Κυριακή, 25 Μαρτίου 2012

975 - Ο Γέροντας Παΐσιος διηγείται μια ιστορία


...Μία φορά, ξεκινήσαμε να πάμε στο Γέροντα Παΐσιο, ένας μοναχός, ένας πολύτεκνος κι εγώ. Ο Γέροντας μας δέχθηκε με το γνωστό του απλό και εγκάρδιο τρόπο.
Διηγήθηκε την ακόλουθη ιστορία, διότι ήθελε να δώσει κουράγιο στον πολύτεκνο:
Θα σας πω κάτι που μου συνέβη, όταν ήμουνα στο Μοναστήρι, στην Κόνιτσα. Υπήρχε εκεί μία εικόνα της Παναγίας και κάθε μέρα την καθάριζα και άναβα το καντήλι Της. Κατά τακτά διαστήματα ερχόταν ένας αγροφύλακας, που είχε εννέα παιδιά, και μου έλεγε: Γέροντα, θέλω να πάω ν' ανάψω το κανδήλι της Παναγίας. Του απάντησα: Ευλογημένε, είναι αναμμένο. Εκείνος επέμενε. Για να μην τον στενοχωρήσω, του έλεγα να πάει. Μετά, όταν έφευγε, πήγαινα πίσω του και καθάριζα τα λάδια. Μιά φορά μου κίνησε την περιέργεια και λέω: Δεν πάω να δω, τι κάνει αυτός ο ευλογημένος μέσα, μήπως και μου τα κάνει χάλια; Έτσι τον παραφύλαξα και, μόλις εκείνος μπήκε στην εκκλησία, μπήκα κι εγώ κρυφά πίσω του. Πάει, λοιπόν, στην εικόνα της Παναγίας, βουτάει το δάκτυλό του στο λάδι του κανδηλιού της, αλείφει την κάνη του όπλου του, γονατίζει και λέει:
-Παναγία μου, το φαΐ τέλειωσε. Ξέρεις εσύ!
Με αυτά που άκουσα, παραξενεύτηκα και απεφάσισα να τον παρακολουθήσω. Αφού απομακρύνθηκε από το Μοναστήρι, περίπου τριακόσια μέτρα, βλέπω ένα κατσίκι στημένο απέναντί του να περιμένει. Ξεκρέμασε το όπλο του, το σκότωσε, το φορτώθηκε στην πλάτη και έφυγε. Τότε κατάλαβα τα λόγια που έλεγε στην Παναγία. Από τότε, όταν ερχόταν ο αγροφύλακας και έφευγε, εγώ έστηνα αυτί να ακούσω τον πυροβολισμό! Πράγματι, μετά πέντε, το πολύ δέκα λεπτά, άκουγα τον πυροβολισμό και έλεγα:
-Πάλι η Παναγία του το έδωσε!

Σελ. 38-39 Μαρτυρίες προσκυνητών: Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης (1924-1994)

974 - Μοναχός Γεώργιος, ο Ερημίτης του Άθω (1920-1972)


Στο βιβλίο αυτό, του Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου (εκδόσεις Μυγδονία, 2005), είναι συγκεντρωμένες γνώμες και απόψεις αγιορειτών μοναχών για τον π. Γεώργιο που εκάρη μοναχός στην μονή του Αγ. Παντελέημονος, χαρακτηρίσθηκε ως ερημίτης του Άθωνος, και είναι ένα από τα κρυμμένα διαμάντια, που κάποτε η Παναγία θ’ αποκαλύψει.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Πρόλογος Α' Εκδόσεως
Μονάχου Μωϋσέως Αγιορείτου 9

Πρόλογος Β' Εκδόσεως
Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου 13

Σύντομα στοιχεία από τη βιογραφία του π. Γεωργίου (Βίτκοβιτς)
Μονάχου Μητροφάνους Χιλανδαρινού 17

Έσβησε καθώς άναβε το κανδήλι του Αγίου Σάββα
Μοναχού Μητροφάνους Χιλανδαρινού 20

"Τίμιος εναντίον Κυρίου ο θάνατος του οσίου Αυτού"
Μητροπολίτου Φιλίππων Αλεξάνδρου 42

