Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2012

2054 - Ιωάσαφ ιερομόναχος Καυσοκαλυβίτης

Ιωάσαφ ιερομόναχος Καυσοκαλυβίτης (1870-1938)
(Φωτογραφία: Αυτοπορτρέτο)
***
O ιερομόναχος Iωάσαφ, κατά κόσμον Παναρίνης Λάζαρος,
γεννήθηκε στην Κορυτσά το έτος 1870,
εκάρη μοναχός στα Καυσοκαλύβια το 1888,
στη συνοδεία των περίφημων Ιωασαφαίων ζωγράφων,
και χειροτονήθηκε ιερομόναχος το 1891.
Ήταν ο κατ’ εξοχήν φωτογράφος της συνοδείας.
Οι μοναχοί της, εκτός του εργοχείρου τους, κάλυψαν φωτογραφικά και άλλες ανάγκες: πρόσωπα μοναχών, επισκέψεις επισήμων στα Kαυσοκαλύβια, την Kερασιά και τη Μεγίστη Λαύρα.


Ο ιερομόναχος Ιωάσαφ, της συνοδίας των Ιωασαφαίων, συνέταξε το 1915 τον κατάλογο της βιβλιοθήκης της Ιεράς Σκήτης των Καυσοκαλυβίων (βλέπε εδώ).
Γράφει γι αυτόν ο ιερομόναχος Μάξιμος ο Καυσοκαλυβίτης:
Το κοσμικό όνομα του Ιωάσαφ, πνευματικού της Καλύβης των Ιωασαφαίων, ήταν Λάζαρος Σ. Παναρίνης, και είχε γεννηθεί στην Κορυτσά το 1870. Ο πατέρας του ήταν ξυλουργός και είχε εργαστεί στο Άγιον Όρος, χρησιμοποιώντας τον γιό του ως βοηθό. Ο Ιωάσαφ εγκαταβίωσε στα Καυσοκαλύβια, στη συνοδεία των Ιωασαφαίων, όπου το 1888 εκάρη μοναχός, και το 1891 χειροτονήθηκε ιερομόναχος, ενώ του απονεμήθηκε και το οφφίκιο του πνευματικού. Ασχολήθηκε με την αγιογραφία και με την ψαλτική, ως δε απόφοιτος του Σχολαρχείου αντέγραψε χειρόγραφα, αλλά βοήθησε και τον Ευλόγιο Κουρίλα, μετέπειτα Μητροπολίτη Κορυτσάς, να συντάξει τον κατάλογο των χειρογράφων κωδίκων της Σκήτης. Ασχολήθηκε επίσης με την φωτογραφία, και διατηρούσε πλήρες φωτογραφικό εργαστήριο, ενώ το αρχείο και οι σημειώσεις του παρέχουν σημαντικό υλικό για τους πατέρες και την ιστορία της Σκήτης, κατά τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα. Αναδείχθηκε σε Γέροντα της Καλύβης των Ιωασαφαίων, και εκοιμήθη στις 22 Μαϊου 1938, σε ηλικία 68 ετών.

2053 - Αγιορειτικόν Περιοδικόν «Ο Άθως», 1928



Τύποις έκδοσις των εν Άθω και ιδία των της
Μονής Μεγίστης Λαύρας Χειρογράφων
ανεκδότων κωδίκων
***
Εκδιδόμενον υπό
του ιατρού
***
ΑΛΦΑΒΗΤΑΛΦΑΒΗΤΟΣ
ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ


2052 - Ουρές για το «Άξιον Εστι»



 ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ 16/10/2012 
Από τα χαράματα και έως τη 1 μετά τα μεσάνυχτα πιστοί απ' όλη τη χώρα, αλλά και από το εξωτερικό -ακόμη και ετερόδοξοι- σχηματίζουν μια τεράστια ουρά μέσα στην εκκλησία, η οποία πολλές φορές φτάνει ακόμη και μέχρι την πύλη του ναού, και περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους για να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ιερέων του ναού, ο μέσος όρος παραμονής στην ουρά κυμαίνεται αυτές τις πρώτες μέρες του προσκυνήματος από μισή έως και μία ώρα.
Όπως ανέφεραν ακόμη στον «Α» ιερείς του ναού, ο περισσότερος κόσμος προσέρχεται στο ναό τις πρωινές ώρες και αργά το βράδυ, ενώ το μεσημέρι (από τις 3 μ.μ. και μέχρι λίγο μετά τις 5 μ.μ.) η προσέλευση μειώνεται, με αποτέλεσμα να χρειάζεται και αρκετά λιγότερη ώρα παραμονής στην ουρά. Εγκυοι, μητέρες με μικρά παιδιά στην αγκαλιά, άτομα σε πολύ προχωρημένη ηλικία, καθώς και ασθενείς παίρνουν προτεραιότητα και προσκυνούν το «Αξιον Εστί», χωρίς να χρειάζεται να πάρουν θέση στην ουρά. Μετά το προσκύνημα στην εικόνα δίνεται από το διάκονο του ναού στον κάθε πιστό μια μικρογραφία σε χαρτί του «Αξιον Εστί», ενώ, σύμφωνα με τους ιερείς, οι περισσότεροι από τους προσκυνητές είναι νέοι σε ηλικία, κάτω από 35 ετών. Πρέπει να σημειωθεί ακόμη ότι αύριο στις 9.30 το βράδυ και μέχρι τις πρωινές ώρες θα τελεστεί αγρυπνία στο ναό, την οποία θα τελέσουν Αγιορείτες πατέρες.
Ελληνες και αλλοδαποί
Άτομα από ολόκληρη την Ελλάδα προσέρχονται καθημερινά για να προσκυνήσουν τη θαυματουργή εικόνα «Αξιον Εστί». Πολλοί πιστοί έχουν καταφτάσει από την Αθήνα και την Πελοπόννησο, ενώ δεν είναι λίγοι οι προσκυνητές από τη Σάμο, τη Ρόδο, την Κρήτη, τα άλλα νησιά του Αιγαίου, ακόμη και την Κύπρο.
Επίσης, μέχρι στιγμής την εικόνα έχουν προσκυνήσει πολλοί Ρώσοι, Σέρβοι και Βούλγαροι, ενώ δε λείπουν και οι ετερόδοξοι, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι καθολικοί. Μάλιστα, χτες επισκέφτηκε τον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου και προσκύνησε την εικόνα ομάδα καρδιναλίων από την Ιταλία.

2051 - Άξιον Εστι: «Το νιώθουμε! Πιστεύουμε! Θέλουμε να πάρουμε δύναμη από την Παναγία»



του Νίκου Πιτσιακίδη
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 17/10/2012

