Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2012

1382 - Αδημοσίευτες φωτογραφίες του Travis Dove (National Geographic)



Ο Travis Dove είναι ο φωτογράφος του National Geographic, οι φωτογραφίες του οποίου πλαισίωσαν το αφιέρωμα που έκανε το περιοδικό στους Αγιορείτες Μοναχούς τον Δεκέμβριο του 2009.
Στη σελίδα http://www.nationalgeographicstock.com/ngsimages/explore/explorecomp.jsf μπορούμε να δούμε φωτογραφίες του, πέραν των γνωστών δημοσιευμένων.


1375 - Τα αφιερώματα του περιοδικού National Geographic στο Άγιο Όρος

 

 

1381 - Ιερομόναχος Παρθένιος Καρεώτης, ο κουτσο Παρθένιος

Ο ιερομόναχος Παρθένιος Καρεώτης, υπήρξε υποτακτικός του φημισμένου Γέροντος Χατζη Γεώργη.
Ο Γέροντας Παΐσιος στην βιογραφία του Γέροντα Χατζη Γεώργη την οποία συνέγραψε ο ίδιος, αναφέρει για τον Παρθένιο:
Πολύ του είχε συμπαρασταθεί του Γέροντα ο Ιερομόναχος Παρθένιος (Ρώσος) από την Κερασιά, ο οποίος είχε σωθεί από τον Χατζή-Γεώργη από βέβαιο θάνατο, και μετά έγινε υποτακτικός του και τον είχε σε ευλάβεια τον Γέροντα. Η όλη όμως συμπεριφορά του Ρώσου Ιερομόναχου Παρθενίου είχε ερεθίσει και αυτή πολύ την όλη εκείνη κατάσταση, για την εξορία του Χατζή-Γεώργη. Διότι ο Ιερομόναχος Παρθένιος, επειδή αγαπούσε λίγο την δόξα και ήθελε να αναδειχθεί, χρησιμοποιούσε το όνομα του Όσιου ΧατζήΓεώργη, σε όλες του τις ενέργειες, εκμεταλλευόμενος την Αγιότητα του Γέροντα, και δημιουργούσε προβλήματα. Αλλά όμως και τον αγαπούσε και παρέμεινε δίπλα του στα τελευταία της ζωής του.
Χατζηγιώργης μοναχός, ο περιβόητος ασκητής του Άθω (†1886)
Μεγαλόσχημος μοναχός Γεώργιος Χατζής 1828

Πειθήνιο όργανο του πανσλαβισμού, ο Παρθένιος, εκμεταλλευόμενος την φήμη του Γέροντά του στην Ρωσία, την οποία φήμη ο ίδιος διέδωσε, κατόρθωσε να καρπωθεί μεγάλα χρηματικά ποσά από δωρεές Ρώσων πιστών και να τα χρησιμοποιήσει για την επέκταση των κελλιών τα οποία αγόραζε, κατασκευάζοντας μεγαλοπρεπή κτίρια με πολλά δωμάτια, κατά παράβαση των αρχών του Τόπου, με σκοπό να τα επανδρώσει με Ρώσους μοναχούς και λαϊκούς.

Σας μεταφέρω αποσπάσματα από το βιβλίο του Γερασίμου Σμυρνάκη ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ (1903):

Τη 10η Οκτωβρίου 1882 εξεδόθη υπό της Ιεράς Κοινότητος η υπ’ αριθμόν ΙΗ΄ απόφασις κατά του Χατζή Γιώργη και του Ρώσσου Παρθενίου, κελλιωτών του κελλίου του Πρωτομάρτυρος Αρχιδιακόνου Στεφάνου, του υπαγομένου τη κυριάρχω Μονή του Ρωσσικού…. Εν δε τω διατακτικώ μέρει της ρηθείσης αποφάσεως αναφέρεται, ότι ο Παρθένιος αποβάλλεται του κελλίου υποχρεούμενος να παραδώση άπασαν την προίκα αυτού (εξ επίπλων και ιερών σκευών) τω ιερώ Κοινοβίω του Ρωσσικού, τας δε δύο σφραγίδας τη ιερά Κοινότητι. Προσέτι δε ότι απαγορεύεται μεν αυτώ τε και τω Χατζη Γιώργη ν’ αγοράσωσιν έτερον κελλίον, όπερ θέλει γείνη γνωστόν ταις ιεραίς Μοναίς δι’ εγκυκλίων, ίνα μη παραχωρήσωσιν αυτοίς, οις η συμβίωσις απαγορεύεται, τοιούτον, είτε διηρημένοις, είτε και ηνωμένοις. Επιτρέπεται δε να παραλάβη παρά του ρωσικού Κοινοβίου όσα εμέτρησε προς αγοράν του κελλίου, ήτοι 50.000 γροσίων ως και ετέρας 50.000 δια τας νέας οικοδομάς, ας εποίησεν κτλ.