Ο ερημίτης π. Γεώργιος
Αρχιμανδρίτου Χερουβείμ 45

Γεώργιος Μοναχός "Μπράνκο"
Μονάχου Ιωσήφ Βατοπαιδινού 50

Οι συναντήσεις μου με τον π. Γεώργιο
Ιερομόναχου Προκοπίου Προδρομίτου 57

Περί του Γέροντος Γεωργίου
Μονάχου Πορφυρίου Σιμωνοπετρίτου 70

Ένας ολυμπιονίκης του πνεύματος
Μητροπολίτου πρώην Ερζεγοβίνης Αθανασίου 78

Γέρων Ιωσήφ και Γέρων Γεώργιος
Μοναχού Νικοδήμου Καψαλιώτη 90

Πίνακας Κυρίων Ονομάτων 99

Έργα του ιδίου 105

Η Βιογραφία του:
Ο Μπράνκο Βίτκοβιτς (Γεώργιος, μοναχός) γεννήθηκε στο χωριό Μιρούσι (Mirusi) της επαρχίας Μπιλέκα (Bileca) στις 24 Σεπτεμβρίου 1920. Οι γονείς του ονομάζονταν Θωμάς και Μάρα το γένος Μουλίνα (Μουλίνα).
Βαπτίστηκε στην εκκλησία της μονής Ντομπρίσεβο (Dobricevo), από τον ιερομόναχο Τιμόθεο.
Οι γονείς του πέθαναν νωρίς και ένας από τους συγγενείς του, ο Μίταρ Βίτκοβιτς, ήταν κηδεμόνας του.
Φοίτησε στο δημοτικό σχολεϊο της Μπικλέκας και το τελείωσε με άριστα το έτος 1932.
Κατόπιν το 1939, εισήχθη στην στρατιωτική σχολή μηχανικών, την οποία τελείωσε το 1942 με εξαιρετική επιτυχία.
Από τον πόλεμο, το 1941, κατέληξε σε στρατόπεδο αιχμαλώτων στην Ιταλία και μετά δύο χρόνια στην Γαλλία. Το 1946 πέρασε στην Γερμανία όπου στην Landschut της Βαυαρίας, τελέιωσε την 8η τάξη του γυμνασίου και στις 21 Ιουλίου 11947 έλαβε το δίπλωμα ωριμότητος.
Το ίδιο έτος έκανε εγγραφή στην σχολή Μηχανικής και Ηλεκτροτεχνικής στο Μόναχο, και μετά το τέλος των εξετάσεων, στις23.2.1952, στις οποίες είχε πολύ καλή επιτυχία, διέκοψε τις σπουδές αυτές, και τον Οκτώβριο του ιδίου έτους πήγες στο Θεολογικό Ινστιτουτο τυο Αγίου Σεργίου στο Παρίσι.
Από το Παρίσι, τον αύγουστο του έτους 1954, αναχώρησε για την Αγία Γή (Παλαιστίνη), κι εκεί έμεινε για κάποι χρονικό διάστημα στο μοναστήρι του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου.
Από την Αγία Γή μετέβη στον Άγιον Όρος στην μονή Χιλανδαρίου.
Ο μοναχός π. Γεώργιος κοιμήθηκε την νύχτα της παραμονής 8.9.1972 στο Παλαιό Ρωσικό μοναστήρι όπου έγινε μοναχός ο Άγιος Σάββας. Εκεί στην εκλησία πού βρίσκεται στον πύργο ο π. Γεώργιος άναβε ασταμάτητα το καντήλι.
Εκτενέστερα για τον βίο του π. Γεωργίου γνωρίζουν οι μοναχοί στο περιβόλι της Παναγίας, της Μητέρας του Θεού στον Άγιον Όρος και στην Βασιλεία των Ουρανών, όπου αυτός τώρα κατοικεί αναπαυόμενος των πολλών μόχθων του.

Πως είδαν την μοναχική βιοτή του.
..η καθημερινή του τροφή ήταν μόνο μαλακωμένα κομμάτια ψωμιού. Μόνο το Σάββατο μαγείρευε για δυό μέρες άγρια χόρτα και λάδι.
Ο ίδιος ο ασκητισμός δεν ήταν αυτοσκοπός για τον π. Γεώργιο. Αλλά αυτός γνώριζε ότι χωρίς αυτόν ως τέτοιον, δεν μπορεί να πραγματοποιήσει τον μεγάλο του σκοπό.
Αγαπούσε ασυνήθιστα την φύση, αλλά, όταν ήταν στην "βάση" του, πάντοτε την ημέρα έμενε στον κλιεστό χώρο του μικρού του κελλιού, κι αυτό ήταν στον τρόπο της ασκήσεως του. Και τις νύχτες αγρυπνούσε υποχρεωτικά έξω, ακόμη κι όταν έκανε πολύ κρύο. Τις αγαπούσε τις νύχτες για την μυστικιστική τους ατμόσφαιρα, χάρη της προσευχητικής ανάγκης...
πατήρ Μητροφάνης Χιλανδαρινός (+)

