Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012

1939 - Μια επίσκεψη στο Άγιο Όρος...



Μια επίσκεψη στο Άγιο Όρος είναι πνοή ζωής μέσα στον κατατρεγμό της εποχής μας. Χιλιάδες επισκέπτες από ολόκληρο τον κόσμο άλλοι με άγχη, άλλοι με προβλήματα, άλλοι χωρίς προβλήματα, παίρνουν το καραβάκι από την Ουρανούπολη για την Δάφνη και από εκεί με προορισμό τη Λαύρα, την Ιβήρων, την Καρακάλου, την Γρηγορίου, την Διονυσίου...
Η επίσκεψη του κάθε επισκέπτη διαρκεί συνήθως 3-4-5 ημέρες, οι συζητήσεις πολλές, οι προσευχές αρκετές, η εξομολόγηση προεραιτική, αλλά...
Το μοναστήρι κατανυκτικό, οι γέροντες λες και ξεκόλλησαν από τις Αγιογραφίες και περπατούν δίπλα σου...τους αγγίζεις, σου μιλούν!  Μα και αν δεν μιλούν η σιωπή τους κάνει θόρυβο και ξεκουφαίνει την ψυχή σου από το παράδειγμα της βιοτής των που είναι αποτυπωμένο πάνω τους.
Οι ακολουθίες απλές, λιτές συνήθως ξεχειλίζουν την ψυχή από αισθήματα που δεν περιγράφονται, αλλά βιώνονται.
Η τράπεζα κοινή, λιτή, χορταστική   φτάνει και  περισσεύει.
Και έρχεται η ώρα του αποχωρισμού...βήματα αργά, πόδια που θέλουν να παραμείνουν έστω λίγα λεπτά ακόμη και η επιβίβαση στο καράβι της επιστροφής σαν σιωπηλή διαμαρτυρία μοιάζει.
Βλέμματα σκυφτά, περπάτημα διαφορετικό, κινήσεις προσεγμένες...όχι επιτηδευμένες.
Κομποσχοίνια στα χέρια, βιβλία πολλά, σταυρουδάκια και λιβάνια αρκετά...αλλά πρόσωπα όμορφα, ήρεμα, γαληνεμένα...Το βλέπεις! Το αισθάνεσαι!  Και σένα, σε ακουμπάει ακόμη.
Η αλλοίωση της ανθρώπινης ψυχής έγινε ή γίνεται σ’ αυτές τις λίγες μέρες στο Άγιο Όρος, εκεί που τα ουράνια χαμηλώνουν, εκεί που οι ανθρώπινες καρδιές μυστικά πληγώνονται, όχι από βέλη και  ακόντια εχθρικά, αλλά από την Χάρη της Παναγιάς μας και την ευλογία του Χριστού μας.
Ερχου και ιδε!

περιοδικό Ορθοδοξία


1938 - Σταυροί στα Κατουνάκια (φωτογραφίες)





Περισσότερες φωτογραφίες:

1937 - Ο Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός για τον κοινοβιακό τρόπο ζωής (video)

1936 - Στο νοσοκομείο της Ι.Μ. Διονυσίου



Ο αείμνηστος Καθηγούμενος Γαβριήλ Διονυσιάτης έγραφε στο «Λαυσαϊκόν του Αγίου Όρους», δίνοντας μια εικόνα από το νοσοκομείο της Μονής Διονυσίου και τη νοοτροπία των μοναχών:
«Προχθές επεσκέφθην εν τω νοσοκομείω της Μονής μας τον από εβδομάδος ασθενήσαντα Μοναχόν μας Νικηφόρον, γέροντα 79 ετών, πάσχοντα εκ μυοκαρδίτιδος και άσθματος. Του είπομεν μετά του νοσοκόμου Γέροντος Λαζάρου να καταλύση λόγω της αδυναμίας του «ολίγον γάλα και κανένα ψαράκι». Εστάθη αδύνατον να παραδεχθή, και εις τας συστάσεις μας να τα λογίση ως φάρμακα, ηρώτησε μετά σεβασμού: «εάν Γέροντα, φάγω αυτά δεν θα αποθάνω;» και εις απάντησίν μου, ότι αυτό το γνωρίζει μόνον ο Κύριος της ζωής και του θανάτου, ο μακαριστός Γέρων επανέλαβε, ευχαριστώ δια την πατρικήν αγάπην σας, ως και όλων των αδελφών, αλλά 60 χρόνια τώρα δεν χάλασα Σαρακοστή και τώρα να καταλύσω, δεν αναπαύομαι, καλή είναι και η λαδόσουπα. Κάνετέ μου Ευχέλαιον και σε 5-6 ημέρες φεύγω. Και πράγματι, το ξημέρωμα της Κυριακής της Σταυροπροσκυνήσεως παρέδωκεν ησύχως το πνεύμα προς Κύριον ...»
από το βιβλίο
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ OΡΟΣ
του Ι.Μ. Χατζηφώτη
εκδ. Δημ.Ν.Παπαδήμα

1935 - Το σπήλαιο του Οσίου Κοσμά του Ζωγραφίτη



Το σπήλαιο του Οσίου Κοσμά του Ζωγραφίτη βρίσκεται στη τοποθεσία Γερακοφωλιά, μισή ώρα περίπου απόσταση από την Ιερά Μονή Ζωγράφου.
Ο αναχωρητής Όσιος είναι ο μεγαλύτερος Ζωγραφίτης ασκητής. Το φοβερό κελλί του έγινε ο τόπος πάλης με τους δαίμονες.

