Σάββατο, 7 Απριλίου 2012

1060 - Μια καταπληκτική φωτογραφία


Ο μοναχός Τρύφων ο Καρεώτης, έχοντας το διακόνημα του εκκλησιαστικού (υπεύθυνος της εκκλησίας) στο Πρωτάτο, επιτηρεί τον καθηγητή Παύλο Μυλωνά που μελετά το ναό.
(Φωτογραφία: Παύλος Μυλωνάς, 1967)

Πηγή: 

1059 - Φωτογραφίες από την άφιξη στο Άγιο Όρος του υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη


 ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ 
.......Νωρίς το απόγευμα αφίχθη στις Καρυές του Αγίου Όρους ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Ελευθέριος Οικονόμου προκειμένου να εγκαινιάσει αύριο το νέο κτίριο του Αστυνομικού Τμήματος Αγίου Όρους.


Στο ελικοδρόμιο της πρωτεύουσας του Αγίου Όρους, τον υποδέχθησαν ο Πρωτεπιστάτης Γέροντας Βαρνάβας Βατοπαιδινός και ο πολιτικός Διοικητής κ. Αρίστος Κασμίρογλου.


Η Αστυνομία του Αγίου Όρους εγκαταλείπει το κτίριο (φωτ. πάνω), το οποίο την φιλοξένησε για έναν αιώνα, από την Απελευθέρωση και μετά, για να μεταστεγαστεί στο ανακαινισθέν πλησίον του παλιού ευρισκόμενο κτίριο (φωτ. κάτω).

 Ευχαριστώ Γ.Μ.

1058 - Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Επίσκοπος Αχρίδος: Περί του οσίου Σιλουανού του Αθωνίτου


Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
Όταν κάποιος επισκεφθή το Άγιον Όρος και δη τους ταπεινούς καλογήρους, μπορεί να συλλογισθή και να σκεφθή ότι αυτοί ζουν τεμπέλικη ζωή και χωρίς σκοπό. Αυτό φαίνεται έτσι, όταν κάποιος βλέπει τα πράγματα εξωτερικά. Γιατί λίγοι είναι εκείνοι που θα μπορούσαν να καταλάβουν το φοβερό και χωρίς διακοπή πόλεμο που γίνεται μέσα στις ψυχές των μοναχών.
Αυτός ο πόλεμος είναι σχεδόν υπερφυσικός, αόρατος και (διεξάγεται) όχι μόνο εναντίον των δαιμονικών δυνάμεων των αρχόντων του σκότους, αλλά για τους αρχάριους και εναντίον της σαρκός, δηλαδή κατά της σαρκικής επιθυμίας και των παθών.
Στα γραπτά του ο πατήρ Σιλουανός περιγράφει πως αυτός ο πόλεμος τον έφερε στην απόγνωση και σχεδόν μέχρι την αυτοκτονία. Η Παναγία Θεοτόκος φανερώθηκε σ’ αυτόν όταν περνούσε το δυσκολότερο πόλεμο κατά των παθών και τον απεκάθηρε από τις ακαθαρσίες, τις σαρκικές επιθυμίες και τους λογισμούς. Ο Χριστός φανερώθηκε σ’ αυτόν και τον ενδυνάμωσε, ώστε να νικήση και να βασιλεύση επάνω στους γήινους λογισμούς και τα πονηρά πνεύματα. Και έτσι αφού πέρασε ένα τέταρτο αιώνος με δυνατό και κοπιαστικό πόλεμο, έφθασε στη νίκη. Ενώ μέχρι τότε αναζητούσε τον Θεό, έφθασε στην θεογνωσία, και από μαθητής, έγινε δάσκαλος.
Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης
Ο Γέροντας Σιλουανός ήταν και δικός μου δάσκαλος. Μια φορά τον ρώτησα: «Πάτερ Σιλουανέ, μήπως αυτός ο πολύς κόσμος φέρνει ταραχή στον νου σας και στην προσευχή σας; Δεν θα ήταν καλύτερα για σας να πάτε σ’ ένα ασκητήριο στα Καρούλια και εκεί να ζήτε μέσα στην ειρήνη, όπως ο π. Αρτέμιος, ο π. Δωρόθεος και ο π. Καλλίνικος; Είτε να ζήτε σ’ ένα απομονωμένο σπήλαιο, όπως ο π. Γοργόνιος;». «Εγώ ζω στο σπήλαιο», μου απάντησε ο π. Σιλουανός. «Το σώμα μου είναι το σπήλαιο της ψυχής μου. Και η ψυχή μου είναι σπήλαιο του Αγίου Πνεύματος. Και εγώ αγαπώ τον λαό του Θεού και τον διακονώ, χωρίς να βγαίνω από το σπήλαιό μου».
Παρά τη προθυμία του να διακονή τον κάθε ένα και την θαυμαστή μετριοφροσύνη και την πρόθυμη φιλοστοργία του, μιλούσε για τον Θεό με εξαίρετο ενθουσιασμό και με την παρρησία που θα μιλούσε κάποιος για ένα φίλο του: «Εγώ γνωρίζω τον Θεό. Αυτός είναι φιλόστοργος, αγαθός, ταχύς εις βοήθειαν». Όταν τα έλεγε αυτά ο Γέροντας, κάποιος μοναχός, ο π. Θεοφάνης, τα άκουγε με φόβο και σκεπτόταν ότι ο Σιλουανός είχε χάσει το φόβο του Θεού. Αργότερα όμως, όταν διάβασε τα συγγράμματα του π. Σιλουανού, ο π. Θεοφάνης άλλαξε γνώμη και είπε: «Ο π. Σιλουανός προχώρησε και έφθασε στα μέτρα των Πατέρων της Εκκλησίας».
Εγώ νομίζω ότι τα κείμενα του πατρός Σιλουανού θα έπρεπε να πάρουν θέση ανάμεσα στα βιβλία της ψυχολογίας. Αν και για κανένα άλλο λόγο, τουλάχιστον για να επιβεβαιώσουν ότι (ο συγγραφέας τους) ήταν ένας πνευματικός πολεμιστής του 20ου αιώνος και για να επικυρώσουν όσα εδίδαξαν και έγραψαν δοξασμένοι Πατέρες της Εκκλησίας.
Υπάρχει και κάτι καινούριο ανάμεσα στις διδαχές του πατρός Σιλουανού: «Κράτα τον νου σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι». Εκφράζει (με το λόγο αυτό) μία παρότρυνση και υπόμνηση κατά της μελαγχολίας και της ακηδίας. Εγώ προσωπικά ποτέ δεν άκουσα τέτοια λόγια.
Σπουδαία είναι και η άλλη έκφρασις: «Η αγάπη είναι ανώτερη από τη γνώση (γνωσιολογία)». Αυτή είναι η καθημερινή και θεμελιώδης διδασκαλία του αγίου Σιλουανού.
Με την αγάπη του, που συνοδευόταν από την μετά δακρύων προσευχή του, συγχωρούσε τις αμαρτίες των αμαρτωλών, στήριζε τους αδυνάτους, διόρθωνε αυτούς που έκαναν πονηρά έργα, θεράπευε τους αρρώστους, ειρήνευε τους ανέμους. Στο μοναστήρι έκανε κοπιαστική εργασία. Είχε την αποθήκη με τα βαριά αντικείμενα.
Κάποτε του είπα ότι οι Ρώσοι μοναχοί βρίσκονταν σε μεγάλη ταραχή, λόγω της τυραννίας των μπολσεβίκων στην ρωσική εκκλησία του Θεού. Τότε αυτός απήντησε: «Και εγώ στην αρχή είχα ταραχή γι’ αυτό το θέμα. Μετά όμως από πολλή προσευχή μου ήρθαν οι εξής λογισμοί: ” Ο Κύριος αγαπά ανέκφραστα όλους”. Εκείνος γνωρίζει τα σχέδια όλων και τον καιρό του καθενός. Ο Κύριος επέτρεψε τον διωγμό στο Ρωσικό λαό για κάποιο μελλοντικό καλό. Εγώ δεν μπορώ να το καταλάβω ούτε να το σταματήσω. Αυτά λέω στους αδελφούς που έχουν ταραχή: ” Εσείς μπορείτε να βοηθήσετε την Ρωσία μόνο με την προσευχή και την αγάπη. Μου μένει μόνο η προσευχή και η αγάπη. Ο θυμός και οι κραυγές εναντίον των άθεων δεν διορθώνουν τα πράγματα”».