Οι τρόποι του ήταν εξευγενισμένοι στο έπακρον. Ολος λεπτότητα, ευγένεια, γλυκύτητα, μειλιχιότητα. Ανέβαινε κάποτε προς τον ¨Αθω να δεί έναν Ρουμάνο ασκητή. Συνέβη να ευρίσκομαι τότε στην Σκήτη της Αγίας Αννης. Συναντηθήκαμε Τον παρακάλεσα , επιστρέφοντας, εϊτε το βράδυ της ίδιας ημέρας, είτε το πρωί της επομένης να με επισκεφθή. Εκείνος επέστρεψε την ίδια ημέρα και.επειδή ήταν λίγο αργά, προτίμησε να παραμείνη όλη την νύχτα έξω από την Καλύβη. Να με συναντήση την επομένη ημέρα, παρά να μας ενοχλήση το βράδυ. Ανήκε στους ανθρώπους που ποτέ του δεν ενοχλόύν παρά μόνον τον Θεό» ... «Νύχτες ολόκληρες έλειωνε στην προσευχή υπέρ των άλλων ...»
Αρχιμ. Χερουβείμ (+)

« Ψωμί δεν έτρωγε, λίγο αλεύρι το ανακάτευε με νερό και το έριχνε πάνω στα κάρβουνα. Αυτό ήταν»
Μοναχός Πορφύριος Σιμωνοπετρίτης

" Ο ύπνος του ήταν μόνο τρείς ώρες, πλαγιάζοντας στό πλευρό και όλες τις υπόλοιπες στεκόταν όρθιος και αυτό το τηρούσε με πολλή επιμονή γι΄αυτό και τα πόδια του ήσαν συνεχώς πληγωμένα και έτρεχαν υγρά"
«..Όταν η υγεία του γέροντα (Ιωσήφ του Ησυχαστού), κλονιζόταν επικίνδυνα ο π. Γεώργιος θα βρισκόταν μαζί μας χωρίς να τον ειδοποιήσουμε ποτέ, ούτε καν γνωρίζαμε σε πιο μέρος βρισκόταν. Τις τελευταίες μέρες της ζωής του Γέροντος, όταν εμείς απελύθημεν από τον Γέροντα ο καθένας εις τα ίδια, αυτός έμεινε δίπλα του και με ένα μεγάλο χαρτόνι έκανε αέρα στον Γέροντα που υπέφερε από δύσπνοια. Και ήταν ο μόνος που παρακολούθησε την τον αποχαιρετισμό και την κοίμηση του Γέροντος. Διακόνησε την ταφή του Γέροντος με ευλάβεια και στην ανακομιδή του, πάλι βρέθηκε πρώτος να διακονήσει, χωρίς κάν να τον ειδοποιήσουμε ...»
Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός(+)

Η κοίμηση του:
«Η πόρτα του κτιρίου ήταν ανοιχτή, κι αυτό σήμαινε ότι ήταν εκεί. Περίμεναν λίγη ώρα να εμφανισθεί. Κατόπιν χτύπησαν και τέλος αποφάσισαν να μπούν.
- Αυτός είναι, είπε ψυχρά ο πρώτος
- Κοιμάται; ερωτηματικά και ταραγμένα είπε ο δεύτερος
Στα δεξιά της πόρτας, στο μέρος πρίν από την σκάλα που οδηγεί στον πρώτο όροφο, δίπλα στον τοίχο, ...καθόταν με το κεφάλι γερμένο μπροστά, σωματώδης μοναχός με αυστηρές γραμμές προσώπου, κοκκαλιάρικα χέρια με κάλους στις εξωτερικές αρθρώσεις των δακτύλων. Το σκουροκίτρινο δέρμα τους, κάλυπτε μόνο τα οστά στο λιπόσαρκο σώμα.»

