Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2012

1526 - Δανιήλ Κατουνακιώτης (6)




 Προηγούμενα  (1), (2), (3), (4), (5)

Μία επιστολή του 1907

Η επιστολή αυτή αποστέλλεται «Προς τον τελειόφοιτον της εν Χάλκη θεολογικής Σχολής κ. Γεώργιον Παπαγεωργιάδην, Διδάσκαλον της Βατοπεδίου Σχολής».

«Τω λίαν μοι αγαπητώ κ. Γεώργιω Παπαγεωργιάδη εκ ψυχής κατασπαζόμενος ήδιστα προσαγορεύω!»
Υπτίαις χερσί κομισάμενος και αναγνούς μετά προσοχής και άκρας μου ευχαριστήσεως την περισπούδαστόν μοι Αυτής επιστολήν, ου μην δε, και τους εν τοις εσωκλείστοις φύλλοις, επί τη κηδεία του αειμνήστου Δ. Βερναρδάκη, εκφωνηθέντας λόγους, υπερήσθην τω Πνεύματι, ειδώς μετ’ εκλπήξεως και άκρας ευχαριστήσεως τα υπερφυή, ούτως ειπείν, πλεονεκτήματα της εξόχου ευφυΐας του μεγάλου τούτου ανδρός, τον οποίον η θεία πρόνοια επαρουσίασεν εις την καθ’ ημάς γενεάν όπως κλείση τα Ελληνικά γράμματα και αναδείξη αυτόν άλλον Ευριπίδη και κριτικώτατον Φώτιον, κατά την φαντασίαν, κρίσιν και εμβρίθειαν και διεγείρη πάντας τους φιλοθέους και ευσεβείς αυτού εγκωμιαστάς εις δόξαν και έπαινον Αυτού του Πανάγαθου Θεού, όστις κατά καιρούς ανατέλλει τοιούτους φωστήρας, οίτινες ομολογουμένως λαμβάνουσι τας μαρμαρυγάς της σοφίας παρ’ Αυτού του χορηγού των φώτων, κατά το «παν δώρημα τέλειον, άνωθεν εστί καταβαίνον εκ του Πατρός των φώτων».
Εάν, αγαπητέ μου, η απαράμιλλος γονιμότης του πνεύματος και έξοχος ευφυΐα και όσα άλλα υπερφυή πλεονεκτήματα εκόσμουν τον αοίδιμον τούτον άνδρα ήτο της παρομαρτούσης φύσεως πλεονεκτήματα, τότε ήθελον πολλοί τοιούτοι αναφαίνεσθαι, καθόσον, πόσοι ερασταί της σοφίας και των γραμμάτων καταβάλλωσιν άπειρους αγώνας και προσπαθείας όπως αναδειχθώσι τοιούτοι φιλόσοφοι; Εν τούτοις όμως ουδείς εξ αυτών ικανοποιεί τας προσδοκίας του.
Εκ των ειρημένων κατάδηλον γίνεται ότι η πλουτοποιός χάρις του Παναγίου Πνεύματος, εις έκτακτα τοιαύτα πρόσωπα επιδαψιλεύει από μικράς ηλικίας τοιαύτην σοφίαν και γονιμότητα Πνεύματος, προνοών πανσόφως τας κατ’ ακολουθίαν ωφελείας ας θα μεταδώσωσιν ούτοι ως θεόσοφοι άνδρες εις τα γράμματα και την Εκκλησίαν.
Και επειδή ο αείμνηστος ούτος διδάσκαλος επλεόνασε το τάλαντον της σοφίας του διά μέσου των ορθοδόξων φρονημάτων, και υπερήλασε και αυτούς σοφωτέρους των Ευρωπαίων τους εγκαυχωμένους επί προόδω, κατά τε την μάθησιν και εμβρίθειαν, διά τούτο οφείλομεν άπαντες ημείς οι Έλληνες και ευσεβείς Χριστιανοί γεραίρειν αυτόν και παρακαλείν τον Ύψιστον υπέρ αναπαύσεως της μακαρίας αυτού ψυχής, ην, είθε κατατάξη ο Κύριος μετά των θεραπόντων δούλων Αυτού. Αμήν.
Συν τούτοις παρακαλώ, όπως μοι αποστείλητε εν καιρώ τω προσήκοντι, και τους λοιπούς εγκωμιαστικούς λόγους, όταν, καθ’ α μοι γράφετε τους οικονομίσητε…
