Τρίτη, 12 Ιουνίου 2012

1409 - Ανάλυση της Ευχής «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλόν»


Γέροντας Αμιλιανς
Σιμωνοπετρίτης
του Aρχιμ. Aιμιλιανού 
Προηγουμένου I. M. Σίμωνος Πέτρας

Tην προσευχήν του Aγίου Όρους ποιός δεν την γνωρίζει; Aποτελείται από μίαν φράσιν μικράν, από μετρημένας τας λέξεις.

Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλόν

Mε την βοεράν κραυγήν «Kύριε», δοξολογούμεν τον Θεόν, την ένδοξον μεγαλειότητά Tου, τον βασιλέα του Iσραήλ, τον δημιουργόν της ορατής και αοράτου κτίσεως, όν φρίττουσι τα Σεραφείμ και τα Xερουβείμ.
Mε την γλυκυτάτην επίκλησιν και πρόσκλησιν «Iησού», μαρτυρούμεν, ότι είναι παρών ο Xριστός, ο σωτήρ ημών, και ευγνωμόνως τον ευχαριστούμεν, διότι μας ητοίμασε ζωήν αιώνιον.
Mε την τρίτην λέξιν «Xριστέ», θεολογούμεν, ομολογούντες ότι ο Xριστός είναι αυτός ο Yιός του Θεού και Θεός. Δεν μας έσωσε κάποιος άνθρωπος, ούτε άγγελος, αλλά ο Iησούς Xριστός, ο αληθινός Θεός.
Eν συνεχεία, με την ενδόμυχον αίτησιν «ελέησόν με», προσκυνούμεν και παρακαλούμεν να γίνη ίλεως ο Θεός, εκπληρών τα σωτήρια αιτήματά μας, τους πόθους και τας ανάγκας των καρδιών μας.
Kαι εκείνο το «με», τί εύρος έχει! Δεν είναι μόνον ο εαυτός μου – είναι άπαντες οι πολιτογραφηθέντες εις το κράτος του Xριστού, εις την αγίαν Eκκλησίαν, είναι όλοι αυτοί που αποτελούν μέλος του ιδικού μου σώματος.
Kαι, τέλος, διά να είναι πληρεστάτη η προσευχή μας, κατακλείομεν με την λέξιν «τόν αμαρτωλόν», εξομολογούμενοι – πάντες γάρ αμαρτωλοί εσμεν – καθώς εξωμολογούντο και όλοι οι Άγιοι και εγίνοντο διά ταύτης της φωνής υιοί φωτός και ημέρας.
Eξ αυτών αντιλαμβανόμεθα, ότι η ευχή εμπεριέχει
δοξολογίαν,
ευχαριστίαν,
θεολογίαν,
παράκλησιν
και εξομολόγησιν


 

1408 - Ο ηγούμενος της Ι.Μ. Ξενοφώντος στην Αθήνα σε Αγρυπνία για τους Αγιορείτες Πατέρες


Tο Σάββατο 16 Ιουνίου και ώρα 9 μ.μ. με 2 π.μ. θα τελεσθεί στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Νέας Ιωνίας Ιερά Αγρυπνία επί τη Εορτή των Αγιορειτών Πατέρων. Την Ιερά Αγρυπνία θα τελέσει ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Ξενοφώντος π. Αλέξιος και θα ψάλλει χορωδία αγιορειτών πατέρων. Η Ιερά Αγρυπνία θα τελεστεί κατά το αγιορείτικο τυπικό.