Παρθένιος ιερομόναχος Καρεώτης, Χατζηγιωργιάτης (1840-1926),
με συμμοναστή, χιλανδαρινό κελλί του Ευαγγελισμού

…Ο ρηθείς Χατζή Γιώργης ην Μικρασιάτης την πατρίδα, απλούς το ήθος και ασκητικώτατος, διαμένων εν Κερασιά της Λαύρας και εν τω κελλίω του Αγίου Δημητρίου. Είτα δε αποβληθείς ένεκα του Ρώσσου Παρθενίου υποτακτικού αυτού, όστις ην ο κύριος μοχλός των πράξεων και ψευδών θαυματουργικών αγγελμάτων εις Ρωσσίαν, ηγόρασε το παρά τον υδροπρίονα της Μονής Γρηγορίου κελλίον «ο Άγιος Θεολόγος», έχων μεθ’ εαυτού μεγάλην ακολουθίαν εκ Ρώσσων και Ελλήνων Μοναχών. Αποβληθέντα όμως και εντεύθεν υπό των φιλοπατρίδων Γρηγοριατών ένεκα των ρωσσικών σχεδίων του Παρθενίου, ενεκολπώθησαν αυτόν στενώτερον οι του Ρωσσικού, εγκαθιδρύσαντες εν τω μνησθέντι κελλίω του Πρωτομάρτυρος Αγίου Στεφάνου, απέχοντι μίαν ώραν εκ Καρυών. 
Επειδή όμως η αρετή του Χατζη Γιώργη διεφημίσθη ανά την Ρωσσίαν, ένθα εθεωρείτο άγιος, η ρωσσική Μονή φοβουμένη την υπεροχήν αυτού και των μετ’ αυτού Ρώσσων και Ελλήνων απεφάσισε την εξόντωσιν αυτού καταστιγματίσασα όλως ασπλάχνως. Όθεν δια των πανισχύρων μέσων της Μονής του Ρωσσικού παρά τη Ιερά Κοινότητι εξορισθείς μετέβη εις Κωνσταντινούπολιν, ένθα και ετελεύτησε τω 1886, αφειδώς ελεών τους πένητας εκ των αποστελλομένων αυτώ εκ Ρωσσίας βοηθημάτων.

Ιερό Χιλιανδαρινό Κελλί Ευαγγελισμός
Λιθογραφία 1894
Φωτ. ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΦΩΤΟΘΗΚΗ
Μετά δε την τελευτήν αυτού ο Ρώσσος Παρθένιος δια διαφόρων δωροδοκιών κατώρθωσεν επανελθών εν αγίω Όρει ν’ αγοράση το Χιλιανδαρινόν κελλίον «ο Ευαγγελισμός», ύπερθεν των Καρυών. Παρά τούτο δε ανήγειρε τριώροφον μέγαρον μήκους 40 πήχεων και πλάτους 14, τη αδεία της κυριάρχου αυτού Μονής ου ένεκεν κατεδικάσθη υπό της ιεράς Κοινότητος δια της από 3ης Φεβρουαρίου 1899 ΝΑ΄ αποφάσεως, δι ης διατάσσεται αύθις η εκτέλεσις της μνησθείσης ΙΗ’ αποφάσεως του 1882, ήτοι οριστικώς ν’ αποβληθή εκ του Τόπου εντός διμήνου, εκποιών το κελλίον αυτού.
Παρθένιος ιερομόναχος Καρεώτης, Χατζηγιωργιάτης (1840-1926),
χιλανδαρινό κελλί του Ευαγγελισμού,
με τον Ρώσο πρόξενο στη Θεσσαλονίκη Ν.Β. Κόχμανεκ, 1906
Δυστυχώς προς χλεύην των ιεροδικαστών αντιπροσώπων ο χωλός τον πόδα Παρθένιος κατέχων μέχρι σήμερον το ειρημένον μέγαρον, όλως αθορύβως προβαίνει επί το έργον της αναπτύξεως αυτού, πηγνύων σταύλους και αχυραποθήκας, άτινα μετά μικρόν μετατρέπει εις οικοδομάς μετά πολυαρίθμων δωματίων, μηδόλως πτοούμενος, ως εν δέοντι θέλομεν γνωρίση τοις αναγνώσταις τας ανισχύρους αυτώ αποφάσεις του ιερού Κριτηρίου, αίτινες ατυχώς ουδαμώς εφηρμόσθησάν ποτε, διότι δεν κατηγγέλθη ίσως υπό της ρωσσικής Μονής, εις ην απαρέσκουσι τα ούτω αυστηρά μέτρα, αφού μάλιστα ουδόλως παραβλάπτονται τα συμφέροντα αυτής.