Νεαρά πρόσωπα που δεν φωτίζονται από την άψυχη λάμψη ενός υπολογιστή, αλλά από το ιερό φως της θαυματουργής εικόνας «Αξιον Εστί». Θα μπορούσαν να κάθονται σε ένα καφέ με την παρέα τους ή να σερφάρουν στο διαδίκτυο. Ωρα 3 το μεσημέρι και ο ναός του Αγίου Δημήτριου στη Θεσσαλονίκη είναι γεμάτος νέο κόσμο, που περιμένει καρτερικά να προσκυνήσει την ιερή εικόνα και να ζητήσει τη βοήθεια της Παναγίας.
«Η Παναγία έρχεται όταν υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος για την Ελλάδα. Την προηγούμενη φορά ήταν ο σεισμός στην Αθήνα. Τώρα ήρθε γιατί η χώρα μας περνάει μια ακόμη δοκιμασία. Βλέπετε τι γίνεται γύρω μας με την κρίση» λέει στη «δημοκρατία» ο νεαρός Χρυσοβαλάντης Κάλτσος. Μαζί με τον φίλο του προτίμησαν απ' οτιδήποτε άλλο να πάνε στην εκκλησία, για να αντλήσουν δύναμη από την Παναγία. «Το νιώθουμε. Πιστεύουμε. Αυτό μας έκανε να έρθουμε εδώ. Δεν υπάρχει κάποιος άλλος λόγος» λέει ο φίλος του Δημήτρης Δοντσόπουλος. «Το μόνο που θέλουμε να ζητήσουμε είναι να μας δίνει η Παναγία υγεία και δύναμη» τονίζουν οι δύο νεαροί και μπαίνουν στον Αγιο Δημήτριο για να προσκυνήσουν. 
Το ένα νεαρό πρόσωπο διαδέχεται το άλλο. Οι νέοι της Θεσσαλονίκης υποδέχτηκαν θερμά την εικόνα, κάτι που δεν περνά απαρατήρητο.
Μόλις έμαθε ότι η εικόνα «Αξιον Εστί» ήρθε στη Θεσσαλονίκη, η 25χρονη Δήμητρα Παπαχατζή δεν έχασε χρόνο. «Οταν βρισκόταν η εικόνα στην Αθήνα το 1987, η μητέρα μου ήταν έγκυος σ' εμένα και είχε πάει να προσκυνήσει. Πιστεύω ότι την είχε βοηθήσει τότε. Δεν ξέρω αν είναι κάποια εσωτερική ανάγκη, αλλά εγώ πιστεύω στην Παναγία. Ηρθα να μου δώσει λίγη δύναμη. Θέλω να είμαι καλά και να μπορέσω να ανταποκριθώ στις σπουδές μου» λέει στη «δημοκρατία» η Δήμητρα και το πρόσωπό της λάμπει.
Σκύβουν με ευλάβεια και προσεύχονται σιωπηλά
Υπάρχουν στιγμές που η ουρά που σχηματίζουν οι πιστοί στον Αγιο Δημήτριο φτάνει από την είσοδο του ναού μέχρι το ιερό. Ολοι είναι εκεί. Ηλικιωμένοι, άντρες και γυναίκες, έγκυες, μητέρες με τα παιδιά τους, γιαγιάδες και παππούδες με τα εγγόνια τους. Παρά τον κόσμο, στον ιερό ναό επικρατεί σιγή. Οταν φτάνουν στην εικόνα, σκύβουν με ευλάβεια και προσκυνούν. Στα μάτια τους η συγκίνηση είναι έκδηλη. Με δέος κοιτούν τη μητέρα του Χριστού, κάνουν τον σταυρό τους και προσεύχονται. Φιλούν το χέρι του Αγιορείτη μοναχού που στέκεται πιστός φρουρός δίπλα στην εικόνα και παίρνουν ένα μικρό χάρτινο αντίγραφο. Οι πιστοί μπορούν να προσέρχονται στο προσκύνημα από τις 6 το πρωί μέχρι τη 1 το βράδυ, έως και την 31η Οκτωβρίου.