Αντιγραφή: http://vatopaidi.wordpress.com

1057 - Ο Γέροντας Παΐσιος λέει για τις μεγάλες γιορτές


Τς γιορτς γι ν τς ζήσουμε, πρέπει ν χουμε τν νο μας στς γιες μέρες κα χι στς δουλεις πο χουμε ν κάνουμε γι τς γιες μέρες. Ν σκεφτόμαστε τ γεγονότα τς κάθε γιας μέρας (Χριστούγεννα, Θεοφάνεια, Πάσχα κ.λπ.) κα ν λέμε τν εχ δοξολογώντας τν Θεό. τσι θ γιορτάζουμε μ πολλ ελάβεια κάθε γιορτή.
Ο κοσμικο ζητον ν καταλάβουν τ Χριστούγεννα μ τ χοιρινό, τ Πάσχα μ τ ρνί, τς ποκρις μ τ κομφετί.
Ο ληθινο μοναχο μως κάθε μέρα ζον τ θεία γεγονότα κα γάλλονται συνέχεια.
Κάθε βδομάδα ζον τν Μεγάλη βδομάδα. Κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευ ζον τν Μεγάλη Τετάρτη, τν Μεγάλη Πέμπτη, τν Μεγάλη Παρασκευή, δηλαδτ Πάθη το Χριστο, κα κάθε Κυριακ τ Πάσχα, τν νάσταση…
Στν γιορτή, γι ν νιώση κανες τ γεγονός, δν πρέπει ν δουλεύη. Τν Μεγάλη Παρασκευ λ.χ., ἐὰν θέλη ν νιώση κάτι, δν πρέπει ν κάνη τίποτε λλο κτς π προσευχή... Στον κόσμο ο καημένοι ο κοσμικο τν Μεγάλη Εβδομάδα χουν δουλειές. Μεγάλη Παρασκευ ν δίνουν εχές. «Χρόνια πολλά! Ν ζήσετε! Μ μία νύφη!»… Δν κάνει!
γ τν Μεγάλη Παρασκευ κλείνομαι στ Καλύβι. πως κα μετ τ γγελικ Σχμα βδομάδα τς συχίας πο κολουθε, βοηθάει, γιατί ποτίζει θεία Χάρις τν ψυχ κα καταλαβαίνει μεγαλόσχημος τί γινε, τσι κα στς γιορτς συχία πολ βοηθάει. Μς δίνεται περισσότερη εκαιρία ν ξεκουρασθομε λίγο, ν μελετήσουμε κα ν προσευχηθομε. Θ ρθη νας καλς λογισμός, θ ξετάσουμε τν αυτό μας, θ πομε λίγο τν εχ κα θ νιώσουμε τσι κάτι π τ θεο γεγονς τς μέρας.

1056 - Ναυάγιο στις ακτές του Αγίου Όρους


Φανταστική απεικόνιση ναυαγίου στις ακτές του Αγίου Όρους από τον Ivan Aivazovsky (1817-1900). Πίνακας του 1856.

1055 - Ενδιαφέρουσα ανακοίνωση της Ιεράς Επιστασίας για τους καπνίζοντες


Στον πίνακα ανακοινώσεων, στην κεντρική πλατεία των Καρυών, υπάρχει αναρτημένη ανακοίνωση της Ιεράς Επιστασίας με την οποία υπενθυμίζεται στους προσκυνητές και εργαζομένους στις Καρυές, μια διάταξη του Καταστατικού Χάρτη, η οποία αναφέρεται στο κάπνισμα σε κεντρικά σημεία  των Καρυών.
Οφείλουμε να τη σεβόμαστε όλοι.


Αν δεν κάνω λάθος η περιοχή της απαγόρευσης είναι η πιο κάτω:


1054 - Όσιος Σάββας ο εν Καλύμνω (1862-1948)