H ταφή του.
«Την άλλη μέρα του θανάτου του, κηδεύτηκε με ψιθυριστές ευχές και νεκρώσιμα τροπάρια ενός γέρου ιερομονάχου του Αγίου Παντελεήμονα, με την συνοδεία δύο λαικών, δύο αξιωματικών της χωροφυλακής, θάφτηκε μέσα στο κελλί όπου ασκήτευσε, τυλιγμένος μέσα στο τριμμένο ράσο του που σκέπαζε το ημίγυμνο κουφάρι του

Η περιουσία του.
«Ενας ξύλινος, χοντροκομμένος σταυρός του λαιμού, αναρτημένος μ΄ ένα σύρμα. Σε μετρητά κέρματα ως πενήντα δραχμές. Τρόφιμα: λίγα ξεροκόμματα ψωμιού, μια ποσότητα πράσινες εληές κρεμασμένες σ΄ένα κομμάτι κουρέλι μισοσαπισμένες, γιατί δεν ήταν αλατισμένες. Ρουχισμός: Το ράσο που χρησίμευσε για σάβανο, ένα ζευγάρι μπότες με χονδρά ράμματα και τρύπιες. Μια χύτρα με τσάι του βουνού χωρίς να βρεθεί πουθενά ζάχαρη, μερικά ξερά κλαδιά στο τζάκι, λιβάνι και μερικά εκκλησιαστικά και θρησκευτικά βιβλία

Είπε γέρων:
«Χαρήκαμε αφάνταστα, γιατί με πλήρη μαρτυρία αληθινού εργάτου και ζηλωτού Αθωνίτου μοναχού, με τα δείγματα της κατά το δυνατόν ακριβούς πατερικής μας παραδόσεως, ετελειώθη ο μακάριος όντως Γεώργιος, θρίαμβος της Ορθοδόξου μας Εκκλησίας και καύχημα του αθωνικού μας πολιτεύματος»
Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός (+)

Το απόσπασμα του βιβλίου που αναφέρεται στις απόψεις του Γέροντος Ιωσήφ του Βατοπαιδινού (+) για τον Μοναχό Γεώργιο, μπορείτε να δείτε εδώ.

 
Οι φωτογραφίες είναι του Τάκη Τλούπα (1969), ανήκουν στην Αγιορειτική Φωτοθήκη και δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα Αγιορειτική Προσωπογραφία.

973 - Ιστορεί ακόμη


Του Βασίλη Χαραλάμπους

Και το γόνυ κλίνοντας
παρεμπρός στο βημόθυρο
π΄ομορφαίνει το Καθολικό
της του Βατοπαιδίου Μονής
«ηγάσθην(*) ατενίζων».

Ζωγράφος παλαιός
ασήμαντος για τον κόσμο ετούτο
τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου
ιστορεί ακόμη με μεράκι περίσσιο
παρεμπρός στον κάθε ικέτη
της Πανάγνου  Θεομήτορος.

Με μαφόριο ολοπόρφυρο
και βαθυπράσινο ιμάτιο
με τ΄αδράχτι να υφαίνει
παρεμπρός στον θρόνο
μ΄ ερεισίνωτο(**) ουράνιο
μακραίνοντας την ελπίδα
μακραίνοντας τη βεβαιότητα.


*  ηγάσθην - εθαύμασα
** ερεισίνωτο – ράχη καθίσματος του θρόνου


Από την ποιητική Συλλογή  «Αγιονορείτικο διαβατικό»

972 - Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου σε ψηφιδωτά της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου


Κάθε αγιορειτικό καθίδρυμα είναι αφιερωμένο στην μνήμη του αγίου ή της θρησκευτικής εορτής (δεσποτικής ή θεομητορικής) στην οποία τιμάται το καθολικό του. Στις πρώτες σχετικές πληροφορίες που σώζονται το Βατοπαίδι αναφέρεται ως αφιερωμένο στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, αφιέρωση που διατηρείται έως σήμερα.
Στο καθολικό της Μονής σώζονται τα μοναδικά εντοίχια ψηφιδωτά του Αγίου Όρους. Οι παραστάσεις τους συνθέτουν συνολικά τέσσερα θέματα, δυο από τα οποία αναφέρονται στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Ο περιορισμένος αυτός αριθμός πρέπει ασφαλώς να αποδοθεί στην φύση του υλικού που χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή των ψηφίδων και στην δαπανηρή τεχνική τους. Πρόκειται για τις ακόλουθες παραστάσεις:
Στον κυρίως ναό, στους πεσσούς κάτω από τον τρούλλο, αναπτύσσεται η σκηνή του Ευαγγελισμού που χρονολογείται από τις αρχές του 11ου ως τις αρχές του ΙΒ’ αι. Η παράσταση τοποθετήθηκε σε περίοπτη θέση, για να τονίσει την αφιέρωση του καθολικού στην μνήμη του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.