Κατά συνέπειαν δεν είδον να μοι γράφητε, εάν η Εκκλησία και η οικία ετελείωσαν. Εις απάντησιν σπεύδω εμπιστευτικώς να Σας γνωρίσω ότι ένεκα του επικειμένου χρέους και της δυσχερείας των οικονομικών μου, εις αυτήν ταύτην την κατάστασιν ευρίσκεται η οικοδομή καθώς την είδατε, εκτός τριών μόνο δωματίων και της τραπέζης, τα οποία μόλις ο Στέφανος ετελείωσε, και δια το σουβάτισμα αυτών του τε νάρθηκος της Εκκλησίας και των ταβανίων ηναγκάσθην να προσκαλέσω δύο μαστόρους, εις ους εκτός των φαγητών όπου τους έτρεφον, τους εμέτρησα συγχρόνως και δέκα οθωμανικάς λίρας.
Υπό το κράτος τοιαύτης στεναχωρίας διατελών αναγκάζομαι δι’ όλης της ημέρας να εργάζωμαι και μόνος μου, τούτο μεν προς απότισιν του χρέους, τούτο δε και προς εξοικονόμησιν των προς τροφήν και συντήρησιν της συνοδείας  μου και πολλών άλλων φιλοξενουμένων αδελφών, απολύτως αναγκαίων μέσων.
Πλην ας έχη μυριάκις δόξαν ο Πανυπεράγαθος Κύριος, και μολονότι διατελώμεν εις μέρος απαράκλητον και δεν έχομεν την ελάχιστην απολαβήν ή εξωτερικήν παραμυθίαν, ούτε από το ησυχαστήριόν μας ούτε αλλαχόθεν, πάλιν εφέτος εξώφλησα εκτός των εξόδων, 42 λίρας οθωμανικάς, και τούτο βεβαίως εκ του ταπεινού εργοχείρου ημών.
Η απασχόλησις αυτή με θλίβει περισσότερον, διότι ήδη ήτο καιρός να ησυχάσω και χρησιμοποιήσω τον καιρόν μου, τώρα μοι παρουσιάσθησαν οι τοιούτοι πειρασμοί και στεναχωρίαι, πλην ευλογητός ο Θεός, έχω πεποίθησιν να επιτύχω του ποθουμένου.
Και επειδή δεν μοι επαρκεί ο καιρός να τελειοποιήσω την περί Μοναχικής αγωγής μικράν πραγματείαν μου, δια τούτο ζητώ συγγνώμην δια την βραδύτητα της αποστολής αυτής, την οποίαν προσεχέστερον θα Σας αποστείλω, και πιστεύω να ικανοποιηθώσιν οι περί αυτής Πόθοι Σας, και μη νομίσητε ότι κατέβαλα κόπον δια να συλλέξω ύλην, και ικανοποιήσω απλώς τον διαληφθέντα φίλον σας, όστις πρόκειται να γράψη περί του ζητήματος τούτου, διότι εάν επρόκειτο περί τούτου, ήθελον τον παραπέμψη εις τους Πατέρας της Εκκλησίας εν τη Πατρολογία, όσοι δηλ. έγραψαν περί του ρηθέντος ζητήματος, αλλά κυρίως την πραγματείαν μου ταύτην την γράφω δι’ Υμάς, δια να λάβητε τας αλανθάστους περί Μοναχικώ ορίζοντι, την οποίαν πολλοί παρεξηγώσιν. Εάν δε ο ειρημένος φίλος ερανισθή εξ αυτής τας καταλλήλους πηγάς και συνεπώς μελετήση και εις όσα χωρία της Γραφής τον παραπέμπω, πιστεύω να επιτύχη.
Τα ταπεινά μου σέβη εκλιπαρώ θερμώς διαβιβάσατε τω τε Αγίω Προϊσταμένω κ.κ Ανθίμω και τω κλεινώ μοι Προηγουμένω κ. Γερμανώ. Ο Ιερομόναχος Αθανάσιος μετά της λοιπής συνοδείας μου Σας κατασπάζονται εν Κυρίω.
Της Υμετέρας Ελλογίμου κορυφής όλως υμέτερος Δανιήλ Μοναχός αγιογράφος. Κατουνάκια τη 12 Μαρ. 1907
Υ.Γ. Παρακαλώ να μοι οικονομήσητε τον β’ τόμον της Συμβολικής Μεσολωρά ος, εξεδόθη δαπάνη της Ιεράς Μονής Βατοπεδίου, ως ο ίδιος συγγραφεύς αυτών δηλοί εν τω προλόγω του παραρτήματος της Συμβολικής του.
Ο ίδιος».

Περιττεύει να ειπούμε ότι μελετώντας προσεκτικά μία επιστολή μπορείς να γνωρίσεις κατά τον πιο άμεσο και ζωντανό τρόπο τη ζωή, τα προβλήματα, τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα του αποστολέως.

