Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2012

2039 - Ο Υπερήφανος δεν μετανοεί - Διδαχή



Στα ησυχαστήρια των Κατουνακίων, στην Καλύβα «Γέννησις του Χριστού» με εγκράτεια και άσκηση ζούσε ο Μοναχός Ιλαρίων, σαν υποτακτικός στην Συνοδεία του Γέροντος Αρτεμίου και Παντελεήμονος Μοναχού.
Ο Μοναχός Ιλαρίων είχε ευστροφία και ετοιμότητα στο μυαλό, ήταν εγκρατής και άκρως ασκητικός, είχε πολύ μελέτη στα Πατερικά βιβλία, έκανε τον Κανόνα του ανελλιπώς και απέφευγε τις συναντήσεις και συναναστροφές με τους άλλους ερημίτες Μοναχούς.
Σιγά, σιγά και χωρίς ο ίδιος να το καταλάβει πίστεψε στην ιδέα και στο λογισμό του, ότι αυτός σαν έξυπνος και μελετηρός που ήταν, δεν είχε ανάγκη από τις συμβουλές των Πατέρων και γι’ αυτό τους απέφευγε.
Οι Πατέρες τον εκτιμούσαν για την εξυπνάδα του αυτή και τον θεωρούσαν, σαν μεγάλο εργάτη της αρετής και πραγματικά ήταν περιβόητος από όλους και φημισμένος σαν ενάρετος Μοναχός.
Εκεί κοντά, στην Καλύβα «Κοίμησης της Θεοτόκου» έμενε και με πραγματική ασκητική ζωή, αγωνίζονταν και ο πνευματικός και εξομολόγος Παπα – Ιγνάτιος, με τους επίσης ασκητικούς αδελφούς και υποτακτικούς του, Πατέρα Νεόφυτο και Παπα – Ιγνάτιο τον νεώτερον.
Ο Πνευματικός Παπα – Ιγνάτιος παρακολουθούσε, από μακριά βέβαια, με πραγματικό πνευματικό ενδιαφέρον, τη ζωή του ερημίτη και ασκητή
μοναχού Ιλαρίωνα, και μια μέρα που πήγε να τον επισκεφθεί άκουσε από έξω από το Καλύβι του να λέει ο Π. Ιλαρίων τα ρητά της αγίας Γραφής:
«Τίς ό ανιστάμενός μοι, αντιστήσω μοι άμα», έλεγε και ξανάλεγε φωναχτά τα λόγια αυτά πολλές φορές.
Ο πνευματικός νόμισε πώς ο Π. Ιλαρίων μιλούσε με κανένα επισκέπτη
αδελφό, ή κανένα γείτονα και γύρισε να φύγει. Τότε άκουσε πάλι τον Π. Ιλαρίωνα να λέει τα ίδια λόγια δυνατά και κτυπούσε τα πόδια του στο πάτωμα, χωρίς να παίρνει απάντηση από άλλον αδελφό. Έτσι κατάλαβε ότι κάτι το ιδιαίτερο θα συμβαίνει στον αδελφό και εξαναγκάστηκε να χτυπήσει την πόρτα του γείτονα του και αφού είπε το «Δι’ ευχών των αγίων πατέρων…» και περίμενε λίγο να ακούσει «Αμήν», αλλά αντί για απάντηση άκουσε να του λέει ο Μοναχός Ιλαρίων «όποιος κι αν είσαι έλα μέσα δεν φοβάμαι κανέναν».