Αγιορείτης Άγιος
Μνήμη 7 Απριλίου

Γεννήθηκε στην Ηρακλείτσα της Ανατολικής Θράκης το 1862 από γονείς φτωχούς. Δωδεκάχρονος έρχεται στό Άγιον Όρος, στη σκήτη της Άγιας Άννης, στην Καλύβη της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Δοκιμάζεται επί μία δωδεκαετία, μαθαίνει την αγιογραφία καί τή βυζαντινή μουσική καί μεταβαίνει στα Ιεροσόλυμα, στη μονή τού Χοζεβά, στον Άθωνα για τρία χρόνια (1894-97) καί ξαναγυρίζει στα Ιεροσόλυμα, όπου μένει μέχρι το 1916, ασκητεύοντας κυρίως στις όχθες τού Ιορδάνη καί, για ένα μικρό διάστημα, στη μονή τού Αγίου Σάββα τού Ηγιασμένου. Στη συνέχεια ζει δύο χρόνια στην Πάτμο, για λίγο πάλι στό Άγιον Όρος καί πηγαίνει στην Αίγινα, κοντά στον άγιο Νεκτάριο. Ασκείται μαζί του καί μετά την κοίμηση τού άγιου μένει σαράντα ήμερες κλεισμένος στό κελλί του. Με νηστεία καί προσευχή αγιογραφεί την πρώτη εικόνα τού θεοφόρου Νεκταρίου καί την παραδίδει στό ναό για προσκύνηση.
Το έτος 1926 ή 1928 μεταβαίνει στην Κάλυμνο καί ζει με αξιοθαύμαστη άσκηση καί νήψη στη μονή των Αγίων Πάντων μέχρι την οσιακή κοίμηση του το 1948. Γίνεται ο φιλόστοργος πατέρας τών εκεί μοναζουσών, αλλά καί όλων των κατοίκων του νησιού με τον ελεήμονα λόγο του, τον παραμυθητικό, τον ειλικρινή, τον βιωματικό, τον θεόσδοτο. Ό αυστηρός βίος του, η συνεχής προσευχή του, η διάκριση, η φιλανθρωπία του έλκουν τα πλήθη πλησίον του.
Άγιος Σάββας της Καλύμνου (1862-1948)
Στις 7 Απριλίου 1957 έγινε η ανακομιδή του αγίου λειψάνου του, από τον μητροπολίτη Καλύμνου Ισίδωρο, το όποιο βρέθηκε σώο, αδιάφθορο, να εκπέμπει άρρητη ευωδία καί να επιτελεί πολλά θαύματα. Ό όσιος Σάββας θεωρείται πολιούχος της Καλύμνου. Κατά τον μητροπολίτη Καλύμνου Νεκτάριο, είναι «το γέννημα της Γανοχώρας, το βλάστημα του Αγίου Όρους, το ανάστημα του Οσίου Πατρός Νεκταρίου, το καύχημα της ενδόξου Καλύμνου, ο έφορος της παλαιφάτου Μονής τών Αγίων Πάντων, της άκρας ταπεινώσεως ο εργάτης, της νοεράς προσευχής ο ανύστακτος υπηρέτης, ο άφθαστος νηστευτής, ο ανυπέρβλητος της μοναχικής πολιτείας αγωνιστής, ο ακαταμάχητος της Εκκλησίας υπερασπιστής, τών ασθενούντων ο ιατρός καί πάντων τών εν κινδύνοις απροσμάχητος βοηθός, κατετάγη εις στεφανηφόρον χορείαν τών εν ασκήσει λαμψάντων. Ό άσημος εδοξάσθη, ο δενδρολιβανοβίωτος κατέστη συνδαιτημών θεϊκής τραπέζης, ο έχων μόνην κτίσιν σκούφον καί κομβοσχοίνιον, ράβδον καί ταγάριον, κατά το αγιορειτικόν έθος, ανυψώθη εις την φωτιστικήν τάξιν τών φίλων τού πανοικτίρμονος Θεού».
Ακολουθίες πρός τιμή του έγραψαν ο μητροπολίτης Καλύμνου Ισίδωρος καί ο υμνογράφος μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης. Αυτές, μαζί με βιογραφικά στοιχεία, προφορικές καί γραπτές μαρτυρίες για την πολιτεία τού αγίου, θαύματα, φωτογραφίες καί εικόνες του, εξέδωσε ο θεολόγος Βασίλειος Παπανικολάου το 1975. Χαιρετισμούς συνέθεσε ο Υμνογράφος, Καθηγητής Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας. Η επίσημη αναγνώριση της αγιότητας του έγινε διά Πράξεως τού Οικουμενικού Πατριαρχείου της 19 Φεβρουαρίου 1992

Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ


 ***

Η Ακολουθία του Οσίου Σάββα του Νέου του εν Καλύμνω σε ψηφιακό δίσκο (CD) από τη Συλλογή του Μοναχού Ιακώβου Αγιορείτου
Περισσότερα εδώ.

 ***
Δείτε και:


***

 
.