1525 - Φωτογραφίες του χθες και του σήμερα από το Άγιο Όρος (2)


ΙΕΡΟΣ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΑΚΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
ΚΑΡΥΕΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ
κλικ στη φωτογραφία για μεγέθυνση

Εσωτερικό του ναού
(φωτ. Ιούλιος 2010):

1524 - Οι πρώτοι πτυχιούχοι θεολόγοι του Ορθοδόξου Πανεπιστημίου «Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης» του Κονγκό


Στις 5 Ιουλίου 2012, ημέρα της μνήμης του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου, προστάτου του Ορθοδόξου Πανεπιστημίου του Κονγκό, εγένετο πανηγυρική αρχιερατική Θεία Λειτουργία εις τον εορτάζοντα Ιερόν Ναόν της Θεολογικής Σχολής, ο οποίος εκτίσθη δαπάνες της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας Αγίου Όρους.
Κατά την παραμονή, εις τον εσπερινό, χοροστάτησε ο Θεοφιλέστατος επίσκοπος Κατάγκας κ. Μελέτιος, ενώ συμπροσηύχοντο ο Μητροπολίτης Πενταπόλεως κ. Ιγνάτιος, ο και ιδρυτής της Θεολογικής Σχολής, και ο Μητροπολίτης Κεντρώας Αφρικής κ. Νικηφόρος και έψαλε η βυζαντινή χορωδία των φοιτητών της Θεολογικής Σχολής.
Κατά την κυριώνυμο ημέρα εις την θεία Λειτουργία συλλειτούργησαν ο Μητροπολίτης Πενταπόλεως κ. Ιγνάτιος, ο Θεοφιλέστατος επίσκοπος Κατάγκας κ. Μελέτιος, και ο Μητροπολίτης Κεντρώας Αφρικής κ. Νικηφόρος.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας στην αίθουσα εκδηλώσεων της Θεολογικής Σχολής εγένετο η απονομή των πτυχίων των πρώτων αποφοίτων.

Οι ένδεκα νέοι πτυχιούχοι θεολογίας είναι οι πρώτοι απόφοιτοι του Ορθοδόξου Πανεπιστημίου του Κογκό, του οποίου τον Σεπτέμβριον του 2007 ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. Θεόδωρος ετέλεσε τον αγιασμόν ενάρξεως
Κατά την απονομή των πτυχίων παρίσταντο εκτός των ανωτέρω ιεραρχών ο Πατριαρχικός επίτροπος BRAZA-CONGO.GKABON Αρχιμ. Θεολόγος, ο Ορθόδοξος εθνικός βουλευτής του Κονγκό κ. Βαρθολομαίος Tshiongo, ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητος και έφορος του Πανεπιστημίου κ. Γεράσιμος Ντούνης, ο τ. πρόεδρος της Αδελφότητος Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής Θεσσαλονίκης κ. Βάϊος Πράτζος, οι καθηγητές και πλήθος κόσμου.
Την εκδήλωση πλαισίωναν με τραγούδια οι χορωδίες της νεολαίας της ενορίας Αγίου Μάρκου Κινσάσας και των φοιτητών του Ορθοδόξου Πανεπιστημίου.
Η χαρά όλων ήταν έκδηλη διότι η Γαλλόφωνη Αφρική παρήγαγε τους πρώτους θεολόγους της.

1523 - Φωτογραφίες του χθες και του σήμερα από το Άγιο Όρος (1)


ΙΕΡΟ ΧΙΛΙΑΝΔΑΡΙΝΟ ΚΕΛΛΙ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

κλικ στη φωτογραφία για μεγέθυνση
Ι. Κελλί Αγ. Ιωάννη Χρυσοστόμου (Χιλ)