Εκ του Ιερού Ναού

1407 - Επετράπη η εισαγωγή του Γέροντα Εφραίμ σε Νοσοκομείο των Αθηνών


Σε νοσοκομείο της Αθήνας ο Γέροντας Εφραίμ
Το Συμβούλιο Εφετών ενέκρινε το αίτημά του
Άδεια για να ταξιδέψει στην Αθήνα έδωσε το Συμβούλιο Εφετών στον ηγούμενο της Ι.Μονής Βατοπαιδίου, Αρχιμ. Εφραίμ, βασικό κατηγορούμενο στην υπόθεση των λεγόμενων «ιερών» ανταλλαγών.
Έπειτα από σχετικό αίτημα που υπέβαλε ο Αρχιμανδρίτης Εφραίμ, o οποίος έχει αφεθεί ελεύθερος με όρους ανάμεσα στους οποίους και η υποχρεωτική παραμονή του εντός του Αγίου Όρους, το Συμβούλιο Εφετών τού επιτρέπει να μεταβεί στην Αθήνα όπου πρόκειται να εισαχθεί σε ιδιωτικό νοσοκομείο.
Οι εφέτες παρέχουν την άδεια μετακίνησης στον Γέροντα Εφραίμ για ακριβώς πέντε ημέρες, όσες αιτήθηκε για τη νοσηλεία του και αμέσως μετά ο κατηγορούμενος μοναχός θα πρέπει να επιστρέψει στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου, όπου είναι υποχρεωμένος να διαμένει
Πλην του όρου της υποχρεωτικής διαμονής εντός του Όρους, στον Γέροντα Εφραίμ έχουν επιβληθεί για την αποφυλάκιση του, μετά από περίπου τρίμηνη προσωρινή κράτηση, οι όροι της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα, της χρηματικής εγγύησης 300.000 ευρώ και της υποχρέωσης εμφάνισης ανά τακτά διαστήματα στο Αστυνομικό Τμήμα Καρυών.