2050 - Οι Ελληνες ζητούν παρηγοριά στην εικόνα του «Άξιον Εστι»



http://www.demotix.com/photo/1519864/axion-esti-icon-holy-mount-athos-thessaloniki

του Σταύρου Tζίμα
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 17/10/2012

Η προσέλευση αρχίζει με το πρώτο φως της ημέρας για να διακοπεί τα μεσάνυχτα, όταν οι υπεύθυνοι του πολιούχου της Θεσσαλονίκης Αγίου Δημητρίου κλείνουν και ασφαλίζουν τον ναό, για να ξεκινήσει και πάλι το πρωί.
Ενα βουβό ανθρώπινο μελίσσι σχηματίζει ουρά που σε ώρες αιχμής φτάνει και το χιλιόμετρο, περιμένοντας υπομονετικά έως και δύο ώρες (!) να καταθέσει στην «εφέστιο θαυματουργό», την παράκληση όπως με τη δύναμή της μετατρέψει σε ελπίδα το άγχος και την απογοήτευσή του. Ενας ένας περνούν και ασπάζονται, έμπροσθεν του Ιερού Βήματος, την ανθοστόλιστη εικόνα της Παναγίας του «Αξιον Εστί», άνθρωποι κάθε ηλικίας, που καταφθάνουν από κάθε γωνιά της Θεσσαλονίκης, της Μακεδονίας, της Θεσσαλίας ακόμα και της Πελοποννήσου. Σε άλλες περιπτώσεις θα άφηναν χρήματα υπέρ του φιλόπτωχου ταμείου και κοσμήματα για το τάμα τους στην Παναγία. «Τώρα ελάχιστοι αφήνουν, δεν έχει ο κόσμος», εξηγεί στην «Κ» ο αγιορείτης μοναχός Δαβίδ που στέκεται μπροστά στην εικόνα και διανέμει στους προσκυνητές χάρτινες εικονίτσες ως «ευλογία της Ιεράς Επιστασίας».
«Είμαι χριστιανή και ήρθα να παρακαλέσω την Παναγία να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τούτη τη φουρτούνα», λέει η Αικατερίνη Δήμτσα, που ταξίδεψε από το χωριό Αγρα της Πέλλας για να προσκυνήσει. «Μια πίστη μας έμεινε τώρα που όλα γύρω μας έχουν γκρεμιστεί, αυτή θα μας σώσει», προσθέτει η Θεσσαλονικιά Ελένη Παπαδοπούλου, που χρειάστηκε να σταθεί περισσότερο από μια ώρα στην ουρά για να προσκυνήσει.
Οι αγιορείτες έστειλαν, κατόπιν αιτήματος της τοπικής μητρόπολης και άλλων φορέων, στη Θεσσαλονίκη τη θαυματουργό εικόνα του «Αξιον Εστί» που επί χίλια και πλέον χρόνια φυλάσσεται στον ναό του Πρωτάτου στις Καρυές και βγαίνει μόνο σε δύσκολες για τους πιστούς καταστάσεις, θέλοντας, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση της Ιεράς Κοινότητας, «να βοηθήσει πνευματικά και ηθικά τον βαθιά δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό», αλλά και για να τιμήσει τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την απελευθέρωση της πόλης.
Σύσσωμη η Ιερά Κοινότητα συνόδευσε τη θαυματουργό εικόνα που έφτασε με πολεμικό σκάφος στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, όπου την υποδέχθηκαν οι αρχές και σε πομπή μεταφέρθηκε στον Αγιο Δημήτριο όπου θα παραμείνει μέχρι το τέλος του μήνα.
«Σας ευχαριστούμε που μας φέρατε την εικόνα, την έχει πολύ μεγάλη ανάγκη ο κόσμος αυτή την περίοδο», φέρεται να είπε, σύμφωνα με τη μαρτυρία αγιορείτη μοναχού, απευθυνόμενος σε μέλη της Ιεράς Κοινότητας ο δήμαρχος Γιάννης Μπουτάρης. Σε ανάλογο πνεύμα μίλησαν κατά την άφιξη της εικόνας ο υπουργός Μακεδονίας-Θράκης Θ. Καράογλου και ο αντιπεριφερειάρχης κ. Τζιτζικώστας.
Τούτες τις ώρες που η οικονομική κρίση οδηγεί την κοινωνία στην απόγνωση, η φτώχεια και η αβεβαιότητα σπρώχνουν στην κατάθλιψη, όλο και περισσότεροι άνθρωποι στρέφονται στα θρησκευτικά σύμβολα. Αναζητούν καταφύγιο στη χριστιανική πίστη, προστρέχουν σε μοναστήρια και εκκλησίες για λίγη παρηγοριά, και η κοσμοσυρροή στην εικόνα του «Αξιον Εστί», είναι ένα μόνο μικρό δείγμα. Τα προσκυνήματα στο Αγιον Ορος έχουν αυξηθεί κατακόρυφα, με τους πιστούς να συρρέουν στις μονές για ψυχική ενίσχυση -κάποιοι και για υλική- οι εκκλησίες γεμίζουν ασφυκτικά.
Χρέος της Εκκλησίας
Πιστή στην αρχή του Ευαγγελίου, σύμφωνα με την οποία «μη γνώτω η δεξιά τι ποιεί η αριστερά», η Αθωνική Πολιτεία ενισχύει τους δεινοπαθούντες, ενώ οι εκκλησίες ανά την επικράτεια οργανώνουν συσσίτια, επιστρατεύουν εθελοντές γιατρούς για περίθαλψη αναξιοπαθούντων ακόμη και δασκάλους και καθηγητές για δωρεάν φροντιστηριακά μαθημάτων σε παιδιά απόρων και ανέργων.
«Σε συνθήκες κρίσης και όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι δεν υπάρχει ελπίδα, έχουν την τάση να στρέφονται στην αναζήτηση του μεταφυσικού, έξω από την πραγματικότητα που βιώνουμε ως κοινωνία και πολιτισμός», λέει ο αναπληρωτής καθηγητής του τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ κ. Χρήστος Αραμπατζής, προσθέτοντας πως «χρέος της Εκκλησίας είναι να μετατρέψει το άγχος και την απογοήτευση σε ελπίδα».
Μια άλλη διάσταση ως προς τον ρόλο της Εκκλησίας στην κρίση έδωσε ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας κ. Αναστάσιος, μιλώντας προσφάτως στη σύνοδο του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών. «Στη διάρκεια μεγάλων δοκιμασιών οπότε οι κοινωνίες φθάνουν σε οριακά σημεία αντοχής, αναδύονται σπάνιες αρετές κρυμμένες στην καρδιά των ανθρώπων, όπως η φιλαλήθεια, η γενναιότητα, η ανεκτικότητα, η συγχωρητικότητα, η αυταπάρνηση, η φιλαλληλία. Αυτά και σήμερα αποτελούν πολύτιμα αντισώματα στις λιποθυμικές τάσεις του κοινωνικού σώματος και αυτά πρέπει με επιμονή και σύστημα να ενεργοποιήσει η Εκκλησία», τόνισε.