1380 -Είπε Γέροντας με πολλή αγάπη και διάκριση. (Γερ. Εφραίμ Κατουνακιώτη)


«Δικαιούσαι τόση χάρι, όσο μέγεθος πειρασμού μπορείς να βαστάσεις με ευχαριστία».
Έλεγε συχνά: «Χριστέ μου, τα κουλούρια σου είναι πολύ νόστιμα, αλλά τα πουλάς πολύ ακριβά», εννοώντας την απόκτηση της χάριτος.
«Ανάλογα με την πίστη και την ευλάβεια που έχεις σε κάποιον, ωφελείσαι και παίρνεις χάρι».
«Ο λόγος πού βγαίνει από την Χάρι και την πείρα, έχει δύναμη».
«Οι προσευχές ποτέ δεν πάνε χαμένες, αν και στην αρχή φαίνεται ότι δεν πιάνουν, ότι δεν μας ακούει ο Θεός».
«Θέλεις να αποκτήσεις κατάσταση πνευματική; Βίασε τον εαυτό σου πρώτα στην υπακοή, υστέρα στην ευχή και σε όλα».
«Από την υπομονή στις θλίψεις διακρίνονται όσοι αγαπούν τον Θεό».
«Όταν ο Θεός θελήσει να βοηθήσει μία ψυχή βασανισμένη, δεν την απαλλάσσει από τις θλίψεις, αλλά της χαρίζει υπομονή».
«Όλοι οι Άγιοι στην θλίψη εδοκιμάσθηκαν και όχι στην χαρά. Και ο Χριστός στους μακαρισμούς την θλίψη εμακάρισε και όχι την χαρά».
«Να ευχώμεθα ο Θεός να μας δίνη υπομονή και όχι να μας πάρει τα βάσανα, γιατί αυτά μας πηγαίνουν στον Παράδεισο».
«Ο άνθρωπος δοκιμάζεται με τα βάσανα, με την θλίψη, με την ασθένεια, με τις κακουχίες. Εκεί θα πάρεις τον μισθό σου. Ξάπλα, κοιμώμενος δεν παίρνεις μισθό».
Είπε σε κάποιον: «Ουδέποτε λειτούργησα χωρίς δάκρυα και πολλές φορές με περιέλαμψε άκτιστο φως».
«Να μην υπάρχει κενό μεταξύ του νου και του Θεού, για να μην εισχωρούν ξένοι λογισμοί».
«Οι λογισμοί έρχονται και παρέρχονται, τα φρονήματα μένουν».
«Όταν πάμε στην Λειτουργία και κοινωνάμε και μετά καθόμαστε να κεραστούμε, μετά πέφτουμε σε αργολογία και κατάκριση, τότε είναι σαν να ξερνάμε τον αγιασμό που πήραμε».
«Οι ελεημοσύνες πρέπει να δουλεύονται. Να ξεχρεώνονται με προσευχές και Λειτουργίες».
«Και στην ευρυχωρία και στην ανάπαυση δεν μανθάνει ο άνθρωπος. Γι’ αυτό έδωσε ο Θεός πειρασμούς. Οι πειρασμοί διδάσκουν τον άνθρωπο. Η χά­ρις δεν διδάσκει τόσο όσον οι πειρασμοί».
«Αν στα μικρά είσαι αμελής, στα μεγάλα θα προκόψεις;».
«Οι άνθρωποι σε ακούν εάν όσα τους λες, συμφωνούν με το δικό τους το μυαλό· εάν όμως δεν συμφωνούν, δεν σε ακούν».
«Έρχονται εδώ διάφοροι, αλλά όλους δεν μπορώ να τους αναπαύσω. Ήρθε μία φορά ένας καθηγητής Πανεπιστημίου και μου είπε ότι έχει πρόβλημα με την γυναίκα του. Του είπα ότι φταις εσύ, γιατί δεν την αγαπάς πραγματικά, και έφυγε σκανδαλισμένος. Περίμενε να του δώσω δίκαιο».
«Κάποια γυναίκα μου έστειλε γράμμα. Πήγα να τ’ ανοίξω και βρωμούσε. Κατάλαβα ότι είχε πάει σε μάγους».