1406 - Επιστολή προς Αγιορείτες


Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
(1881-1956)
Επίσκοπος
Ορθοδόξου Σερβικής Εκκλησίας
Γιατί θλίβεστε εσείς οι Αγιορείτες; Και γιατί οι ψυχές σας είναι λυπημένες; Μήπως σας πιέζουν οι άνθρωποι; Κοιτάξ­τε τα πεύκα του Άθωνα, εκεί όπου υπάρχει περισσότερη στενότητα, πόσο ψηλά, ίσια και λεία είναι.
 Εσείς γνωρίζετε την αλήθεια και από την αλήθεια έχετε την εσωτερική ελευθερία. Και από την αλήθεια και από την ελευθερία έρχεται η ησυχία της ψυχής. Από την ησυχία της ψυχής πηγάζει η χαρά. Εσείς ήσασταν οι φορείς της χαράς και οι απορείς της παρηγοριάς στα Βαλκάνια μέσω πολλών αιώνων. Άλλα εσείς να ζητάτε τώρα τη χαρά και την παρη­γοριά από μας, οι όποιοι ζούμε στα δίχτυα του κόσμου;
 Όλος ο κόσμος δεν μπορεί να σας δώσει ούτε κομματάκι από την παρηγοριά, πού δίνει η αθάνατη Βασίλισσά σας, η πρώτη κόρη του Βασιλιά. Όλες οι ονομασίες των πολυάριθ­μων εικόνων της σημαίνουν τη χαρά και την παρηγοριά. Ξέρετε, πώς ο Κύριος προφήτευσε στους αποστόλους: «Κλαύσετε και θρηνήσετε υμείς, ο δε κόσμος χαρήσεται· υμείς δε λυπηθήσεσθε» (Ίωάν. 16,20).
 Μήπως οι απόστολοι ήταν τίποτα άλλο από ταξιδιώτες ασκητές; Όλος ο κόσμος ήταν το μοναστήρι τους. Αλλά σ αυτό το μεγάλο μοναστήρι ο καθένας απ΄ αυτούς είχε από ένα κελί, στο οποίο ο κόσμος με τα σκάνδαλα του και τις φουρτούνες δεν είχε είσοδο. Μέσα στις καρδιές τους, σαν σε κλειδωμένα κελιά, κρα­τούσαν την αλήθεια και την ελευθερία, την ησυχία και τη χα­ρά. Σ' αυτά τα κρυμμένα κελιά οι ψυχές τους συναντιόνταν με το Πνεύμα του Ζωοδότη Θεού. Γι' αυτό και μπορούσαν άφοβα να στέκουν επάνω στις σκοτεινές κορυφές του κό­σμου και σαν φωτεινές λαμπάδες να λάμπουν με την αλή­θεια και τη χαρά.
 Κι εσείς είστε στο Άγιον Όρος, σαν σε ήσυχο λιμάνι απέ­ναντι τον κόσμο. Παρόλο πού είστε ακίνητοι σ αυτό τον τό­πο, το φως της αλήθειας σας και η ευωδία των προσευχών σας γίνεται αισθητή στον κόσμο. Είστε προσκολλημένοι σε αυτόν τον βράχο, πού λέγεται Άγιον Όρος, όπως οι στηλί­τες στη στήλη· όντως όλοι σας είστε στηλίτες.
 Εάν καμιά φορά οι τρικυμίες του κόσμου χτυπούν στη στήλη σας, εσείς θα φοβηθείτε; Κοιτάξτε, πώς τα άσπρα κύματα με βρυχηθμό χτυπούν τον Άθωνα καί διασπώνται φεύγοντας πάλι πί­σω. Έτσι και τα αδύναμα κύματα της κοσμικής μοχθηρίας χτυπούν στις αγίες οικογένειές σας, αλλά πάλι σαν ντροπια­σμένα επιστρέφουν στη ροή τους.
 Με το δυνατό σκήπτρο Της τα εμποδίζει η Οδηγήτρια. Όταν οι άνθρωποι σας πιέ­ζουν και σας ενοχλούν, εσείς μην κοιτάτε τους ανθρώπους αλλά Αυτήν, την πεντακάθαρη Στρατηγό σας. Εκείνη ξέρει να εκκαθαρίζει όλους τους εχθρούς του κράτους Της, του αξιώματός Της.
 Θυμάστε, πώς σας σκέπαζε στην αγκαλιά Της τον καιρό του Παγκόσμιου Πολέμου. Πιο επιμελημένα απ' ό,τι το χελιδόνι τα χελιδονάκια. Καί είναι οι άνθρωποι κάποιοι φοβεροί εχθροί, για να τους φοβηθείτε; Το χόρτο και η σκόνη, πνεύματα της μοχθηρίας κάτω από τον ουρανό, με τα οποία εσείς, καλά ζωσμένοι, μπορείτε να παλεύετε.
 Και όταν η Δέσποινα σας, σας σώζει από τα αγριεμένα δαι­μόνια, πού δεν κοιμούνται ποτέ, άραγε δεν θα σας σώσει από την τιποτένια ανθρώπινη μοχθηρία; Και εσάς εννοούσε ο προφήτης όταν προφήτευσε, ότι θα παρουσιάσουν τις κο­πέλες στον τσάρο ακολουθώντας εκείνη. Εκείνη είναι η πρώτη κόρη του Βασιλιά, ενώ οι ψυχές σας κοπέλες, οι οποίες την ακολουθούν μέχρι τον θρόνο του βασιλιά των βασιλέων. Το χέρι Της σας οδηγεί, το ράσο Της σας σκεπά­ζει, τα μάτια Της σας κοιτούν, η αγάπη Της σας ζεσταίνει, το παράδειγμα Της σας ενθαρρύνει.
 Μακάριοι εσείς, ακούρα­στοι δοξάζετε τον Θεό! Μακάριοι εσείς, εκλεγμένοι πολίτες του κράτους της Θεοτόκου! Εκείνη από σας δεν ζητά κανέ­ναν φόρο, αλλά ζητά σαν δώρο τρία χρυσά νομίσματα από τον φλέγοντα χρυσό. Το πρώτο χρυσό νόμισμα είναι η κα­θαρότητα της κοπέλας (δηλαδή της ψυχής σας). Το δεύτερο χρυσό νόμισμα είναι η ταπεινοφροσύνη της. Το τρίτο χρυσό νόμισμα είναι η υπακοή της. Γι' αυτά τα τρία δώρα της κο­πέλας Εκείνη σας υπόσχεται να σας υψώσει από το Άγιον Όρος της γης στο Άγιον Όρος των Ουρανών.
 Γιατί, λοιπόν, θλίβεστε Αγιορείτες; Και γιατί οι ψυχές σας είναι λυπημένες;
 Από τον Θεό ευλογία σε σας και σωτηρία.