Εκεί ετάφη και από εκεί αναχώρησε για τη χαρά του Κυρίου του. Η μνήμη του τιμάται στις 22 Σεπτεμβρίου.
Σαράντα ημέρες μετά την ταφή αναζήτησαν το λείψανό του και δεν το βρήκαν.


Το απόγευμα της 29ης Σεπτεμβρίου 2009, μια ομάδα φίλων προσκυνητών από την Ολλανδία, κάνοντας τη διαδρομή Χιλιανδάρι - Ζωγράφου βρέθηκε σε ένα σημείο όπου ο δρόμος χωριζόταν σε τρεις κατευθύνσεις. Τους έκανε εντύπωση μια πινακίδα καρφωμένη σε δένδρο και αποφάσισαν να την ακολουθήσουν παρόλο που η ώρα ήταν περασμένη και αυτή η παράκαμψη δεν ήταν στο πρόγραμμά τους.
Το αποτέλεσμα αυτής της απόφασης ήταν εντυπωσιακό, αφού κατέληξαν στη σπηλιά του σπουδαιότερου βούλγαρου ερημίτη, το Αγίου Κοσμά του Ζωγραφίτη.
Τις εντυπώσεις τους και πολύ όμορφες φωτογραφίες, του Bas Kamps, έχουν αναρτήσει στην ιστοσελίδα τους οι αδερφοί Voogd. Αξίζει να τις δείτε: 1024, 1025, 1026.


Σύντομη βιογραφία του Αγίου
Ο Όσιος Κοσμάς ο Ζωγραφίτης αταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Βουλγαρίας και έμαθε τα ελληνικά και βουλγαρικά γράμματα. Όταν οι γονείς του θέλησαν να τον νυμφεύσουν, αναχώρησε κρυφά και ήλθε στο περιλάλητο Άγιον Όρος. Έφθασε στη μονή του Ζωγράφου και μετά από λίγο καιρό φόρεσε το μοναχικό ένδυμα και ανέλαβε το διακόνημα του εκκλησιαστικού. Σε μία πανήγυρη της μονής Βατοπαιδίου είδε έκθαμβος τη Θεοτόκο να υπηρετεί τους εκεί μοναχούς.
Για την αρετή του, ο ηγούμενός του τον προόρισε για ιερέα και, μετά από προσευχή, του υπέδειξε η Θεοτόκος πως μπορεί να εξέλθει στην έρημο. Εκεί εξομολογούσε τους προσερχόμενους και αξιώθηκε προορατικού χαρίσματος, θαυματουργίας, θείων οραμάτων και προγνώσεως του τέλους του. Κατά τη νεκρώσιμο ακολουθία του «έδειξεν ο Θεός μέγα θαύμα· εμαζώχθησαν όλα τα θηρία από την έρημον και έστεκαν ολόγυρα. Και αφότου τον έθαψαν, εφώναξε καθένα κατά την φωνήν του, και τον ηυφήμησαν. Και τότε πάλιν υπήγαν εις την έρημον».
Ο αναχωρητής όσιος είναι ο μεγαλύτερος Ζωγραφίτης ασκητής. Το φοβερό κελλί, στο πλησίον της μονής του σπήλαιο, που σώζεται μέχρι σήμερα, έγινε ο τόπος πάλης με τους δαίμονες. Εκεί ετάφη και από εκεί αναχώρησε για τη χαρά του Κυρίου του. Σαράντα ημέρες μετά την ταφή αναζήτησαν το λείψανο του και δεν το βρήκαν.
Η μνήμη του τιμάται στις 22 Σεπτεμβρίου, που είναι και ημερομηνία της εκδημίας του. (ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, Μοναχού Μωυσέως, Αγιορείτου)

1934 - Είπε ο Γέροντας Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης



Η βαθιά αίσθηση της ανομίας μας και η απόφαση να εκτελέσουμε το θέλημα του Παντοκράτορος Θεού θα μας συγχωρήσει και θα μας λυτρώσει. Με τη χάρη του Θεού μπορεί να επανέλθει η χαρά στον άνθρωπο που είναι δυστυχισμένος, μέσα στην υλιστική του ευμάρεια και να απομακρυνθεί από κάθε πράξη που απειλεί άμεσα τη ζωή του, εάν η ζωή του καθενός μας γίνει Χριστοκεντρική.