 
(πηγή: «Από την Ασκητική και Ησυχαστική Αγιορείτικη Παράδοση», Αγ. Όρος 2011)


1379 - Απίστευτη πρόκληση Π. Καμμένου: Χωρίς διαμονητήριο και άδεια προσέγγισης σκάφους μπήκε παράνομα στο Άγιο Όρος!


Ο πολιτικός κ. Πάνος Καμμένος μπήκε στη Μονή Εσφιγμένου το Σαββατοκύριακο χωρίς να πάρει διαμονητήριο και να λάβει άδεια προσεγγίσεως σκάφους, χωρίς ακόμη να τον ελέγξει το Τελωνείο κατά την έξοδο!
Ανάστατοι οι Αγιορείτες!

1378 - Ο μπαρμπα Γιάννης ο Κλωνάρης που είδε την Παναγιά


Ερχόταν από την Λήμνο μ' έναν γάιδαρο. Τον έβαζε και στο καράβι μέσα.
Στον γέρο-Γιάννη μας έκανε εντύπωση ή απλότητα και ή ευλάβεια του. Αυτός δούλευε χρόνια πολλά εδώ στο Άγιο Όρος και στο τέλος ήρθε να πάρει ένα χαρτί από την Ιερά Κοινότητα, για να εισαχθεί στο γηροκομείο Μυτιλήνης.
Πριν από καιρό με είχε ανταμώσει και μου λέει:
«Πάτερ, θα μου κάνης μια εικονίτσα;».
Του λέω: «Μπάρμπα-Γιάννη, εσύ δεν έχεις χρήματα να πλήρωσης. Είναι ακριβές οι εικόνες»·
Λέει: «Αμ συ πολλά θα μου ζητήσεις, εγώ λίγα θα σου δώκω».
«Ποια εικονίτσα θέλεις;»
«Να! Είδα την Παναγία μια μέρα ξεκινώντας από το Ιβήρων να πάω στο Καρακάλου και μου λέει· "γύρνα πίσω και να πας αύριο, διότι θα πάθεις απόψε κακό". Εγώ έκανα υπακοή και γύρισα, αλλά είχα τόση χαρά».
«Πώς την είδες την Παναγία;»
«Την είδα πάνω σε συννεφάκια άσπρα, και όλα αυτά πού φορούσε, τα ενδύματα της, ήταν λευκά. Πήρα τόση χαρά, και πήγα την άλλη μέρα στην Μονή Καρακάλου».
Την παρήγγειλε τελικά την εικόνα στους Αναναίους. Ήρθε εδώ στο κελί μας την τελευταία μέρα της ζωής του, για να πάρουμε τηλέφωνο στους Αναναίους, αν ετοίμασαν την εικόνα, γιατί ο Μπάρμπα-Γιάννης ετοιμαζόταν να εισαχθεί στο γηροκομείο Μυτιλήνης. Ήρθε να πάρει το χαρτί από την Κοινότητα, ότι δούλεψε εδώ στο Άγιον Όρος. Ό καημένος ανέβαινε βογκώντας την σκάλα, γιατί είχε καρδιά, είχε ανεπάρκεια. Αύτη την τελευταία φορά πού ήρθε μας είπε ότι κοινώνησε. Μάλιστα τον έπιασε και μια κρίση μέσα στην Πορταΐτισσα. Τον έβγαλαν λίγο έξω, συνήλθε, και ανέβηκε στις Καρυές για να πάρει το χαρτί. Το βράδυ όμως κοιμήθηκε εδώ πίσω από τον Ταλέα, τον έπιασε ή καρδιά του και πέθανε. Δεν πρόλαβε να πάει στην Μυτιλήνη, γιατί ή Παναγία τον ήθελε εδώ πέρα.