Νικόλαος Βελιμίροβιτς
Επίσκοπος Ορθοδόξου Σερβικής Εκκλησίας

1405 - Το Άγιο Όρος «τότε και σήμερα»


.......[…] Τότε το κάθε Μοναστήρι δίπλα στο υπερπλήρες συνήθως από νωταγωγά τετράποδα και με γεμάτα πάντοτε τα κριθαραμπάρια του Βουρδουναριό, διατηρούσε και «σαμαράδικο» με όλα τα αναγκαία και χρειώδη, σε κατάλληλη ξυλεία, σε δερμάτια αντοχής, σε σίγουρες ’πισταριές και ίγκλες και σε χοντρομάλλινα σαμαροσκούτια. Μοσχομισθοδοτούσε δε τον σαγματοποιό των καινούργιων και συντηρητή των συνεχώς φθειρομένων τότε σαμαριών και των άλλων… εξοπλισμών των. 

Στα δε Καρυώτικα σαμαράδικα, οι μάστοροι με τα τσιράκια τους ‘δούλευαν μέρα και νύχτα, για να προλάβουν τις παραγγελίες καινούργιων και τις επισκευές των παληών, που κατά στίβες ‘περίμεναν στα υπόστεγα την σειρά τους. Σήμερα δεν υπάρχει Μοναστήρι χωρίς Γκαράζ και Parking, στις δε Καρυές και την Δάφνη οι Σεϊμένηδες της Ιεράς Κοινότητος όταν ευκαιρήσουν και ‘ξαποστάσουν, απ’ το εξυπηρετικό των αναγκών σοφάρισμα, αμέσως εντέλλονται να ασκήσουν και καθήκοντα… τροχονόμου!
Τότε, στα παντοπωλεία των Καρυών και της Δάφνης, τα είδη που απ’ όλα τα άλλα είχαν την μεγαλύτερη ζήτησι και την ταχύτερη λόγω πολυχρησίας «κατανάλωσι», ήταν, οι τσάπες, τα δικέλλια, τα δρύϊνα ραβδιά, τα Καψαλιώτικα μπαστούνια, τα… παντοία πέταλα και τα σουβλερά καλιβωκάρφια… Σήμερα, αν κάποιος τουρίστας, που τα, από πολλού στη φθορά του χρόνου και των καιρικών φαινομένων εγκαταλελειμμένα, καλντερίμια θελήση να τιμήση, ‘πετύχη να βρη κανένα μισολυωμένο, κακομοιριασμένο και σκουριασμένο, το κρύβει προσεκτικά στον γυλιό του και απερχόμενος το βγάζει έξω για σουβενίρ, αν είναι ρέκτης των παλαιών και «πρωτογόνων» ή για… φυλαχτό, αν είναι ολιγόμυαλος ή δαιμονοβλαμμένος…

Τότε απ’ τις πρώτες έγνοιες του κελλιώτη γέροντα της συνοδείας για τον αρτιάφικτο δόκιμο, ήταν γρήγορα να του μάθη να καλιβώνη το μουλάρι και να τον εκπαιδεύση να σφιχτοδένη και να σιγουρεύη στο σαμάρι όσο το δυνατό περισσότερα ανισοβαρή και ανομοιόσχημα πράγματα· σήμερα, το πρώτο που θα ρωτήση τον προς δοκιμή προτιθέμενο να «βάλει μετάνοια» είναι, αν έχη δίπλωμα οδηγού· κι αν δεν έχη, να φροντίση σύντομα να πάη στη Θεσσαλονίκη ή στον Πολύγυρο για να «εκπαιδευθή» και «’βγάλη»…[…]