Ο Πνευματικός Παπα – Ιγνάτιος τότε έσπρωξε την πόρτα και μπήκε μέσα, φαίνεται έλειπαν οι άλλοι αδελφοί και ήταν ο Π. Ιλαρίων μόνος του, και υποδέχθηκε τον πνευματικό με τα ίδια λόγια: «Τίς ό ανιστάμενός μοι αντιστήσω μοι άμα».
Ο πνευματικός κατάλαβε ότι πρόκειται για σατανική πλάνη και εωσφορική υπερηφάνεια, οπότε με επιτακτικό ύφος του είπε: «Και ποιος νομίζεις ότι είσαι εσύ που λες τέτοια πράγματα και φοβερίζεις;»
Ο Μοναχός Ιλαρίων, προφανώς υπό την επήρεια του Σατανά βρισκόμενος, με στόμφο και αγριεμένη όψη, αλλά και με πολλή αυθάδεια στον πνευματικό είπε: «Εγώ είμαι η υπερηφάνεια» και σε ερώτηση του Πνευματικού: «Τι είναι και τι θα πει υπερηφάνεια;» ο ταλαίπωρος εκείνος Μοναχός ή μάλλον ο δαίμονας πιεζόμενος από την αρετή και ταπείνωση του Πνευματικού, απάντησε και είπε: «Υπερηφάνεια είναι νους αμεταμέλητος» δηλαδή νους αμετανόητος και αδιόρθωτος.
Ο Πνευματικός μετά από την απόκριση αυτή του δαιμονισμένου και φαντασμένου εκείνου μοναχού, άρχισε να κλαίει, να εξορκίζει τον δαίμονα και να παρακαλεί τον Μοναχό να εξομολογηθεί, να ταπεινωθεί και να
μετανοήσει.
Ο ταλαίπωρος εκείνος Μοναχός Ιλαρίων, δεν δέχονταν καμία συμβουλή από τον πνευματικό, ο οποίος με πολύ πόνο στην καρδιά και λύπη αφόρητη για την φοβερή εκείνη πλάνη του αδελφού Ιλαρίωνα, είπε τα λόγια αυτά της αγίας Γραφής: «Ανήρ ασύμβουλος καθ’ εαυτού πολέμιος» (Σοφ. Σολομώντος) Αλίμονο δεν γνωρίζουν οι άνθρωποι και μάλιστα οι Μοναχοί ότι η σωτηρία γίνεται εν πολλή βουλή, δηλαδή όπως λέγει και ο άγιος Ηλίας ο Μηνιάτης «ήγουν σωτηρία γίνεται εν πολλή συμβουλή».
Όταν είπε αυτά ο Πνευματικός έφυγε βαθύτατα συγκινημένος και λυπημένος και άρχισε να κάνει θερμή προσευχή στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό να λυπηθεί το πλάσμα των χειρών Του, να συγχωρέσει τον αδελφό Ιλαρίωνα και να του χαρίσει μετάνοια και ψυχική σωτηρία.
Ύστερα από αυτό με ενέργειες του Πνευματικού Παπα – Ιγνάτιου, πήγαν τον αδελφόν αυτόν στην Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρα, που έχουν το χέρι της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής, για να θεραπευθεί, επειδή η Αγία αυτή έχει το χάρισμα να βγάνει τα δαιμόνια.
Εκεί οι Πατέρες με πολλές παρακλήσεις και θείες Λειτουργίες και ακατάπαυστη προσευχή, βοήθησαν τον αδελφό Ιλαρίωνα, ο οποίος μετανοιωμένος και κάπως διορθωμένος κοιμήθηκε στο Μοναστήρι αυτό το 1955 σωτήριο έτος.