1522 - Όσιοι Διονύσιος ο Ρήτωρ και Μητροφάνης


Αγιορείτες Άγιοι
Μνήμη 9 Ιουλίου
Όσιος Διονύσιος ο Ρήτωρ (†1606)
Γεννήθηκε στις αρχές του 16ου αιώνος. Έλαβε μεγάλη μόρφωση και γι αυτό του δόθηκε η επωνυμία του Ρήτορος. Μοναχός έγινε στην περίφημη μονή του Στουδίου. «Τελειοτέρας γλιχόμενος εν ησυχία ζωής, ανεχώρησεν εις το Αγιώνυμον Όρος του Άθω».
Στην αρχή κατοίκησε στην σκήτη των Καρυών, έπειτα στη σκήτη της Αγίας Άννης και τέλος στην ερημική περιοχή, όπου σήμερα η σκήτη της Μικράς Αγίας Άννης. Εκεί, μαζί με τον μαθητή του όσιο Μητροφάνη, ασκήθηκαν μέσα στο σπήλαιο, που σήμερα διαμορφώθηκε σε ναό, για όλη τους τη ζωή. Θεωρούνται οι πρώτοι οικήτορες της σκήτης και τιμώνται ιδιαίτερα.
Ο θεοφώτιστος όσιος Διονύσιος, «συντονωτάτη κεχρημένος ησυχία και ασκήσει, ήρθη εις ύψος μυστικών θεωριών, και επλήσθη των αΰλων του Παρακλήτου ελλάμψεων, υπελθών τον άδυτον της χάριτος γνόφον. Και περιώνυμος εν λόγοις οφθείς, και εξακουστός εν ποικίλη σοφία και γνώσει, και ασφαλής υφηγητής πάσι μονασταίς και ασκηταίς, την δοθείσαν αυτώ χάριν, πολλαπλώς εκ χειλέων έβλυζεν, ως θείος διδάσκαλος, και εν δέλτοις ιεροίς διεχάραττε, ποθεινότατος πάσι γεγονώς».
Η φήμη της αρετής του έφθασε μακρυά από τον ιερό Άθωνα. Στη βιβλιοθήκη της σκήτης της Αγίας Άννης σώζεται ιδιόγραφος κώδικάς του, καθώς και το Ψαλτήριο που χρησιμοποιούσε καθημερινώς. Ο όσιος περιγράφεται, «κατά τον τύπον του σώματος και την μορφήν, ικανώς εις ύψος εκτεινόμενος. Είχε κεφαλήν μεγάλην και οιονεί τετράγωνον. Παρειάς πλατείας. Μέτωπον υψηλόν και πλατύ. Μύστακα παχύν, προς τα κάτω νεύοντα. Γενειάδα πλατείαν, τετράγωνον, μικρόν διχαζομένην και καθημένην άχρι του στήθους. Τρίχωμα υπόλευκον. Ην ημιφαλακρός, την επιδερμίδα σιτόχρους, και χαρακτήρ μεγαλοπρεπής ...».
.......Μέχρι τέλους αγωνιζόμενος ανεπαύθη εν ειρήνη στο σπήλαιο, το οποίο μέχρι σήμερα σώζεται, και το 1956 ανοικοδομήθηκε ωραίος ναός, όπου τιμάται πανηγυρικά με τον όσιο μαθητή του. 

.......Ο υμνογράφος μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης υπήρξε συνθέτης της ακολουθίας και του βίου τους και οικήτορας του τόπου των αγωνισμάτων τους.


Όσιος Μητροφάνης (†αρχές 17ου αι.)
Πιστός μαθητής και συνασκητής του οσίου Διονυσίου του Ρήτορος. Έζησαν ασκητικώς στο μέχρι σήμερα σωζόμενο σπήλαιο στη σκήτη της Μικράς Αγίας Άννης.
Με την ευλογία του Γέροντά του, κατόπιν προσκλήσεως, κρίθηκε άξιος ο όσιος Μητροφάνης να εξέλθει στα πλησιόχωρα του Αγίου Όρους, για εξομολόγηση και διόρθωση των χριστιανών της Χαλκιδικής. Στο χωριό Ίσβορος (σημερινή Στρατονίκη της Χαλκιδικής) συνάντησε τον ευλαβή χριστιανό Δημήτριο, που είχε δει τις ημέρες εκείνες θαυμαστή οπτασία περί της αιωνίου ζωής, την οποία κατέγραψε ο όσιος και έτσι διασώθηκε προς ωφέλεια πολλών μέχρι σήμερα. Στις ημέρες μας κτίσθηκε ναός προς τιμή του οσίου στη Στρατονίκη.
Ο όσιος Μητροφάνης «ήτο κατά τον τύπον του σώματος μέτριος, έχων κεφαλήν στρογγύλην, κόμην παχείαν, μέλαιναν, γενειάδα στρογγύλην, μικράν, τρίχωμα ούλον, ωσαύτως οφρύας και οφθαλμούς στρογγύλους. Ην ημιφαλακρός, μετ' επιδερμίδος επί το λευκότερον, και γενικώς μελανόθριξ, ομοιάζων και ούτος τω αγίω Νικολάω, πλην της ηλικίας και της χροιάς του τριχώματος. Ην γαρ τη ηλικία νεώτερος, έχων το τρίχωμα μέλαν».
Ανεπαύθη μετά την κοίμηση του οσίου διδασκάλου του, μετά του οποίου συντιμάται στις 9 Ιουλίου.

Πηγή:  ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, Μοναχού Μωυσέως, Αγιορείτου

Φωτογραφίες από το Σπήλαιο των Αγίων Πατέρων