του Επισκόπου Ροδοστόλου κ. Χρυσοστόμου
σελ. 619-620

1404 - Όσιος Πέτρος ο Αθωνίτης


Αγιορείτης Άγιος
Μνήμη 12 Ιουνίου

Ένας από τους περιφημότερους ασκητές του αγιοτόκου Άθωνα. Κατά τούς βιογράφους του ήταν στρατιωτικός στό επάγγελμα και άνηκε στ' ανακτορικά τάγματα των «σχολαρίων». Πολεμώντας κατά των Αράβων αιχμαλωτίσθηκε στη Μεσοποταμία και αλυσοδεμένος οδηγήθηκε στή φυλακή. Μέ θαυμαστό τρόπο απελευθερώθηκε από τούς αγίους Νικόλαο και Συμεών τόν Θεοδόχο και κατευθύνθηκε στή Ρώμη, όπου κι έγινε κατά τον πόθο του μοναχός.
Επιστρέφοντας στην Ανατολή, το πλοίο που τον μετέφερε σταμάτησε στον Άθωνα και ο όσιος εγκαταστάθηκε σε ερημικό τόπο, που του τον υπέδειξε η Θεοτόκος με τον άγιο Νικόλαο. Η Θεοτόκος είπε στον πρώτο γνωστό ασκητή του Όρους Πέτρο πως ο Άθωνας της δόθηκε από τόν Υιό της ώς κληρονομιά, γιά να προστρέχουν όσοι θέλουν να υπηρετήσουν τόν Θεό απερίσπαστα. Η αγάπη της θα είναι μαζί μέ τούς πιστούς δούλους του Θεού και Η χαρά της μεγάλη, γιατί εδώ στο «Περιβόλι» της θα δοξολογείται συνεχώς το όνομα του Υιού Της. Θα δοξάσει το Όρος σε όλο τον κόσμο και όσους υπομείνουν τους πόνους της ασκήσεως θα τους αξιώσει μεγάλων χαρισμάτων, Η ιατρός, φρουρός και Κυρία του αγίου τόπου.
Έτσι ο όσιος Πέτρος με τή βοήθεια της Παναγίας κατοίκησε σ' ένα μικρό σπήλαιο, που σώζεται μέχρι σήμερα, μέ ναΐδριο και κελλί, μεταξύ Μ. Λαύρας και Καυσοκαλυβίων. Έζησε 53 χρόνια με αυστηρότατη και υπερθαύμαστη άσκηση, τρεφόμενος με βότανα και ουράνιο άρτο, δίχως σκεπάσματα κι ενδύματα, γιατί του είχαν φθαρεί, με πολλούς και διαφόρους πειρασμούς δαιμόνων. Σκεπάσματα του οι τρίχες του σώματος, τα μαλλιά της κεφαλής του, η μέχρι τα γόνατα γενειάδα του και φύλλα δέντρων. Κατά τους εγκωμιαστές του, η άσκηση του συνοδό συνεχή, είχε την προσευχή και η ξενιτεία του την απάθεια. Γιά σκέπη είχε τον ουρανό και για κλίνη τη γη. Υπόμενε όλα τα λυπηρά μεγαλόψυχα για τη μελλοντική δόξα των ουρανών.
Ένα χρόνο πριν από τον θάνατο του ο Θεός επέτρεψε να τον συναντήσει ένας κυνηγός, για να γίνει γνωστή στους κατοπινούς η ισάγγελη βιοτή του. Τόν επόμενο χρόνο, οταν ο κυνηγός επανήλθε με δύο μοναχούς, βρίσκει τόν όσιο κοιμηθέντα. Παραλαμβάνουν το σώμα του και το μεταφέρουν στις Φώκες της Θράκης, όπου έγινε πηγή αγιασμού και ιατρείας των ασθενών. Κατά μία νεώτερη εκδοχή ο τάφος του υπάρχει στη μονή Ιβήρων.
Τον βίο του έγραψαν ο μοναχός Νικόλαος ο Σιναΐτης κατά τόν 9ο αιώνα και ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς. Κανόνα συνέθεσε πρός τιμή του ο Ιωσήφ ο Υμνογράφος, ο οποίος αναφέρει περί εύωδίας του τιμίου λειψάνου του, και άλλη ακολουθία ο ιερομόναχος Διονύσιος Άγιαννανίτης.

