , στην αγάπη και την πρόνοια του Θεού. Ο πνευματικός άνθρωπος, που είναι απορροφημένος από τα ουράνια και τα θεία, ούτε ανησυχεί, ούτε στεναχωριέται. Όποιος ακουμπάει και στηρίζεται στον Ιησού είναι ειρηνικός και ασφαλής και αισιόδοξος. Να ποιος θα μας βοηθήσει στη δύσκολη αυτή ώρα, να ποιος θα μας συμπαρασταθεί, να και η μοναδική θεραπεία της κρίσης και η αποτελεσματική αντιμετώπισή της. Να η λύση των προβλημάτων, που ως μη όφειλε αυτή επισώρευσε. Ας τα αφήσουμε όλα στην πρόνοια και την αγάπη του Θεού.
Προσευχή
«Σήμερα, που όλοι γονατίσαμε και δεν υπάρχει ελπίς, θα επέμβει ο Θεός», διαβεβαιώνει ο σοφός και προορατικός π. Παΐσιος. Μόνο, παρακαλώ, αδελφικά να αυξήσουμε τις προσευχές, κλήρος και λαός, να δώσει ο Θεός τη λύση, μιας και οι λύσεις που πρότειναν "ημέτεροι και ενάντιοι" απέτυχαν . Ας γονατίσουμε και ας παρακαλέσουμε με πόνο ν’ αναδείξει ο Θεός των πατέρων μας νέους άξιους ηγέτες που θα αγαπούν τον Χριστό, την οικογένεια και την Ελλάδα, της οποίας, όπως λέγει ο λαϊκός ποιητής, «το μεγαλείο βασίλεμα δεν έχει»! Φτάνει πια ο εμπαιγμός, φτάνει πια η προδοσία, φτάνει πια η ψευτιά, φτάνει πια η κλεψιά, φτάνει πια η ατιμία! Δε μας χρειάζεται η τρόικα. Η Αγία Τριάς μάς χρειάζεται και πιστά τέκνα Αυτής και πατριώτες για να μας κυβερνήσουν. Σημειώστε, παρακαλώ, τούτο τον υπέροχο λόγο του αβά Ησυχίου! «Άφησε το παρελθόν στο έλεος του Θεού, το παρόν εις την αγάπη του και το μέλλον εις την πρόνοιά του».
Μετά τα Πάθη, το Γολγοθά και τη Σταύρωση έρχεται η Ανάσταση!!