2038 - Εξωτερική ορθόδοξη ιεραποστολή με συμμετοχή και Αγιορειτών



 
Η γνωστή, μεγάλη και δύσκολη οικονομική κρίση στην Ελλάδα είχε σοβαρή, δυσμενή επίπτωση και στην ορθόδοξη εξωτερική ιεραποστολή.
Στην Ινδία ακόμη και σήμερα δίνεται πρωινό και μεσημεριανό συσσίτιο σε φτωχά παιδιά και άστεγους ανάπηρους. Λειτουργούν δωρεάν πέντε ιατρεία και πέντε σχολεία σε απομακρυσμένα χωριά. Στο ορφανοτροφείο θηλέων πολλά κορίτσια σώθηκαν από τη βία και την πορνεία. Στο ορφανοτροφείο αρρένων βρήκαν θαλπωρή πολλά αγόρια και γλίτωσαν από τους κινδύνους της νύχτας και των δρόμων. Με τη συνδρομή των καλών φίλων της ιεραποστολής μαθαίνουν γράμματα πολλά παιδιά, όπως αναφέρει η μοναχή Νεκταρία.
Στα νησιά Φίτζι, της μητρόπολης Νέας Ζηλανδίας, στον Ειρηνικό ωκεανό, η ορθοδοξία πνέει ευώδη άνεμο. Κτίσθηκε το πρώτο μοναστήρι, που αποτελεί κέντρο της εκεί πνευματικής ζωής και θερμοκήπιο αρετής. Κτίζονται οι πρώτες εκκλησίες. Όπως λέει ο εκεί μητροπολίτης Αμφιλόχιος, το μοναστήρι «θα είναι ένα κανδήλι πάντα αναμμένο στη μέση του ωκεανού. Ένα αιώνιο σύμβολο θείας λατρείας και προσευχής στα νησιά του Ειρηνικού, που άρχισαν να μαθαίνουν στον ρυθμό της ορθοδοξίας».

 
Ο π. Ερμόλαος από το Μαλάουι, της μητρόπολης Ζάμπιας, σε επιστολή του αναφέρει πως σιτίζονται τριακόσια παιδάκια των νηπιαγωγείων του ιεραποστολικού κλιμακίου. Οι εκεί ιεραπόστολοι επισκέπτονται τους φυλακισμένους, ανεγείρουν ναούς, σπουδάζουν υποψήφιους κληρικούς για τη συνέχιση του έργου. «Εργαζόμαστε για τον ευαγγελισμό των αφρικανών αδελφών μας, τόσο από αγάπη για τον Θεό όσο και από αγάπη για τον πολύπαθο συνάνθρωπό μας». Ευχαριστούν θερμά οι μαύροι αδελφοί μας, γιατί με προσφορές από την Ελλάδα ανοίχθηκαν 14 απαραίτητα πηγάδια.
Στην Τανζανία, της μητρόπολης Ειρηνουπόλεως, κτίσθηκαν τριάντα ωραίες εκκλησίες, που γίνονται και τόποι ιατρείων και συσσιτίων. Η έλλειψη φαρμάκων, εμβολίων και καθαρού νερού μαστίζει τον φτωχό λαό.
Δημιουργήθηκαν κι εδώ πηγάδια και κλινικές, καθώς και άλλα έργα φιλανθρωπίας. Οι ανάγκες είναι πολλές και μεγάλες. Οι ιεραπόστολοι εργάζονται συνεχώς για ό,τι καλύτερο, είναι αξιέπαινοι και αξιοθαύμαστοι. Οι εργάτες είναι λίγοι και έχουν ανάγκη και άλλων. Ο μητροπολίτης Άκκρας Γεώργιος, στην Γκάνα, ευχαριστεί ανώνυμο δωρητή από την Ελλάδα για την ανέγερση νέου σχολείου, απαραίτητου για τα παιδιά.
Η νέα μητρόπολη Μουάνζας ευχαριστεί τους Έλληνες για τη συνδρομή τους στο ιατρικό κέντρο, σε δύο γυμνάσια και σε τριάντα ενορίες. Ιερέας από το Μπόμπο της Ουγκάντας πληροφορεί ότι συνεχίζονται τα συσσίτια στο ορφανοτροφείο, πραγματοποιούνται πολλές βαπτίσεις, εγκαίνια ναών, δημιουργούνται σχολεία και κέντρα υγείας τα τελευταία είκοσι χρόνια. 
 