 

1403 - Όσιος Αρσένιος Κονέφσκυ (†1447)


Αγιορείτης Άγιος
Μνήμη 12 Ιουνίου


Ο μακάριος Αρσένιος καταγόταν από το μεγάλο Νοβγκορόντ. Νέος έγινε μοναχός σε μοναστήρι της πατρίδος του και με ζήλο δόθηκε στους μοναχικούς αγώνες, ώστε αγαπήθηκε απ' όλους.
Έχοντας σφοδρή επιθυμία να έλθει στο Άγιον Όρος, το πέτυχε, όταν συνάντησε στη γενέτειρά του μερικούς Αγιορείτες μοναχούς. Με την ευλογία του ηγουμένου του, ύστερα από πολλά δάκρυα του Αρσενίου, ήλθε στον Άθωνα ταπεινός προσκυνητής και, με ιδιαίτερη αγάπη και εσωτερική φλόγα, συνέχισε εδώ τη θαυμαστή ζωή του. Υποτάχθηκε στον ηγούμενο Ιωάννη και διακρίθηκε στους μοναχικούς αγώνες του στο Παλαιό Ρωσικό μοναστήρι (Παλαιομονάστηρο).
Το 1393 επέστρεψε στην πατρίδα του, έχοντας μαζί του μια θαυματουργή εικόνα της Θεοτόκου, προς τιμή της οποίας έκτισε μοναστήρι κοντά στη λίμνη Κονέφσκυ.

Αφού κτίσθηκε το μοναστήρι και πλήθαιναν οι μοναχοί, ο Αρσένιος ήλθε ξανά στο Άγιον Όρος και πάλι γύρισε στα πνευματικά του τέκνα.
Μετά μια εικοσιπενταετία, οι ασυνηθιστες πλημμύρες της λίμνης ανάγκασαν τον όσιο να μεταφέρει την αδελφότητά του στη θέση που βρίσκεται σήμερα το νέο μοναστήρι. Έκτισε πέτρινο ναό στο Γενέθλιο της Θεοτόκου και γύρω από αυτόν τα ξύλινα κελλιά των αδελφών.
Ύστερα από πολύχρονους ασκητικούς αγώνες, παρέδωσε στον Κύριο την καθαρή του ψυχή, ο θαυματουργός όσιος, στις 12 Ιουνίου του 1447, ημέρα των μεγάλων οσίων Ονουφρίου και Πέτρου του Αθωνίτου, το παράδειγμα των οποίων ακολούθησε.


Ετάφη στο νάρθηκα της κτητορικής εκκλησίας του.


Δείτε φωτογραφίες της Ι.Μονής Γέννησης της Θεοτόκου:

1402 - Οι Άγιοι Νεομάρτυρες Συνέσιος, Βενέδικτος, Τιμόθεος και Παύλος


Μαρτύρησαν στη Θεσσαλονίκη
στις 12 Ιουνίου 1824, 1821, 1822, 1824 αντίστοιχα.