Τον έθαψαν εδώ στο κοιμητήρι στις Καρυές. Μας έλεγε, πώς είδε την Παναγία μας πάνω στα σύννεφα, και όταν πήραμε τηλέφωνο από εδώ στους Αναναίους του είπαν:
«Μπάρμπα-Γιάννη, ή εικόνα εστάλη στο νησί. Όταν θα πάς, θα την βρεις εκεί».
Είχε απλή ζωή. Φορούσε γουρουνοτσάρουχα -εμάς μας έκαναν εντύπωση-. Είχε και ένα ντουρβαδάκι από έναν τράγο, πού το έκανε μόνος του. Εγώ τον πείραζα:
«Μπάρμπα-Γιάννη, να μου κάνης δώρο ένα ζευγάρι τσαρούχια». Έρχεται μια μέρα, με την απλότητα πού είχε, και μου λέει:
«Πάτερ, πάτερ, σου έφερα ένα δώρο».
Μ' έφερε ένα ζευγάρι γουρουνοτσάρουχα. «Αυτά θα τα βάλετε στην έκθεση, και θα 'ρχονται οι Ευρωπαίοι να τα βλέπουνε, και να! θα πέφτει το χρήμα!».
 Γελούσα με την απλότητα του ανθρώπου. Για αυτό και τον αξίωσε ή Παναγία και κοιμήθηκε εδώ πέρα.
«Κλωνάρη», τον λέγανε. Μετά τον έβγαλαν «Μπάρμπα Γιάννη». Δεν λεγόταν «Μπάρμπα-Γιάννης». «Κλωνάρης» το επίθετο του ήτανε. Ήτανε απ' το Καρπενήσι και μετά πήγε στην Λήμνο.
Κοιμόταν έξω στο δάσος, γιατί σ' όλη του την ζωή βοσκός ήτανε. Τότε είχαμε λύκους στο Άγιο Όρος. Πάει ένας λύκος μια νύχτα που κοιμόταν έξω στο δάσος και τον μύριζε γύρω-γύρω, επειδή τα γουρουνοτσάρουχα μυρίζανε. Λέει ο Μπάρμπα-Γιάννης:
«Παναγία μου -έτρεμα από τον φόβο μου- αν με βοηθήσεις και δεν με πειράξει ο λύκος...».
«Άντε που θα 'ταν λύκος, κανένας σκύλος θα 'τανε», του λέω.
«Μια ζωή βοσκός ήμουνα. Δεν ξέρω, δεν γνωρίζω τους λύκους;... Και αν δεν με πειράξει, θα σου φέρω ένα δοχείο λάδι, Παναγία μου».
Έφυγε ο λύκος. Τον μύρισε και έφυγε. Την άλλη μέρα πήρε από τον Ταλέα ένα δοχείο λάδι και το πήγε στο «Άξιον εστί», στην Παναγία μας. Απλοί άνθρωποι.
Πολύ αστείος ήτανε. Μιλούσε και έκανε αυτό το «ααχαχααα». Του έλεγε ο γέροντας μας:
«τι κάνεις έτσι και θορυβείς; Αναστατώνεις τον κόσμο. Φωνάζεις».
«Ά! γέροντα. Από μέσα μου έρχεται, από μέσα μου. Θα πάω Σαλώνικα. Οι γιατροί θα μου το θεραπεύσουν αυτό».
Μας έκανε εντύπωση πού αξιώθηκε να δη την Παναγία μας επάνω στα σύννεφα με λευκά φορέματα, και έτσι αγιογράφησαν οι αδελφοί Αναναίοι την εικόνα.