Ο αγιορείτης μητροπολίτης Κεντρώας Αφρικής Νικηφόρος πληροφορεί πως μέσα στη ζούγκλα του Κονγκό κτίζονται ορθόδοξοι ναοί και σχολεία. Οι γονείς ενδιαφέρονται να στείλουν τα παιδιά τους στα καλά αυτά σχολεία. Ο δραστήριος μητροπολίτης Μαδαγασκάρης, Αγιορείτης κι αυτός, έχει αναγκαστεί να περιορίσει τις ιεραποστολικές δραστηριότητες λόγω μειώσεως των προσφορών και δωρεών. Υπάρχουν σοβαρά προβλήματα από τη λειψυδρία, κι έτσι κατασκευάζονται δεξαμενές. Σε μία λασποκαλύβα έγιναν πρόσφατα ομαδικές βαπτίσεις και γάμοι. Ο μητροπολίτης Μπουρούντι και Ρουάντας, Σάββας, ανεγείρει κι αυτός ναούς, σχολεία και ιατρεία, φροντίζει τους μισθούς των ιερέων και υποτροφίες σπουδαστών. Ο αγιορείτης ιερομόναχος Θεολόγος εργάζεται επί έτη αθόρυβα και αποδοτικά στην Αλβανία και στην Αφρική. Λειτουργεί ραδιόφωνο, σχολείο και ορφανοτροφείο. Βαπτίζει, μετά από κατήχηση, Πυγμαίους στον ποταμό Κόνγκο.
Ένα μεγάλο και πλούσιο έργο που αξίζει και πρέπει να συνεχιστεί.
Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης
Μακεδονία 14/10/2012

2037 - Φωτογραφίες από την υποδοχή της Ι. Εικόνας ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ (ιστοσελίδα ΓΕΕΘΑ)



Το Σάββατο 13 Οκτωβρίου 2012, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος συνοδευόμενος από τον Διοικητή του Γ΄ ΣΣ- NDC GR, Αντιστράτηγο Γεώργιο Μπασιακούλη παρέστη στην υποδοχή και λιτάνευση της εικόνας της Παναγίας «Άξιον Εστί» η οποία έφτασε στη Θεσσαλονίκη με την κανονιοφόρο του Πολεμικού Ναυτικού «Αρματωλός».

2036 - Πολυαρχιερατικό συλλείτουργο παρουσία της Ιεράς Κοινότητας και πολλών Αγιορειτών, σήμερα στην βασιλική του Αγίου Δημητρίου της Θεσσαλονίκης


.......Λαμπρό πολυαρχιερατικό συλλείτουργο και Δοξολογία για την επέτειο της ενάρξεως του Μακεδονικού Αγώνα και της συμπλήρωσης των 100 ετών από την απελευθέρωση της πόλης της Θεσσαλονίκης τελέστηκε το πρωί της Κυριακής στην βασιλική του Αγίου Δημητρίου της Θεσσαλονίκης προεξάρχοντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου και με την συμμετοχή των Μητροπολιτών Θεσσαλονίκης Ανθίμου,  Μιλήτου Αποστόλου, Φλωρίνης Θεοκλήτου, Σερρών Θεολόγου,  Σιδηροκάστρου Μακαρίου, Νεαπόλεως Βαρνάβα , Δράμας Παύλου, Λαγκαδά Ιωάννη – ο οποίος  χοροστάτησε στον Όρθρο  και των Επισκόπων Θεουπόλεως Παντελεήμονος και Θερμών Δημητρίου.
.......Με αφορμή την επέτειο των 100 ετών από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης μεταφέρθηκε προς ευλογία του πιστού λαού η εφέστιος εικόνα της Παναγίας "Άξιον Εστί" από το Άγιον Όρος.
 
.......Στον ιστορικό βυζαντινό Ναό παρέστησαν εκπρόσωποι της Ιεράς Κοινότητας με επικεφαλής τον Πρωτοεπιστάτη Γέροντα Μάξιμο Ιβηρίτη καθώς και πολλοί Αγιορείτες πατέρες. Μεταξύ των εκπροσώπων της Πολιτείας παρέστη ο πολιτικός διοικητής Αγίου Όρους Αρίστος Κασμίρογλου.

Το πλήρες ρεπορτάζ και πολλές φωτογραφίες εδώ.

2035 - Φωτογραφίες του ιστορικού Ι. Κελλιού «Άξιον Εστί», όπου έγινε το ομώνυμο θαύμα