Αγιορείτες Άγιοι
Μνήμη 12 Ιουνίου

Ιερομάρτυς Βενέδικτος, Οσιομάρτυς Τιμόθεος, Οσιομάρτυς Παύλος

Οι τέσσερις αυτοί Νεομάρτυρες ήσαν Αγιορείτες μοναχοί από την Ιερά Μονή Κωνσταμονίτου. Το έτος 1821, ως γνωστόν, έγινε η μεγάλη Ελληνική Επανάσταση. Εξαιτίας της επανάστασης θανατώθηκαν πολλοί Έλληνες. Πολλοί από αυτούς μαρτύρησαν διότι τους προτάθηκε να αρνηθούν τον Χριστό για να σώσουν τη ζωή τους και δεν δέχθηκαν. Οι τέσσερις πατέρες μαρτύρησαν στη Θεσσαλονίκη, πασάς ήταν τότε ο φοβερός Εμπού Λουμπούτ ή Αμπλούτ -Ρομπούτ που το όνομά του σημαίνει ροπαλοφόρος.
Ο άγιος νεομάρτυς και οσιομάρτυς Συνέσιος καταγόταν από την Τρίγλια της Μ. Ασίας. Νέος ήρθε στο Άγιον Όρος, αρχικά στην Ι. Μονή Ιβήρων και ύστερα στην Ι. Μονή Κωνσταμονίτου, όπου εκάρη μοναχός. Κατά την Επανάσταση του 1821 τον πήραν οι Τούρκοι μαζί με άλλους μοναχούς απ' όλες τις Μονές και με τον Επίτροπο του Όρους τον γνωστό άρχοντα της Θεσσαλονίκης Σπανδωνή ως όμηρο στη Θεσσαλονίκη. Εκεί κλείστηκαν στη φυλακή και βασανίζονταν για ν' αποκαλύψουν τους θησαυρούς του Αγίου Όρους, οι οποίοι βρίσκονταν κατά τις πληροφορίες του πασά στο μετόχι της Ι. Μ. Διονυσίου τον Μονοξυλίτη. Στη φυλακή έμειναν δυόμισι χρόνια και παρέδωσαν όλοι εκεί μέσα την ψυχή τους από τις στερήσεις, τις κακουχίες και τα βασανιστήρια.
Ο άγιος Βενέδικτος καταγόταν από την περιοχή των Σερρών. Έγινε μοναχός μαζί με τον πατέρα του στην Ι. Μ. Κωνσταμονίτου. Κατά την Επανάσταση συνελήφθη στο μετόχι της Μονής στην Καλαμαριά και αφού βασανίστηκε μαζί με άλλους μοναχούς και λαϊκούς θανατώθηκε με αποκεφαλισμό.
Ο άγιος Τιμόθεος καταγόταν από την περιοχή της Βέροιας. Ήταν έγγαμος και μετά τον θάνατο της συζύγου του έγινε μοναχός στην ίδια Μονή. Κατά την Επανάσταση μαρτύρησε και αυτός σε ηλικία άνω των εξήντα ετών.
Ο άγιος νεομάρτυς Παύλος καταγόταν από τα Ιωάννινα. Από βρέφος έμεινε ορφανός και ανετράφη από την μητέρα του με πολλή επιμέλεια. Έμαθε και γράμματα στη σχολή που είχε ιδρύσει ο ευεργέτης Μπαλάνος στα Ιωάννινα. Ήταν, από μικρό παιδί, πολύ ευλαβής και φιλακόλουθος. Κάποτε επισκέφθηκε τα Ιωάννινα ο τότε ηγούμενος της Ι. Μ. Κωνσταμονίτου Χρύσανθος για κάποια υπόθεση της Μονής. Εκεί ο νεαρός τότε Πέτρος γνωρίστηκε με τον γέροντα της Μονής και τελικά τον ακολούθησε στο Άγιο Όρος όπου και εκάρη μοναχός με το όνομα Παύλος. Στη Θεσσαλονίκη βασανίστηκε και αυτός μαζί με τους άλλους πατέρες και θανατώθηκε με ραβδισμούς. Υπέμεινε αγόγγυστα λέγοντας συνεχώς: Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με και Υπεραγία Θεοτόκε βοήθει ημάς, μέχρι που παρέδωσε την αγία του ψυχή στα χέρια του Κυρίου, σε ηλικία περίπου τριάντα ετών.