Μια δεύτερη σκηνή Ευαγγελισμού, που ανάγεται στα τέλη του ΙΓ’ – αρχές του ΙΔ’ αι. πλαισιώνει το ψηφιδωτό της Δεήσεως. Είναι έργο υψηλής ποιότητας και αποδίδεται σε συγγενικό, αν όχι στο ίδιο εργαστήριο με τους Αγίους Αποστόλους Θεσσαλονίκης.


971 - Νέα ιστοσελίδα για το Άγιο Όρος


Τη νέα ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα, με δωρεάν πρόσβαση σε ψηφιακό χάρτη, χρήσιμη στους προσκυνητές του Αγίου Όρους, ειδικά στους χρήστες της σύγχρονης τεχνολογίας, μπορείτε να επισκεφθείτε εδώ: Athos Map 2012


970 - Έκθεση φωτογραφιών του μοναχού Γαβριήλ Φιλοθεΐτη στην Κοζάνη



ΑΘΩΣ. ΕΠΕΚΕΙΝΑ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ (ΚΟΖΑΝΗ)

στο Αρχοντικό Λασσάνη στην Κοζάνη
1 - 20 Απριλίου 2012

Στην Κοβεντάρειο Δημοτική Βιβλιοθήκη της Κοζάνης μεταφέρεται η Έκθεση Φωτογραφίας «θως. πκεινα(*) τν ρίων το χρόνου» με έργα του Μοναχού Γαβριήλ Φιλοθεΐτη
Η Έκθεση που εγκαινιάζεται την Κυριακή 1 Απριλίου στις 11:30 στο Αρχοντικό Λασσάνη, όπου ως γνωστόν έχει εγκατασταθεί η Δημοτική Χαρτοθήκη Κοζάνης με κορυφαίο έκθεμα της την Χάρτα του Ρήγα Φεραίου.

Η Κοβεντάρειος Δημοτική Βιβλιοθήκη, μία από τις σημαντικότερες Δημόσιες Βιβλιοθήκες, της χώρας, περιλαμβάνει στις συλλογές της, πέρα από το σύγχρονο κομμάτι (εκδόσεις μετά την απελευθέρωσή της, το 1912), ως διακριτές κατηγορίες: α) χειρόγραφα, β) έντυπα, γ) λυτά, δ) αρχαιολογική συλλογή, ε) βιβλιοθήκη Ψαριανού και στ) συλλογή χαρτών.

Στην συνάντηση που είχαν την Τετάρτη 21 Μαρτίου οι εκπρόσωποι της Αγιορειτικής Εστίας, τόσο με τους υπεύθυνους της Βιβλιοθήκης, όσο και του Δημάρχου Κοζάνης κ. Λάζαρου Μαλούτα, συμφωνήθηκε να υπάρξει σταθερή συνεργασία, ενόψει και της ανέγερσης του νέου κτιρίου της Δημοτικής συνολικής έκτασης 4.500 τμ. στους χώρους τους οποίους, μπορούν να φιλοξενηθούν και άλλες μεγαλύτερες σε έκταση Εκθέσεις της Αγιορειτικής Εστίας.

Στη διάθεση της Αγιορειτικής Εστίας, τέθηκε και ο ενδιαφέρον Κατάλογος με παλαιά και σπάνια βιβλία σχετικά με το Άγιον Όρος, που θα αποτελέσουν πηγή μελέτης από τους συνεργάτες της Αγιορειτικής Εστίας και πεδίο επιλογής βιβλίων για τις φωτοαναστατικές εκδόσεις, που αποτελούν τμήμα των δράσεων της Πράξης «Η μεγάλη πνευματική και πολιτιστική παρακαταθήκη του Αγίου Όρους», που χρηματοδοτείτε από το Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα (ΠΕΠ) Μακεδονία - Θράκη 2007-2013 και συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης.

(*) Επέκεινα = πέρα από, μακρύτερα